هدف بعدی گرینلند/تکرار تمایل به تصاحب گرینلند از سوی ترامپ اروپا را شوکه کرده است
دولت ترامپ در سال ۲۰۲۵ بهطور چشمگیری کمپین خود را برای به دست گرفتن کنترل گرینلند تشدید کرد.
پاول دویانکین کارشناس مسائل اروپا
دولت ترامپ در سال ۲۰۲۵ بهطور چشمگیری کمپین خود را برای به دست گرفتن کنترل گرینلند تشدید کرد. وقتی رئیسجمهور ترامپ برای اولین بار در سال ۲۰۱۹ پیشنهاد خرید گرینلند را مطرح کرد، جهان تا حد زیادی آن را به سخره گرفت. اکنون، خندهها فروکش کرده و حال و هوا از تمسخر به ناباوری و اضطراب تغییر کرده است.
در واقع، پس از حمله نظامی ترامپ به ونزوئلا، تحلیلگران اکنون هشدار میدهند که تهدیدات ترامپ علیه گرینلند باید جدی گرفته شود؛ به ویژه پس از آنکه کیتی میلر، همسر استیون میلر، معاون رئیس ستاد، تنها چند ساعت پس از دستگیری نیکولاس مادورو توسط نیروهای آمریکایی، نقشهای از گرینلند را که با پرچم ایالات متحده مزین شده بود، با عنوان «بهزودی» منتشر کرد. ترامپ وقتی در مصاحبهای با مجله آتلانتیک گفت: «ما کاملاً به گرینلند نیاز داریم. ما برای دفاع به آن نیاز داریم» و به اشتباه افزود که این جزیره «توسط کشتیهای روسی و چینی احاطه شده است» موج شوک بیشتری ایجاد کرد.
مته فردریکسن، نخستوزیر دانمارک؛ طبق بیانیهای رسمی روز یکشنبه، کاملاً قاطعانه پاسخ داد«من باید این را خیلی مستقیم به ایالات متحده بگویم.» «صحبت کردن در مورد نیاز ایالات متحده به تصرف گرینلند کاملاً بیمعنی است. ایالات متحده حق ندارد یکی از سه کشور پادشاهی دانمارک را ضمیمه خود کند.» این سخنان پس از آن مطرح شد که او در سخنرانی سال نو خود، موضع سختگیرانهتری را علیه جاهطلبیهای واشنگتن نشان داد و اعلام کرد: «ما هرگز قدرت نظامی خود را به این میزان و به این سرعت افزایش ندادهایم.»
ترامپ همچنان اصرار دارد که ایالات متحده برای امنیت ملی به گرینلند نیاز دارد و حتی تهدید میکند که برای گرفتن آن از دانمارک از نیروی نظامی یا فشار اقتصادی استفاده خواهد کرد. او همچنین تهدید کرده است که اگر دانمارک آن را تحویل ندهد، تعرفههای سنگینی اعمال خواهد کرد و ادعا میکند: «مردم واقعاً حتی نمیدانند که آیا دانمارک حق قانونی بر آن دارد یا خیر، اما اگر این حق را دارند، باید از آن صرف نظر کنند.»
این دیپلماسی دقیقی نیست که آمریکا قبلاً به کار میگرفت. رویکرد ترامپ باعث اعتراضات دانمارک شده است و برای اولین بار، سرویس اطلاعاتی دانمارک، آمریکا را یک تهدید امنیتی احتمالی میداند. ترامپ، جف لندری، فرماندار لوئیزیانا را به عنوان فرستاده ویژه خود در گرینلند منصوب کرده است. لندری کمک به «تبدیل گرینلند به بخشی از ایالات متحده» را افتخاری برای خود خواند. لارس لوکه راسموسن، وزیر امور خارجه دانمارک، این انتصاب را «عمیقاً ناراحتکننده» و اظهارات لندری را «کاملاً غیرقابل قبول» خواند.
نفوذ و فشار
دولت از هر زاویهای برای نفوذ در گرینلند تلاش میکند. در ژانویه ۲۰۲۵، پسر رئیسجمهور منتخب، دونالد ترامپ جونیور، جهت فیلمبرداری برای پادکست خود از گرینلند بازدید کرد. او گفت که فقط یک توریست است، اما بسیاری آن را بخشی از یک کمپین فشار میدانستند. رسانههای دانمارکی متوجه شدند که بسیاری از هواداران ترامپ در ویدئوها و عکسهای او در واقع بیخانمانها و افراد محلی «از نظر اجتماعی محروم» بودند که در صورت ظاهر شدن در مقابل دوربین، به آنها وعدههای غذایی رایگان و کلاههای MAGA پیشنهاد شده بود. یکی از ساکنان نوک گفت: «به آنها رشوه داده میشود و این بسیار ناخوشایند است.»
سپس سفر معاون رئیسجمهور جی. دی. ونس در ماه مارس انجام شد. بانوی دوم، اوشا ونس، قصد داشت در یک مسابقه سورتمهسواری با سگها شرکت کند. نمایندگان ایالات متحده به خانهها سر میزدند و میپرسیدند که آیا اهالی گرینلند مایل به ملاقات با او هستند یا خیر. پاسخ، همه جا: «نه، متشکرم.»
پس از آنکه کسب و کارها و ساکنان محلی از ملاقات با بانوی دوم انصراف دادند، ونسها مجبور شدند بازدید خود را به پایگاه فضایی دورافتاده پیتوفیک، دور از بقیه جمعیت، محدود کنند. در آنجا، ونس دانمارک را به عدم محافظت از اهالی گرینلند و نیروهای آمریکایی در برابر «حملههای بسیار تهاجمی از سوی روسیه، چین و سایر کشورها» متهم کرد. اوضاع در ماه اوت بدتر شد. رسانههای دانمارکی گزارش دادند که مأموران آمریکایی در حال اجرای «عملیات نفوذ» در گرینلند هستند و سعی در ترویج جدایی از دانمارک دارند. این امر باعث شد وزارت امور خارجه دانمارک فرستاده ایالات متحده را برای توبیخ احضار کند.
یک مقام کاخ سفید گفت: «ما فکر میکنیم دانمارکیها باید آرام شوند.» بنا به گزارشها، به سازمانهای اطلاعاتی ایالات متحده دستور داده شده است که در ماه مه جاسوسی در گرینلند را افزایش دهند. در همین حال، کنسولگری ایالات متحده در نوک (Nuuk) در حال استخدام کارآموزانی است که به زبان دانمارکی و گرینلندی صحبت میکنند تا به «انتقال اولویتهای سیاست خارجی ایالات متحده به مخاطبان گرینلندی» در رسانههای اجتماعی کمک کنند. اساساً، آنها میخواهند گرینلندیها سیاست ایالات متحده را به جوامع خود بفروشند.
دیدگاه گرینلندیها
گرینلندیها این را قبول ندارند. در یک نظرسنجی در ژانویه ۲۰۲۵، ۸۵ درصد گفتند که مخالف پیوستن به ایالات متحده هستند، در حالی که ۶ درصد موافق بودند و ۹ درصد مردد بودند. با این حال، اکثر گرینلندیها، حدود ۸۴درصد، خواهان استقلال از دانمارک هستند، اما تقریباً نیمی از آنها میگویند فقط در صورتی که به کیفیت زندگی آنها آسیب نرساند، این کار را خواهند کرد.
انتخابات پارلمانی مارس ۲۰۲۵ در گرینلند، پاسخی مستقیم به لفاظیهای ترامپ به نظر میرسید. حزب دموکراتیکِ راست میانه، که به شدت از ترامپ انتقاد کرده است، پیروز شد. رهبر آن، ینس فردریک نیلسن، ترامپ را «تهدیدی برای استقلال سیاسی ما» خواند. به گفته اولریک پرام گاد، کارشناس دانمارکی، نتایج انتخابات نشان داد که گرینلندیها «رانده شدهاند و تمایلی به تعامل با ایالات متحده ندارند.»
پس از اظهارات ترامپ در روز یکشنبه، نیلسن در بیانیهای گفت: «وقتی رئیسجمهور ایالات متحده میگوید که «ما به گرینلند نیاز داریم» و ما را به ونزوئلا و مداخله نظامی مرتبط میکند، این فقط اشتباه نیست. بیاحترامی است.»
آیا گرینلند واقعاً یک مسئله امنیت ملی است؟
منافع مشروع امنیتی و اقتصادی آمریکا را میتوان از طریق همکاری محترمانه بهتر از تصاحب تهاجمی تأمین کرد. به لطف توافقنامه دفاعی گرینلند در سال ۱۹۵۱، ایالات متحده از قبل حقوق نظامی گستردهای در آنجا دارد. این چارچوب به ایالات متحده دسترسی به پایگاه فضایی پیتوفیک (که قبلاً تول نام داشت)، یک منطقه مهم دفاع موشکی را میدهد. اما وقتی ترامپ درباره گرینلند صحبت میکند، مدام کل جزیره را با پایگاه یکی میداند و اصرار دارد که تنها راه امن نگه داشتن پیتوفیک، مالکیت زمینهای زیر آن است.
نکته مهم این است که استدلال ترامپ برای تصرف گرینلند، سوءتفاهم در مورد امنیت قطب شمال را نشان میدهد. وقتی او میگوید: «کشتیهای روسی و چینی همه جا در امتداد ساحل گرینلند هستند»، بخشهای مختلف قطب شمال را با هم قاطی میکند. روسیه و چین کشتیهایی را به قطب شمال میفرستند، اما آن کشتیها به هیچ وجه نزدیک گرینلند نیستند.
آنها در دریاهای بارنتس و برینگ، هزاران مایل دورتر، بسیار دور هستند. گارد ساحلی ایالات متحده با کشتیهای جنگی، بمبافکنها و کشتیهای گارد ساحلی چینی و روسی که با هم در سواحل آلاسکا فعالیت میکنند، مواجه شده است. اینجاست که توجه آمریکا بهتر است وقتی صحبت از امنیت قطب شمال میشود، به کار گرفته شود، نه گرینلند.
یک قدم به عقب
به جای تهدید به زور یا اجبار، واشنگتن باید بر معاملاتی تمرکز کند که به نفع هر دو طرف باشد و به حق گرینلند برای حکومت بر خود احترام بگذارد. این به معنای رفتار با دولت گرینلند به عنوان یک شریک است، نه یک جایزه. سرویس اطلاعاتی دانمارک خاطرنشان میکند که رویکرد غیرقابل پیشبینی آمریکا، کشورها را به سمت قطع معاملات با چین سوق میدهد.
از قضا، تلاش ترامپ برای خرید گرینلند برای مقابله با چین میتواند نتیجه معکوس داشته باشد و پکن را در مقایسه با تهدید وجودی واشنگتن، شریکی پایدارتر و معقولتر جلوه دهد. دولت باید صحبت از الحاق را کنار بگذارد. در عوض، باید در چارچوب توافقنامههای فعلی عمل کند، از اهداف توسعهای خود گرینلند حمایت کند و نشان دهد که آمریکا با ایجاد مشارکتهای قوی، نه با صدور اولتیماتوم، رهبری میکند.
اگر ایالات متحده خواهان دسترسی به مواد معدنی حیاتی گرینلند است، میتواند از طریق معاملات تجاری صادقانه و سرمایهگذاریهای مشترک که به جوامع گرینلندی سود میرساند، به این هدف برسد. گرینلندیها موضع خود را روشن کردهاند: «گرینلند برای تجارت باز است اما برای فروش نیست.»
