آبرسانی به اصفهان از کدام مسیر؟
میرداود میلانی مدیر سابق وزارت نیرو و سازمان برنامه و بودجه اصفهان را اگر دوست داریم به فکرش باشیم. حفظ محیط زیست یک شهر آن چیزی است که مردم به آن امتیاز مید
میرداود میلانی
مدیر سابق وزارت نیرو و سازمان برنامه و بودجه
اصفهان را اگر دوست داریم به فکرش باشیم. حفظ محیط زیست یک شهر آن چیزی است که مردم به آن امتیاز میدهند و در اندیشه آن هستند که مبادا در معرض خطر قرار گیرد.
با استفاده از آب دریا شیرینسازی آب دریا و پسماند آبی است که شوری داشته و قابل استفاده نخواهد بود. این یعنی آلوده کردن خاک و آب و حاصل آب دریا عرصه را برای دوستداران اصفهان تنگ خواهد کرد.
وزارت نیرو براساس کدام طرح جامع که با محوریت آمایش سرزمین تهیه شده باشد و کدام اسناد بالادستی منابع آب موجود کشور را ناکافی دانسته و اقدام به برداشت 50 درصد آب کشور از طریق دریا نموده است؟
درحالیکه با احداث سد بختیاری با ظرفیت 5 میلیارد مترمکعب میتوانیم ضمن پیشگیری از اتلاف آب و رها شدن از دریا به اصفهان و یزد از فاصله خیلی نزدیکتر از فاصله دریا تا اصفهان و یزد آبرسانی کنیم.
در سال 1398 سیلی که جریان پیدا کرد حداقل 7 میلیارد مترمکعب آب شیرین از همین مسیر خارج و به دریا ریخت.
درحالیکه اگر به موقع این سد احداث شده بود میتوانستیم از پتانسیل این آب شیرین به نحو مطلوبی استفاده نماییم.
فاصله اصفهان تا سد بختیاری 400 تا 500 کیلومتر برآورد میشود درحالیکه فاصله آن تا دریا 900 کیلومتر است. برای استفاده از آب دریا بایستی 1500 متر پمپاژ با حداقل 10 ایستگاه پمپاژ صورت پذیرد که نیاز به تامین برق کلان دارد. درحالیکه برای استفاده از آب سد بختیاری نهتنها هزینهای برای پمپاژ نخواهیم داشت بلکه این سد 1000 مگاوات برق آبی تولید میکند که در تنظیم سیستم برق کشور میتواند نقش مهمی ایفا نماید.
در تامین آب از دریا و شیرین کردن آب شور مدیریت بهینه از منابع آب موجود بایستی مورد اهمیت قرار گیرد و اگر امکان استفاده از منابع آب شیرین داخل سرزمین مقدور باشد چه ضرورتی دارد که از آب شور دریا استفاده کنیم و با هزینه بسیار سنگین شیرین نموده و به ارتفاع 1500 متر پمپاژ و به فاصله 900 کیلومتر اقدام به آبرسانی آن کنیم.
فاجعه تغییر محل صنایع فولادی سنگین را از بندرعباس و کنار دریا به اصفهان و زیانهایی که برای محیط زیست اصفهان دارد را تکرار نکنیم. آب دریا پساب شور خواهد داشت و باز شدن آن به محیط ایجاد مشکل خواهد کرد و به اضافه اینکه تامین برق آن برای پمپاژ 1500 متر ارتفاع و 900 کیلومتر فاصله هم داستان دیگری را درست خواهد کرد.
انتقال آب دریا با لوله خواهد بود و این کمکی به احیاء زایندهرود نخواهد کرد. انتقال آب از طریق رودخانه زایندهرود برای سرمایهگذار صرفه اقتصادی ندارد چراکه مقدار زیادی از آب تبخیر شده و بخشی از آن هم به استفادههای دیگر خواهد رسید لذا در انتقال آب از دریا موضوع احیاء زایندهرود منتفی خواهد بود.
استفاده از آب سد بختیاری با رعایت اولویت تخصیص آب در کلیه مصارف حوضه مبدأ و انتقال قسمتی از آن به استانهای اصفهان و یزد بدون هیچگونه مشکل بوده و به دلایل زیر به آبرسانی از دریا اولویت پیدا میکند:
۱. آب انتقالدادهشده از سد بختیاری نیاز به تصفیه نداشته و آب شیرین با داشتن املاح مورد نیاز در آب است.
۲. تصفیه و شیرینسازی آب دریا علاوه بر هزینه بالا سبب مشکلات محیط زیستی خواهد شد.
۳. هزینه آبرسانی به فاصله 900 کیلومتر از دریا به اصفهان بسیار بالاتر و سنگینتر از آبرسانی از سد بختیاری به فاصله حدود 500 کیلومتر خواهد بود.
۴. آبرسانی از دریا به ارتفاع 1500 متر از سطح دریا بایستی پمپاژ شود که نیاز به ده ایستگاه پمپاژ و صرف نیروی برق کافی و گران خواهد داشت. درحالیکه با احداث سد بختیاری کشور صاحب 1000 مگاوات برق آبی خواهد شد که به لحاظ نیاز کشور برای سیستم بهرهبرداری بهینه برق بسیار مفید خواهد بود.