در بازاری که نظارت بر آن وجود ندارد، هر فاجعه‌ای توسط دلال‌ها دور از تصور نیست. آنها تکلیف‌شان روشن است و سود برایشان اولویت اصلی است.

تجربهٔ ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ جلوی چشم ماست! هیچ نیروی سیاسی را نمی‌توان یافت که از آن ماجرا درس لازم را گرفته باشد.

ایران یا باید برای تمدید مهلت با آمریکا وارد مذاکره شود و یا برای این شریک تجاری بزرگ جایگزین پیدا کند. در غیر این صورت کمبود پول و کالا، بیش از امروز به اقتصاد فشار وارد خواهد کرد.

دولتی که با محاصره، محاصره اقتصادی، غارت دارایی‌های خود و تهدیدهای آشکار برای تصاحب تنگه خود مواجه است، حق دارد از منافع حیاتی خویش دفاع کند. اقداماتی که به تنگه مربوط می‌شوند، پاسخی به تجاوزند؛ آغازگر آن نیستند.