از جامعه چه خبر؟
چرا یک میلیارد درخت عوارض روانی مسمومیت شدیدترین تهاجمات به زنان افغان
چرا یک میلیارد درخت
طرح کاشت یک میلیارد درخت یا گیاه موضوعی شد تا عباس محمدی، کنشگر محیطزیست در خبرآنلاین یادداشتی درباره آن بنویسد و به چند نکته اشاره کند: «ضروری است که هدفهای طرح و جزئیات برنامه اجرای آن در اختیار کارشناسان مستقل، فعالان محیطزیست و منابع طبیعی و افکار عمومی قرار گیرد و سازوکاری برای نقد و بررسی آن پیشبینی شود. باید یک گزارش خلاصه و دقیق و قابل سنجش از طرحهای جنگلکاری و درختکاری قبلی تهیه شود و انتشار عمومی یابد تا بتوان برپایه مقایسه هدفهای طرح یک میلیارد درخت با هدفهای به دست آمده از اقدامهای قبلی، سود و زیان این طرحِ جدید را محاسبه کرد. باید در نظر داشت که امکان به وجود آوردن جنگلی که وضعیت طبیعی یابد یا حتی نزدیک به وضع طبیعی شود، بسیار اندک است. از اینرو هزینهکرد برای حفظ جنگلها و مراتع موجود و کمک به طبیعت (با کاستن از مداخلههای مخرب انسانی) برای بازیابی وضعیت کلیماکس در اولویت محض است.» محمدی در بخش دیگری از این یادداشت یادآور شد: «معتقدیم که هیچ عجلهای برای شروع به کاشت یک میلیارد درخت صورت نگیرد و دستکم تا چند سال، عزم جدی مسئولان بر حفظ منابع طبیعی موجود و جلوگیری از تخریب سرزمین قرار گیرد تا طبیعت خود را بازیابی کند.»
عوارض روانی مسمومیت
روانشناس و استاد ممتاز دانشگاه تهران با تاکید بر اینکه پیامدهای روانشناختی و اجتماعی مسمومیتهای سریالی دانشآموزان در مدارس صدها برابر بیشتر از مشکل ایجادشده است، گفت: «این پدیده حساسیتها را بیشتر کرده است و ازاینرو باید کادر مدرسه با همکاری اولیاء و مربیان و از طریق همدلی، آرامش را در دانشآموزان نهادینه کنند.» غلامعلی افروز به ایسنا گفت: «این پدیده عصبانیت، تعارض، افسردگی، پریشانی، کوفتگی فکری و ذهنی را برای دانشآموزان و خانوادهها به همراه آورده است، ازاینرو باید کاری کنیم تا خانوادهها احساس آرامش کنند و همدلانه در کنار معلمان به کاهش اضطراب دانشآموزان کمک کنند.»
شدیدترین تهاجمات به زنان افغان
پیشبینی میشود که در سهماهه چهارم سال ۲۰۲۲، اشتغال زنان افغانستانی ۲۵درصد کمتر از سه ماهه دوم سال ۲۰۲۱، قبل از بحران بوده است. سطح اشتغال مردان در همین دوره فقط هفت درصد کاهش یافته است. به گزارش ایلنا و به نقل از سازمان جهانیکار، بر اساس اعداد جدید منتشر شده توسط سازمان جهانی کار (ILO)، سطح اشتغال زنان در افغانستان از زمان روی کار آمدن دولت طالبان در سال ۲۰۲۱ تا امروز بهشدت کاهش یافته است. محدودیت در مشارکت زنان در بازار کار به کاهش سهم اشتغال آنها کمک کرده است. خوداشتغالی خانگی به شکل غالب مشارکت زنان در بازار کار در افغانستان تبدیل شده است. رامین بهزاد، هماهنگکننده ارشد سازمان جهانی کار در افغانستان دراینباره گفته است: «محدودیتها برای دختران و زنان، پیامدهای شدیدی بر تحصیل و چشمانداز بازار کار آنها دارد.» بر اساس اعلام او، تامین دسترسی برابر برای تمام زنان و مردان جوان به آموزش و آموزش با کیفیت، همچنین فرصتهای شغلی مناسب و مولد، چالش و اولویت اصلی برای آینده اقتصاد و جامعه افغانستان است.