از بمبافکنهای جنگ جهانی دوم تا جنگندههای نسل پنجم
سوخو از Su-۲ تا Su-۵۷؛ ۸ دهه جنگندهسازی+تصاویر
دفتر طراحی سوخو که فعالیت خود را در سال ۱۹۳۹ آغاز کرد، از بمبافکن سبک Su-۲ به خانواده جنگندههای سنگین Su-۲۷ و مدلهای پیشرفتهای مانند Su-۵۷ رسید؛ مسیری که در رقابتی تاریخی با دفتر طراحی میگ شکل گرفت.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از نورنیوز، نام سوخو برای بسیاری از علاقهمندان هوانوردی با جنگندههای بزرگ و مانورپذیر روسی شناخته میشود؛ اما سابقه این دفتر طراحی به پیش از دوران جنگندههای نسل پنجم بازمیگردد. مجموعهای که طی بیش از هشت دهه، از بمبافکن و هواپیمای تهاجمی تا جنگنده چندمنظوره و هواپیمای مسافربری را توسعه داده است.
دفتر طراحی سوخو در سال ۱۹۳۹ به ابتکار پاول اوسیپوویچ سوخو، مهندس هوانوردی شوروی، تأسیس شد. یکی از نخستین محصولات مهم آن Su-۲ بود؛ بمبافکن سبک و هواپیمای شناسایی که در جنگ جهانی دوم به کار گرفته شد. این دفتر در سال ۱۹۴۹ منحل شد، اما در سال ۱۹۵۳ فعالیتش را از سر گرفت و در دوره جت به یکی از بازیگران اصلی صنعت هواپیماسازی شوروی تبدیل شد.
سوخو در دهههای بعد، مدلهایی مانند Su-۷، Su-۱۵ و Su-۱۷ را توسعه داد؛ اما نقطه عطف کارنامه این مجموعه، خانواده Su-۲۷ بود. این جنگنده که نخستین پروازش را در سال ۱۹۷۷ انجام داد، زمینهساز ساخت مدلهایی چون Su-۳۰، Su-۳۳ و Su-۳۵ شد. برد عملیاتی قابلتوجه و مانورپذیری بالا از ویژگیهای شاخص این خانواده عنوان شده است.

در میان دیگر محصولات نظامی سوخو، Su-۲۵ برای پشتیبانی نزدیک از نیروهای زمینی ساخته شد و Su-۳۴ بهعنوان جنگندهبمبافکنی دوموتوره و دونفره، برای مأموریتهای دوربرد و حمله به اهداف زمینی و دریایی توسعه یافت. Su-۵۷ نیز پیشرفتهترین جنگنده این خانواده و تلاش روسیه برای حضور در رقابت جنگندههای نسل پنجم به شمار میرود؛ این هواپیما نخستین پرواز خود را در سال ۲۰۱۰ انجام داد.

رقابت سوخو با دفتر طراحی میگ در دوران شوروی، بر پایه توسعه جنگندههایی با مأموریتهای متفاوت شکل گرفت. MiG-۲۹ برای نقش جنگندهای سبکتر و تاکتیکی طراحی شد، درحالیکه سوخو توسعه جنگندهای سنگینتر و دوربردتر را دنبال کرد که نتیجه آن Su-۲۷ بود. این دو مسیر در پاسخ به تهدید جنگندههای آمریکایی، از جمله F-۱۵ و F-۱۶، شکل گرفتند.

پس از فروپاشی شوروی و تغییر اولویتهای نظامی و محدودیتهای مالی، سوخو در توسعه و صادرات جنگندههای سنگین موفقتر ظاهر شد. امروزه هر دو برند سوخو و میگ زیرمجموعه شرکت هواپیماسازی متحد روسیه (UAC) هستند؛ ساختاری که با هدف تجمیع ظرفیتهای طراحی و تولید صنعت هواپیمایی روسیه ایجاد شد.

فعالیت سوخو به حوزه نظامی محدود نمانده است. این مجموعه با توسعه هواپیماهای آکروباتیک مانند Su-۲۶، Su-۲۹ و Su-۳۱ و هواپیمای منطقهای Su-۸۰، در بخشهای غیرنظامی نیز حضور داشته است. پروژه سوپرجت ۱۰۰، هواپیمای مسافربری منطقهای سوخو، از اوایل دهه ۲۰۰۰ آغاز شد و نخستین پرواز آن در سال ۲۰۰۸ انجام گرفت.

سوپرجت ۱۰۰ برای مسیرهای کوتاه و متوسط طراحی شد و در سال ۲۰۱۱ گواهی نوع روسی و یک سال بعد گواهی آژانس ایمنی هوانوردی اروپا را دریافت کرد. پس از تغییرات صنعت هوانوردی روسیه، نسخه بومیسازیشده این هواپیما با نام Superjet NEW در دستور کار قرار گرفت.
سوخو در سال ۲۰۰۶ به ساختار شرکت هواپیماسازی متحد روسیه پیوست و در سال ۲۰۲۲ ساختار حقوقی شرکتهای این مجموعه نیز در UAC ادغام شد. میراث این نام در صنعت هوافضای روسیه، از Su-۲ تا جنگنده نسل پنجم Su-۵۷ امتداد یافته است.