الگوی تکرارشونده روشن است
رژیمی که تأسیسات هستهای خود در دیمونا را از دید بازرسان آمریکایی پنهان کرده است، اکنون از واشنگتن میخواهد روایتش درباره برنامه هستهای ایران را بیچونوچرا بپذیرد.
اسرائیل سابقهای طولانی در فریب دادن واشنگتن و ارائه اطلاعات مغرضانه و دروغین به آن دارد تا آمریکا را به سوی جنگ سوق دهد. هشدار تازه اسرائیل درباره تهدید تسلیحات کشتار جمعی ایران را باید در پرتو همین سابقه ارزیابی کرد.
در سال ۱۹۵۴، سازمان اطلاعات نظامی اسرائیل عملیات «سوزانا» (Operation Susannah) را به اجرا گذاشت. در چارچوب این عملیات، شماری از یهودیان مصری برای بمبگذاری در اهداف غیرنظامی، از جمله کتابخانههای آژانس اطلاعات ایالات متحده در قاهره و اسکندریه، به خدمت گرفته شدند تا ملیگرایان مصری، کمونیستها و اخوانالمسلمین مسئول این حملات معرفی شوند.
در سال ۱۹۶۷، جنگندهها و قایقهای اژدرافکن اسرائیلی در آبهای بینالمللی به ناو آمریکایی «یواساس لیبرتی» حمله کردند. در این حمله ۳۴ نظامی آمریکایی کشته و بیش از ۱۷۰ نفر زخمی شدند. اسرائیل مدعی شد ناو را با هدفی دیگر اشتباه گرفته است. دین راسک، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، به اسرائیل اعلام کرد که این کشتی پرچم آمریکا را برافراشته بود و علائم شناسایی آن بهوضوح بر بدنه ناو قابل مشاهده بود. او هرگز توضیحات اسرائیل را نپذیرفت.
در سال ۱۹۸۶، بنا بر روایت ویکتور اوستروفسکی، افسر پیشین موساد، اسرائیل در طرابلس دستگاهی کار گذاشت تا پیامهای جعلی را به نام دولت لیبی مخابره کند. این اقدام با هدف ساختن پروندهای درباره حمایت لیبی از تروریسم صورت گرفت و به فراهم شدن زمینه بمباران لیبی از سوی آمریکا کمک کرد.
در سپتامبر ۲۰۰۲، بنیامین نتانیاهو در کنگره آمریکا اعلام کرد «هیچ تردیدی وجود ندارد» صدام حسین در مسیر دستیابی به سلاح هستهای قرار دارد. چنین برنامهای اساساً وجود نداشت. تحقیق کمیتهای از کنست در سال ۲۰۰۴ نشان داد ارزیابی اسرائیل بر گمانهزنی استوار بوده، نه شواهد، و برآوردهایی که اسرائیل به واشنگتن منتقل کرده بود، بار دیگر از سوی طرف آمریکایی به اسرائیل بازگردانده شده و بهعنوان تأییدی ظاهری بر همان ارزیابیها مورد استناد قرار گرفته بود.
در مورد ایران، موعدهایی که اسرائیل برای دستیابی ایران به سلاح هستهای تعیین میکند، هیچگاه فرا نمیرسند. نتانیاهو در سال ۱۹۹۵ اعلام کرد ایران حداکثر پنج تا هفت سال با ساخت بمب فاصله دارد. در سال ۲۰۱۲، در سازمان ملل متحد گفت ایران تنها یک سال با دستیابی به بمب فاصله دارد. چند هفته بعد، موساد گزارش داد ایران «فعالیتهای لازم برای تولید سلاح» را انجام نمیدهد. در سال ۲۰۰۷، بنا بر اسناد سازمان سیا که مجله فارن پالیسی به آنها اشاره کرده است، مأموران موساد با جا زدن خود بهعنوان افسران آمریکایی، برای جذب تروریستهای گروه جندالله با هدف انجام عملیات علیه ایران اقدام کردند. این ماجرا خشم شدید جورج دبلیو بوش، رئیسجمهور وقت آمریکا، را برانگیخت؛ تا جایی که به تعبیر گزارشها، او «از شدت خشم از کوره دررفته بود». در سال ۲۰۲۵ نیز نهادهای اطلاعاتی آمریکا بار دیگر اعلام کردند ایران در حال ساخت سلاح هستهای نیست. در مارس ۲۰۲۶، رئیس مرکز ملی مبارزه با تروریسم آمریکا استعفا داد و اعلام کرد جنگ «در نتیجه فشار اسرائیل و لابی قدرتمند آن در آمریکا» آغاز شده است.
ماجرای غزه نیز از همین الگو پیروی کرد. جو بایدن، رئیسجمهور آمریکا، مدعی شد تصاویر نوزادان سر بریدهشده را دیده است. کاخ سفید بعدها اذعان کرد که او چنین تصاویری را ندیده و در واقع سخنان سخنگوی نتانیاهو را بازتاب داده بود. دولت آمریکا همچنین بر ارزیابی خود مبنی بر استفاده حماس از بیمارستان الشفا بهعنوان مرکز فرماندهی پافشاری کرد. با این حال، تحقیق بعدی واشنگتن پست نشان داد شواهدی که اسرائیل برای اثبات این ادعا ارائه کرده بود، «برای اثبات آن کافی نیست». در همین حال، پس از آنکه ۱۸ حامی مالی کمکهای خود به ارزش ۴۵۰ میلیون دلار به آژانس امداد و کاریابی سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی (آنروا) را به حالت تعلیق درآوردند، یک بررسی مستقل به سرپرستی کاترین کولونا به این نتیجه رسید که اسرائیل هنوز هیچ مدرکی در تأیید اتهامات گستردهتر خود علیه این آژانس ارائه نکرده است.
اکنون با هشدار تازهای روبهرو هستیم. در سوم نوامبر، اسرائیل هشدار داد ایران ممکن است از سلاحهای شیمیایی استفاده کند. گزارشها حاکی از آن بود که اسرائیل این ادعا را با مقامهای کشورهای حاشیه خلیج فارس در میان گذاشته، بیآنکه مدرکی ارائه کند. برخی مقامهای آمریکایی این ماجرا را با فاجعه اطلاعاتی عراق مقایسه کردند و آن را بخشی از کارزاری برای کشاندن دوباره آمریکا به جنگ دانستند. کمتر از دو هفته بعد، گزارشهایی درباره طرح ادعایی ایران برای انجام حمله با بمب کثیف منتشر شد؛ این در حالی بود که کاخ سفید اعلام کرده بود «هیچ تهدید معتبر و قابل اتکایی علیه خاک آمریکا وجود ندارد».
الگوی تکرارشونده روشن است: زرادخانههای موهوم، ضربالاجلهایی که سپری میشوند و هیچگاه به واقعیت نمیپیوندند، فریبکاریهای طراحیشده و حملاتی که برای انداختن مسئولیت آنها بر گردن دیگران ترتیب داده میشوند. رژیمی که تأسیسات هستهای خود در دیمونا را از دید بازرسان آمریکایی پنهان کرده است، اکنون از واشنگتن میخواهد روایتش درباره برنامه هستهای ایران را بیچونوچرا بپذیرد. با این حال، مقامها و رسانههای آمریکایی همچنان با اطلاعات ارائهشده از سوی اسرائیل همچون حقیقتی قطعی برخورد میکنند و پیش از راستیآزمایی، آن را بازنشر میدهند. مردم آمریکا بهای این سادهباوری را با خون خود پرداختهاند. نباید بار دیگر چنین بهایی بپردازند.
*منبع: کانال تلگرامی نویسنده