روزنامه‌نگار فرهاد فخرآبادی

جهانِ جدید آقایِ کارگردان

آنچه در این فیلم ۱۴۰ دقیقه‌ای می‌بینیم، نسخه به روز شده اصغر فرهادی نیست، ارائه نسخه جدیدی از این کارگردان در ۵۴ سالگی است.

اینکه اوضاع اقتصادی خوب نیست، تورم روز به روز بیشتر معیشت مردم را درگیر می‌کند و دو دو تا چهارتا کردن‌ها بیشتر از هر زمانی شده، را کسی نمی‌تواند کتمان کند اما حرف این است که گاهی اوقات خودمان هم یادمان می‌رود که بیشتر حواسمان به هم باشد.

غلط بود آنچه ما پنداشتیم

نمی‌خواهم بگویم «بی‌دار» یک فاجعه به تمام معنا بود. نه تا این حد بد نبود که آن را فاجعه بدانیم، اما بدون اغراق یکی از ضعیف‌ترین کارهایی است که حداقل امسال در سینمای ایران دیده بودم.

میانجی‌گری با اهداف متفاوت؟

یک خبر قطعی و یک خبر احتمالی منتشر شده است که هر دو می‌تواند در نوع خود مهم باشد. از یکسو امروز سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه به تهران سفر خواهد کرد و از سوی دیگر، هم برخی منابع خبری مدعی شدند که احتمالا در هفته جاری، عاصم منیر هم به تهران خواهد آمد.

دست به دامن نوستالژی

مدیران صدا و سیما هر چند به آمار اعلامی خود افتخار می‌کنند، اما توجه به بازتولید را شاید در این دانست که احتمالا در گعده‌های درونی خود، در کنار تلاش برای دلربایی از اقلیت سیاسی انجام می‌دهند، به این نتیجه رسیده‌اند که در سریال‌سازی ناکام بوده‌اند

احمدی‌نژاد، زاکانی و چراغِ روا به خانه

از قدیم شنیده‌ایم که می‌گویند «چراغی که خانه رواست، به مسجد حرام است» چراغی هم که برای شهرداری تهران است، فراهم کردن آسایش زیست شهری برای مردم است نه ورود به سایر حوزه‌ها.

یک کمدی دلچسب

این نمایش صد دقیقه‌ای از جنس آثاری به شمار می‌رود که برای خوب کردن حال مخاطب و لذت بردن از هنر لازم است. کاری که سلبریتی ندارد اما روی صحنه‌اش پر از ستاره است.

روز بدون خودرو همراه با مستندات

مگر برای کار خوب سند را به صورت عمومی ارائه می‌کنند که آی مردم ببینید ما کار خوب انجام می‌دهیم؟

بازخوانی یک نامه و اتهام و پاسخ‌ها

از روی هیجان و یا اطلاعات غلط ممکن است در هر مقطعی انسان موضعی بگیرد، ولی گذر زمان است که ثابت می‌کند آن حرف‌ها چقدر درست یا اشتباه بوده است.

سیاسی و عاشقانه مبهم

«رخ نیلو» را می‌توان فیلمی مبهم در سینمای ایران دانست.