اگر چارچوب فعالیت‌های قانونی سیاسی در ایران را در نظر بگیریم، چگونه است که آن‌ها به طور هم‌زمان از روی قالیباف، روحانی، خاتمی، ظریف، مرحوم هاشمی رفسنجانی، شهید لاریجانی، شهید سلیمانی، عراقچی، ذوالقدر و ... رد می‌شوند؟ آنچه می‌بینیم، با منطق سیاست و الگوهای موجود، همخوانی ندارد.

مسعود پزشکیان باید به این نکته درباره صدا و سیما رسیده باشد که « اگر طبیب بودند، سر خود دوا نمودند». واقعاً چه امیدی به صدا و سیما وجود دارد؟

به نظرم آقای چمران حق دارد که منتقدان و مخالفان شوراها با کیفیت کنونی را "شتر" بنامد، چون این شوراها به قول مرحوم حاجی میرزا آقاسی، اگر برای اکثریت مردم آب نداشته برای وی نان که داشته است!

واقعیت این است که رییس جمهوری در گرماگرم مشکلات و معضلات متعدد که بعضا حیات و موجودیت کشور و جامعه را هدف قرار داده به واقع‌بینی توصیه کرده تا هر مدعایی در معرض محک باشد.