استفاده از خودروهای پرخطر، اختیار خانواده دانشآموزان است
واکنش وزارت کشور به گزارش هممیهن درباره سختی دسترسی دانشآموزان سیستان و بلوچستان به مدارس:
واکنش وزارت کشور به گزارش هممیهن درباره سختی دسترسی دانشآموزان سیستان و بلوچستان به مدارس:
در پی انتشار گزارشی با تیتر «بیراهههای مدرسه» درباره سختی دسترسی دانشآموزان در برخی از روستاهای سیستان و بلوچستان به مدرسه، مرکز اطلاعرسانی وزارت کشور، واکنش نشان و در جوابیهای درباره این موضوع توضیح داد. در این جوابیه آمده است: «بهنظر میرسد؛ منظور اصلی خبرنگار از گزارش «بیراهههای مدرسه»، بیان مشکلات و سختیهای دانشآموزان سیستانی و بلوچستانی برای تحصیل است که این حسننظر و دغدغهمندی اصحاب رسانه به دانشآموزان در دورترین و محرومترین نقاط کشور جای تشکر و قدردانی دارد و ذکر شرایطی ازقبیل جادههای صعبالعبور، نبود جاده و پلهای استاندارد، پراکندگی نامتعارف جمعیتی و روستاها و مشکلات مربوط به تامین سوخت در این گزارش بهعنوان موانع اصلی تحصیل دانشآموزان، ازجمله شرایط انکارناپذیر در استان پهناور سیستان و بلوچستان است که با وجود خدمات ارزنده و شبانهروزی نظام جمهوری اسلامی همچنان در بسیاری از نقاط این استان شاهد آن هستیم چراکه در این استان میراثدار محرومیت تاریخی و مسئله پایین بودن شاخصهای توسعه نسبت به شاخصهای کشوری ازجمله در حوزه آموزشوپرورش هستیم اما نظام جمهوری اسلامی ایران باوجود این مشکلات و انجام راهکارهای مقتضی بهدنبال توسعه عدالت آموزشی و پوشش حداکثری جمعیت دانشآموزی و جبران این عقبماندگیها در سراسر سیستان و بلوچستان است.
ذکر این نکته نیز لازم است که پرداختن به واقعیت ازسوی رسانهها، باید براساس مستندات و دلایل متقن بیان شود؛ چراکه یکی از ارکان اصلی گزارشهای رسانهای انجام مصاحبه با مسئولان و گرفتن پاسخ مقتضی است؛ موضوعی که در این گزارش جای آن خالی بوده و تنها به بیان گفتههای برخی فعالان اجتماعی و جمعآوری برخی اطلاعات از گزارشهای منتشرشده در گذشته اشاره شده است و بهنظرمیرسد برای رعایت اصل بیطرفی بهتر بود پاسخ مسئولان مربوطه نیز در این گزارش اتخاذ و درج میشد.
با عنایت به بررسی بهعملآمده از دستگاههای متولی؛ ایابوذهاب دانشآموزان در نقاط روستایی و عشایری از مهمترین موارد ذکرشده در این گزارش است که دراینخصوص میتوان به اجرای طرح روستا مرکزی با هدف ایاب و ذهاب دانشآموزان از روستاهای پراکنده به یک روستای محوری و دارای مدرسه اشاره کرد. طرح روستا مرکزی یک طرح مشارکتی و مردمی است که به منظور پوشش تحصیلی حداکثری دانشآموزان روستایی و عشایری در سیستان و بلوچستان درحال اجراست و آموزشوپرورش تمام سعی و توان خود را صرف این موضوع کرده بهطوریکه در سال تحصیلی 1402- 1401 با پیگیریهای انجامشده ازسوی اداره کل آموزشوپرورش استان، این طرح با افزایش 50درصدی اعتبارات ازسوی وزارت آموزشوپرورش روبهرو شد و 170 میلیارد ریال اعتبار به این طرح تخصیص یافت و بین شهرستانها و مناطق سیستان و بلوچستان توزیع شد. در قالب این طرح 991 قرارداد با رانندگان سرویسها منعقد شد که هماکنون مشغول به سرویسدهی در محدوده جغرافیایی 28 اداره آموزشوپرورش شهرستان و منطقه در استان سیستان و بلوچستان هستند.
شایان ذکر است رغبت و گرایش برخی رانندگان و مالکان وسایط نقلیه بومی به فعالیتهای دیگر و برخی مشکلات موجود، باعث کمرنگ شدن مشارکت مردمی در طرح روستا مرکزی شده و به این دلیل آموزشوپرورش با جذب حمایت و همراهی ستاد اجرایی فرمان حضرت امام خمینی (ره) و بنیاد برکت با در اختیار گرفتن 15 دستگاه ون در سال 1400، تلاش کرد تا بخشی از مشکلات دانشآموزان روستایی و عشایر برای رفتوآمد به مدرسه را برطرف کند.
ساخت و توسعه مدارس شبانهروزی بهخصوص برای دختران، نسخه دیگری ازسوی دولت و خیرین مدرسهساز در سیستان و بلوچستان است تا امکان تحصیل دانشآموزان در روستاهای پراکنده، کمجمعیت و بدون مدرسه در روستا یا شهرهای همجوار فراهم شود؛ بهطوریکه هماکنون 186 باب مدرسه شبانهروزی در سراسر استان سیستان و بلوچستان بهمنظور کمک به تحصیل و معیشت دانشآموزان فعال هستند.
استفاده دانشآموزان از خودروهای پرخطر، یکی دیگر از موارد مورد اشاره خبرنگار در این گزارش است که دراینخصوص باید گفت این موضوع به اختیار خانواده دانشآموزان انجام میگیرد و آموزشوپرورش در تهیه سرویس استاندارد و ایمن در قالب طرح روستا مرکزی در اکثر نقاط روستایی و عشایری به وظیفه قانونی خود عمل کرده است.
در بخشی دیگر از گزارش، خبرنگار به توصیف منطقه دشتیاری میپردازد و بهنقل از یک فعال اجتماعی آورده است: «این منطقه بسیار بزرگ است و مدارس کمی دارد، سطح آموزشی این مدارس هم بهدلیل محرومیتها، بسیار پایین است؛ هرچند شرایط نسبتبهقبل بهتر شده است.» دراینخصوص باید گفت در این شهرستان با وجود 164روستا، 243مدرسه روستایی وجود دارد و 25 هزار و 602دانشآموز در این مدارس مشغول به تحصیل هستند. همچنین در شهرستان دشتیاری سه مدرسه شبانهروزی شامل 2 مدرسه پسران در مقطع متوسطه اول و یک مدرسه شبانهروزی کاردانش پسران در مقطع متوسطه دوم وجود دارد و تلاش شده با فراهم کردن شرایطی مانند طرح روستا مرکزی و ایجاد مدارس شبانهروزی از دغدغه دانشآموزان و خانوادهها کاسته شود.
یکی دیگر از موارد ذکرشده در این گزارش کمبود مدارس روستایی در شهرستان نیکشهر است که دراینخصوص باید گفت در شهرستان نیکشهر 131 مدرسه روستایی وجود دارد که 12 هزار و 377 دانشآموز در آن مشغول به تحصیل هستند. همچنین با توجه به صعبالعبور بودن اکثر مناطق در این شهرستان، 8 مدرسه شبانهروزی شامل سه مدرسه متوسطه دوم نظری (یک مدرسه دخترانه و دو مدرسه پسران)، سه مدرسه متوسطه اول (یک مدرسه دخترانه و دو مدرسه پسران)، یک مدرسه پسرانه فنی و حرفهای و یک مدرسه پسران کارودانش در این شهرستان وجود دارد.
روستای هنزم بهعنوان مکان مورداشاره در این گزارش یکی از کانونهای عشایری پرجمعیت در شهرستان نیکشهر است که در همجواری روستای زیردان به فاصله 5 کیلومتر قرار دارد و یک ساختمان مدرسه 6 کلاسه در مقطع ابتدایی با دو شیفت کاری (مدرسه پسران ولایت و مدرسه دخترانه سمیه) در این روستا فعال است.
همچنین مکاتبات و پیگیریهای لازم برای احداث مدرسه شبانهروزی دخترانه 18 کلاسه برای مقطع متوسطه با اداره کل نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس استان با مشارکت خیرین در حال انجام است.
اما با توجه به نیاز مبرم دانشآموزان هنزم به مدارس متوسطه اول پسران و متوسطه دوم دخترانه و با عنایت به مراجعات مردم و اهالی منطقه، کد مدرسه با پیششرط همکاری درخصوص تامین فضای مدرسه برای تشکیل کلاسها در سال تحصیلی 1402-1401 اخذ و مقرر شد تا زمان ساخت فضای استاندارد ازطریق مراجع ذیصلاح، مردم همکاری لازم در برگزاری کلاسهای درس را داشته باشند.
ازطرفی باتوجه به اشاره خبرنگار به مشکل مالی دانشآموزان هنزم و خانوادهها در تامین هزینه ایابوذهاب دانشآموزان باید گفت در کانون عشایری هنزم و زیردان، سه سرویس طرح روستا مرکزی برای جابهجایی دانشآموزان فعالیت دارند.
همچنین خبرنگار به موضوع کرایههای گزاف رفتوآمد دانشآموزان در مدارس شبانهروزی به خانههایشان اشاره کرده و بهنقل از یک معلم اظهار داشته که دانشآموزان مدارس شبانهروزی بهدلیل اینکه آخر هفتهها در خوابگاه غذا ندارند، مجبور به چهار بار رفتوآمد در طول ماه هستند. این ادعا در حالی مطرح میشود که براساس دستورالعمل مدارس شبانهروزی، هیچ محدودیتی برای ماندگاری دانشآموزان در ایام آخر هفته وجود ندارد و براساس لیست اعلامی دانشآموزان حاضر در خوابگاه، پذیرایی سهوعده غذایی و سایر امکانات مورد نیاز در این مدارس انجام میشود.
ازطرفی در این گزارش ادعا شده است که مدارس شبانهروزی دارای سرانه پایینی هستند و تأمین بخش زیادی از وسایل مدرسه با کمک خانوادهها صورت میگیرد، این درحالیاست که بیشترین میزان اعتبارات آموزشوپرورش در قالب سرانه آموزشی به مدارس شبانهروزی اختصاص مییابد و در سال تحصیلی 1402- 1401 توزیع سرانه این مدارس با بالاترین حد اعتبار در چهارسال گذشته پرداخت شده است.
همچنین در راستای تشویق و ترغیب مالکان خودروهای سرویس دانشآموزان با مصوبه شورای آموزشوپرورش شهرستان نیکشهر مقرر شده است؛ از ابتدای سالجاری تحصیلی مازاد بر سهمیه، به رانندگان سرویسهای طرح روستا مرکزی سوخت مورد نیاز تخصیص یابد ضمن اینکه بهرغم فراخوان برای جذب مینیبوس برای سرویس مدارس بهدلیل شرایط صعبالعبور در برخی از مناطق استقبال از این نوع وسیلهنقلیه بهجز در مناطق شهری و حومهشهر، پایین است.
گفتنی است؛ در بخشی از این گزارش به فوت سهنفر از دانشآموزان روستای کوراندپ دهستان چاهان اشاره شده که لازم به توضیح است؛ این موضوع در همان تاریخ مورد بررسی قرار گرفت و براساس تحقیقات محلی و نظر مطلعین و معتمدین و منابع رسمی آموزشوپرورش، این سانحه در ساعات غیرآموزشی اتفاق افتاده است و دانشآموزانی که در این حادثه جان خود را از دست دادهاند با موافقت والدین و میل شخصی و بهرغم وجود سرویس برای رفتوآمد، از موتورسیکلت استفاده کردهاند. علت این حادثه نیز مسابقه گذاشتن دو موتورسیکلت عنوان شده است.»