نقطهٔ منطقی
مسئلهٔ همیشگی رویاروی جمهوری اسلامی این بوده است که آیا آن ابتدا به ساکن تهدیدی علیه برخی از کشورهاست، یا برخی از کشورها تهدیدی علیه آن هستند؟
مسئلهٔ همیشگی رویاروی جمهوری اسلامی این بوده است که آیا آن ابتدا به ساکن تهدیدی علیه برخی از کشورهاست، یا برخی از کشورها تهدیدی علیه آن هستند؟
این دوگانگی بیسابقه در دستگاهی که بنا به ماهیت خود باید یگانه باشد، علامت چیست؟
انگار یادش رفته است که همین چهار سال پیش، پس از توافق دولت مرحوم سید ابراهیم رئیسی با عربستان برای عادیسازی روابط، همین روزنامه پایش را در یک کفش کرده بود که "عربستان به محور مقاومت پیوسته است!"
متأسفانه این جماعت مبسوطالید که در همه جا رخنه و نفوذ دارند، راه هر نوع ابتکارعمل را به روی دولت و دیگر دستگاهها بستهاند و عموم نهادها به نحوی از آنان حساب میبرند!
آیا واقعاً قرار است دیداری بین رؤسای جمهور ایران و آمریکا در نیویورک صورت گیرد؟
آیتالله شبیری هم در فقه و هم در سیاست، اهل احتیاط بوده است، یعنی همان اصلی که علمای سنتی شیعه آن را نشانهٔ تقوا میدانستند.
جنجال بیپایهای که رسانههای افراطی علیه یوسف پزشکیان فرزند رئیسجمهور به راه انداختهاند، بلانسبت شبیه یک ضربالمثل ناگفتنی است!
احتمال ورود نیروهای زمینی برخی کشورهای منطقه به خاک یمن به قصد تصرف پایگاههای حوثیها هم دور از انتظار نیست.
امروزه ما با جهانی روبرو هستیم که هر عضو آن به اندازهٔ خود در آن نقش بازی میکند. هیچ عضوی بلامنازع نیست و هیچ عضوی هم فاقد اثرگذاری نیست.
چینیها هنوز اعتماد به نفس لازم برای دخالتِ مؤثر یا میانجیگری در بحرانهای بینالمللی را ندارند و انگار فقط میخواهند با زبانی ناصحانه از دور دستی بر آتش داشته باشند.