از جامعه چه خبر؟
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
حق خروج زنان از کشور
الهه محسنی، پژوهشگر حقوق خانواده تطبیقی و دکترای حقوق خصوصی با تاکید بر اینکه پایبندی به تعهدات زناشویی و خانوادگی مستلزم محرومیت زن یا مرد از حقوق فردی و اهلیت حقوقی نیست، گفته است: «درصورت بروز اختلاف راجع به مسئله خروج هریک از زوجین از کشور، ضروری است به استفاده از روشهای حل دوستانه اختلاف مانند مشاوره یا میانجیگری توجه ویژه شود. البته مناسب است در موارد استثنایی و درصورت لزوم و اقتضا تعهدات زناشویی، هریک از زوجین بتوانند اعمال برخی محدودیتها یا گرفتن تامین مناسب در حد ضرورت را برای خروج همسر خود از کشور مطالبه کنند. این امر لازم است تنها ازطریق مرجع قضایی و با حضور طرف دیگر، به منظور فراهم شدن امکان شنیدن سخنان او و نیز با در نظر گرفتن وضعیت فردی، اجتماعی و خانوادگی طرفین و تا حد امکان با رعایت حقوق و آزادیهای فردی انجام شود.»
دریاچه ارومیه دیگر احیا نمیشود؟
بهداد چهرهنگار، رئیس انجمن آبزیپروری ایران با اشاره به لزوم کوچک کردن دریاچه ارومیه میگوید باید بپذیریم که هرگز نمیتوان دریاچهای به عظمت و عمق قبلی را داشت و باید تلاش کنیم که دریاچه کوچکتر، اما باکیفیتتری داشته باشیم. او با بیان اینکه شرایط آرمانی دریاچه ارومیه، تراز ۱۲۷۸ و ۳۰ میلیارد مترمکعب آب دیگر قابل برگشت نیست، گفت: «براساس مطالعات تراز آب دریاچه باید حدود ۱۲۷۴ باشد که در این تراز ما حدود ۱۴ میلیارد مترمکعب آب لازم داریم و تمام برنامهریزیها برای رسیدن به این هدفگذاری است.» او ادامه داد: «حقآبه مورد نیاز دریاچه 4/3میلیارد است که باید از قسمتهای مختلف تعیین شود؛ ۶۲۳ میلیون از این مقدار باید از طریق انتقال از زاب مهیا شود و از محل رودخانههای طبیعی 4/1میلیارد در سال باید تأمین شود که ما توقع داریم انجام شود. یک میلیارد متر مکعب هم باید از محل صرفهجویی در مصرف آب کشاورزی تأمین شود که در این زمینه پایلوتهای موفقی انجام شده که میتواند با مصرف آب کمتر درآمد بیشتری نیز ایجاد کند.»
چرا دهه هشتادیها متفاوتند؟
مصطفی آبروشن، جامعهشناس در یادداشتی در خبرآنلاین نوشت: «اعتراضاتی که با محوریت « دهه هشتادیها» رقم میخورد، نظام سیاسی را غافلگیر کرده است، آنچه امروزه شاهد آن هستیم، محصول جامعهای است که در برزخ سنتگرایی، مدرنیسم و پستمدرنیسم گرفتار شده و همچنان در حال پوستاندازی است.» او ادامه داده است: «بهطورکلی نسلی که از آن بهعنوان دهه هشتادی نام میبریم، انعکاس و محصول رویکرد پست مدرنیستی در جامعه ایران است. این تئوری که نام دیگرش ساختار شکنی است، اصول و مولفههای سنت و مدرنیته را به چالش میکشد و در حالت تردید و نفی قرار میدهد. مصرفکننده رویکرد پستمدرن، طالب کثرتگرایی، سیالیت و مخالف سرسخت هرگونه وحدتگرایی است. این نسل براساس آموزههای پستمدرنیستی، هرگونه رفتاری که بهاقتضای سنتی بودن، از حرمت اجتماعی برخوردارند را بهچالش بنیادی فرا میخواند.