افتتــاح بیمارستان بزرگ غدیر
بررسی اظهارات دیروز رئیس جمهوری درباره ساخت بیمارستان در دولت سیزدهم
بررسی اظهارات دیروز رئیس جمهوری درباره ساخت بیمارستان در دولت سیزدهم
سیدابراهیم رئیسی، رئیسجمهوری دیروز به بیمارستان شهدای تجریش رفت و کلانبیمارستان غدیر را در این مجموعه درمانی افتتاح کرد. صحبتهای او تیتر خوبی به خبرنگاران رسانههای دولتی داده است: «براساس گزارش وزارت بهداشت، ۱۰ درصد تختهای بیمارستانی یعنی حدود ۱۵۰ هزار تخت در دولت سیزدهم به بهرهبرداری رسیده است.» آنطور که ایرنا نوشته، قرار است با افتتاح این کلانبیمارستان، ۸۲۱ تخت مجهز به مدار ارائه خدمات درمانی کشور اضافه شود؛ یعنی اگر مثلاً یک ماه دیگر قرار باشد رئیسجمهوری درباره وضعیت بیمارستانها صحبت کند، خواهد گفت در دولت سیزدهم 150 هزار و 821 تخت بیمارستانی اضافه شده است. در سخنرانی دیروز رئیسی و خبرهایی که خبرگزاریها از صحبتهای او منتشر کردهاند اما از جزئیات این ادعا، سخنی به میان نیامده است؛ اینکه چطور میشود در دو سال، در مملکتی که اوضاع اقتصادش، شکننده و بیثبات است، 10 درصد تختهای بیمارستانی که به گفته رئیسجمهوری 150 هزار است و میشود 15 هزار تخت، اضافه کرد؟ این تختها در کدام استانها و شهرها اضافه شدهاند؟ در کدام بیمارستانها؟ آیا سهمیهای به شهرهای کمبرخوردار هم رسیده است؟ چطور میشود وقتی مرداد سال 1398، ایرج حریرچی، وزیر وقت بهداشت گفت که تا پایان سال 1397، یعنی سه سال مانده به پایان دولت حسن روحانی، تعداد تختهای بیمارستانی مجموعاً ۱۴۰ هزار و ۸۵۹ یعنی 7/1 تخت به ازای هر هزار نفر بوده است، 10 هزار تخت اضافه شده تا امروز را به نام دولت ابراهیم رئیسی زد، آن هم طی دو سال؟ شاید پاسخ این سوالها در روزهای آینده از دولت و وزارت بهداشت برسد، اما قبل از آن اگر نگاهی به سخنان مسئولان همین دولت و فعالان غیردولتی حوزه سلامت بیندازیم، پاسخ بعضی سوالها از پیش مشخص باشد. اسفند سال گذشته، یعنی همین چندماه پیش بود که بهرام عیناللهی، وزیر بهداشت گفت که شرمنده مردم بهخاطر کمبود تخت بیمارستانی است. او اینها را در حاشیه بازدید از بیمارستان فردیس گفت، همراه با این نکته که «شهر فردیس یکی از شهرهای بسیار بزرگ کشور است که با وجود جمعیت ۶۰۰ هزار نفری تا بهحال بیمارستان نداشت. ساخت این بیمارستان از سال ۹۵ شروع شد و در زمان استقرار دولت سیزدهم، تنها پنجاه درصد پیشرفت فیزیکی داشت.» او همان زمان این را هم گفت که حدود ۱۵ هزار تخت بیمارستانی در کل کشور افتتاح شد که حدود ۱۰ درصد کل تختهای بیمارستانی کشور است.
کمبود تختهای بیمارستانی از سخنان دیگر دستاندرکاران حوزه سلامت هم پیداست؛ دی پارسال بود که عطا محمودپور، دبیر علمی کنگره مراقبتهای ویژه گفت، کمبود تختهای ویژه بیمارستانی و نیاز به ایجاد بخشهای پست آیسییو و حمایت بیمهای به یک معضل تبدیل شده است: «تختهای ویژه بیمارستانی نسبت به استاندارد جهانی در ایران کم است. در حال حاضر استاندارد تختهای ویژه بیمارستانی در دنیا چیزی بین ۴ تا ۱۰ درصد است که با توجه به افزایشی شدن نیاز به بخشهای ویژه، در آینده این استاندارد به ۲۵ الی ۳۰ درصد افزایش خواهد یافت. مسئلهای که حائز اهمیت است افزایش تخت با در نظر گرفتن استانداردهای بخش مراقبتهای ویژه و پشتیبانی در کنار تجهیزات خواهد بود و قطعاً بدون در نظر گرفتن موارد فوق این امکان که همکاران شاغل در بخش مراقبتهای ویژه بتوانند از توان علمی و درمانی خود برای پیش آگهی و درمان بیماران استفاده کنند عملاً امکانپذیر نخواهد شد. با توجه به مشکلات موجود در سطح جامعه و تحریمها و نیاز مبرم به ارز برای تجهیز تختهای ویژه بیمارستانی، بهترین راهکار استفاده و راهاندازی بخشهای پست آیسییو (Post ICU) خواهد بود.»