رویداد روز
هفت انجمن علمی درباره اخراج گسترده اساتید و برخوردهای امنیتی با دانشجویان بیانیه دادند هشدار درباره اضمحلال تدریجی نهاد علم
هفت انجمن علمی درباره اخراج گسترده اساتید و برخوردهای امنیتی با دانشجویان بیانیه دادند
هشدار درباره اضمحلال تدریجی نهاد علم
دیروز هفت انجمن علمی درباره اخراج گسترده اساتید و برخوردهای امنیتی با دانشجویان بیانیهای صادر کردند. انجمن انسانشناسی ایران، انجمن اخلاق در علوم و فناوری، انجمن مطالعات فرهنگی و ارتباطات، انجمن جامعهشناسی ایران، انجمن جمعیتشناسی ایران، انجمن حقوقشناسی ایران و انجمن حقوق اساسی ایران امضاکنندگان این بیانیهاند. آنها در اعتراض به اخراج گسترده اساتید و برخوردهای امنیتی با دانشجویان نوشتهاند که هدف اخراجها کنترل تام و تمام نهاد علم و اضمحلال شتابناک نهاد علم، ناکارآمدی اسفبار کنونی نظام حکمرانی را تشدید و به مهاجرت نخبگان دامن میزند.
در این بیانیه آمده است: «با تاسف و درد این روزها جامعه علمی ایران با پدیده اخراج گسترده و برخوردهای امنیتی با دانشجویان مواجه است. اقداماتی که استقلال و توانمندی نهاد دانشگاه و نهایتاً امکان توسعه علمی کشور را به مخاطره انداخته است.این اقدام، اتفاقی منفرد و مقطعی نیست بلکه بهنظر میرسد در تکمیل فرایندی است که هدف آن کنترل تام و تمام نهاد علم و تغییر ساختار و نقش دانشگاه و مؤلفههای آموزشی و پژوهشی و مدنی آن نهاد است. اکنون رویکرد امنیتی و سیاسی در این سلسله اقدامات پردهپوشی نمیشود بهطوری که به جای پاسخگویی وزارت علوم به پرسشهای گسترده جامعه در این خصوص، وزارت کشور درباره آن بیانیه صادر میکند. لغو و تمدید نکردن قراردادها، بازنشستگی اجباری استادان برجسته و منتقد و اعمال فشار و محدودیت بر دانشجویان و اخراج آنها در کنار سیاستگذاری و برنامهریزی برای وارد کردن افراد خاص به دانشگاهها بدون رعایت شایستگیها و ارجحیتهای علمی، زوال سرمایه انسانی و نظام نخبگی کشور را به دنبال داشته و افق توسعه و الزاماً توسعه همهجانبه را تیره میکند.» در ادامه این بیانیه آمده است: «اضمحلال تدریجی و در حال حاضر شتابناک نهاد
علم نهفقط ناکارآمدی اسفبار کنونی نظام حکمرانی را تشدید میکند بلکه اثرات زیانبار آن به مهاجرت نخبگان و جوانان دامن میزند، و در نتیجه همه قشرهای جامعه به خصوص طبقات فقیر و کمدرآمد را که استطاعت مالی برای تحصیل و کار فرزندانشان در خارج کشور را ندارند تحت تاثیر قرار میدهد. علاوه بر این، متخصصانی که ارج و احترام لازم را دریافت نمیدارند و با ناامنی شغلی هم روبهرو هستند، زندگی در کشورهای دیگر و حتی کشورهای پیرامون را به ماندن ترجیح خواهند داد.»
این هفت انجمن در ادامه نوشتهاند: «خالی کردن نهاد علم و دانشگاه از منابع انسانی با کیفیت منجر به تحلیل رفتن ظرفیت و توان توسعهای کشور میشود. امروز دفاع از نهاد علم صرفاً به معنای دفاع از دانشگاه نیست بلکه دفاع از علم دفاع از جامعه، کشور و آینده ایران است. از این رو، از همه استادان، شخصیتهای علمی و فرهنگی درخواست میکنیم در بیان اهمیت نهاد علم و دفاع از حریم دانشگاه فروگذار نکنند و برای مردم و مسئولان توضیح دهند که چرا وارد کردن منطق قدرت به نهاد علم آن را ناکارآمد میسازد و ناکارآمدی علم یعنی ناکارآمدی نظام حکمرانی که دود آن به چشم همگان خواهد رفت. به گواه تاریخ و تجربه دانشگاه در جوامع دیگر روشن است که چنین اقداماتی در نهایت نتیجهای برای طراحانش که هدفشان در سیاست فقط کنترل است، نخواهد داشت. با دستور و حکم و تهدید نمیتوان مرزهای حقیقت را تعیین و دانشمندان را به انکار «گرد بودن زمین» وادار کرد. اگر خرافات، باورهای شبهعلمی رواج یابند، و دانشگاه به باشگاه سیاسی تبدیل شود و یا به چشم محلی برای توزیع امتیاز برای وفاداران به نظام سیاسی نگاه شود، حاصلی جز تشدید ناامیدی و نابرابری، خالی شدن ظرفیت انسانی
جامعه و در نهایت ضعیف شدن کشور نخواهد داشت. بهرغم همه تضییقات و محدودیتهایی که در سالهای اخیر برای انجمنهای علمی ایجاد شده و با ابراز نگرانی عمیق نسبت به سرنوشت کشور وظیفه خود میدانیم که چنین هشداری را با صدای بلند اعلام کنیم و امید داریم که نهاد علم در جامعه ما آنچنان قدرتمند شود که بتواند از ارزشهای بنیادین و هویت و موجودیت خود دفاع کند و راه را بر اجرای سیاستها و برنامههای بنیانسوز و مخرب ببندد.»