موضع کروبی در انتخابات ۱۴۰۰ مشخص شد
اسماعیل گرامیمقدم قائممقام حزب اعتماد ملی:
اسماعیل گرامیمقدم قائممقام حزب اعتماد ملی:
اسماعیل گرامیمقدم، قائممقام حزب اعتماد ملی در گفتوگو با هممیهن، تحلیل خود درباره پیام اخیر مهدی کروبی، به کنگره حزب اعتماد ملی را مطرح کرد که در ادامه میخوانید.
آقای کروبی در بخشی از پیام خود که به کنگره حزب اعتماد ملی دادند، تاکید داشتند که هنوز هم راهی جز تغییر وجود ندارد. راهکارهای این تغییر را چه میبینید و چگونه باید این تغییر را ایجاد کرد؟
نتیجه کارکرد نظام جمهوری اسلامی در شرایط کنونی روشن است و کارکرد نظام در بخشهای بسیاری مطلوب نیست و فاصله زیادی از اهداف آرمانی انقلاب وجود دارد. شاید روشنترین فاصله فضای اجتماعی کشور است که ملت ایران دچار یک ناامیدی جمعی هستند. وقتی هر انسان دلسوزی این شرایط را احساس میکند و با آن زندگی میکند، متوجه این شرایط میشود. از طرفی کسانی که مسبب این ناامیدی شدهاند آن را سیاهنمایی اعلام میکنند که شدت ناامیدی را افزایش میدهد. انقلاب اسلامی دو وجه جمهوریت و اسلامیت دارد که آقای کروبی در پیام خود به درستی آن را مطرح کردند؛ مبنی بر اینکه مردم در سال ۵۷ با امید و آرزو برای ایرانی سربلند انقلاب کردند تا هم اسلام حفظ شود و هم ملیگرایی با مذهب آنها که اسلام است همگرایی داشته باشد. از طرفی جمهوریت باید با انتخابات دموکراتیک انتخاب شود و نظام برمبنای رای مردم و مشارکت مردم ادامه پیدا کند. اما این اتفاق رخ نداده و وقتی سیاستهای یک کشور نتایج غلطی به بار میآورد که بازخورد در حوزه اقتصادی، اشتغالزایی، در روابط بینالمللی، عدم رهایی از چنگ تحریمها و غیره میبینیم، اینها نتایجی است که از سیاستهایی ناشی شده که یا غلط بوده و یا نتیجه آن این بوده است. وقتی سیاستی نتیجه مطلوب نمیدهد باید تغییر کند و این همان چیزی است که آقای کروبی به آن اشاره کردهاند. تغییر اساساً یک حرکت و کنش در همه نظامهای سیاسی است که آن را به وضع مطلوب میرساند. وقتی هر نظام سیاسی با مشکلاتی مواجه است که بازخورد سیاستهای خود است، دست به تغییر میزند و تغییر میتواند امید را به مردم بازگرداند تا کشور به شرایطی دچار نشود که انفجار ناامیدی در خیابانها صورت بگیرد و بیرون مرزها نیز کسانی که بدخواه نظام و ملت هستند، اظهار خرسندی کنند. اسلامیت و جمهوریت نظام و رسیدن به اهداف آن با محوریت ملیگرایی، میتواند مردم را امیدوار کند و باعث رشد و توسعه کشور شود. در حال حاضر خروج نخبگان و مهاجرت از کشور شدت بیشتری گرفته و به استناد آمار، دو مهاجرت معنادار از کشور داریم که یک مورد بعد از وقایع سال ۸۸ و دیگری اعتراضات سال ۱۴۰۱ بوده است و اینها نشانه ناامیدیها است که با مشارکت مردم در قدرت و امور کشور امکان کاهش آن وجود دارد. دو رکن نظام قوه مقننه و مجریه، میتوانند مشارکت را براساس قانون اساسی در اختیار مردم بگذارند و منتخبین خود را انتخاب کنند و بقیه ارکان نظام که باید از ثبات بیشتری برخوردار باشند، از گرایشهای سیاسی رهایی داشته باشند و مردم اعتماد کنند و امید داشته باشند که میتوانند به این دو رکن اتکا کنند.
آقای کروبی در این بیانیه به جریان اصلاحات تاکید دارند که متحد باشند. راهکارهای ایجاد این اتحاد، با توجه به اینکه چنددستگی در سالهای اخیر بین اصلاحطلبها وجود داشته را چه میبینید؟
در این بخش از پیام آقای کروبی که حزب را خطاب قرار دادند تا با اصلاحطلبان کار کنند و تشکیل حزب را به معنی شکستن انحصار در اصلاحطلبها مطرح کردند، توصیه مبنی بر اینکه به اتحاد و انسجام اصلاحطلبان کمک کنید، پیشنهاد و توصیه بسیار درستی است و امیدوارم کسانی که دستاندرکار اصلی جبهه اصلاحات هستند مورد توجه قرار دهند تا باعث نشود در جبهه اصلاحات با چنددستگی و انشقاق و عمیق شدن اختلافات مواجه شویم.
در بخش دیگری از پیام آقای کروبی برتغییر بدون خشونت و به دست مردم تاکید شده است، درحالیکه در یک سال اخیر و بعد از اعتراضات، چه در داخل کشور و چه در خارج از کشور، شاهد خشونت بودهایم. از طرفی سایر رهبران اصلاحات هم بر آن تاکید داشتهاند؛ این تاکیدات را چگونه تحلیل میکنید، تغییر باید از راه صندوق رای و بدون خشونت ایجاد شود؟
آقای کروبی در زمان شاه سالهای متمادی در زندان بوده و یکی از مبارزان همراه انقلاب، مردم ایران بود. ایشان ملیگرایی، دوست داشتن ملت و فدای ملت بودن را جزو زندگی لاینفک خود قرار داده بود. بعد از انقلاب نیز همین مسیر را ادامه داده و چنین شخصیتی قطعاً با همه فشارهایی که وجود دارد و بدون ترس در انفرادی میماند، با این حال اینکه توصیه میکند بدون خشونت تغییر باید انجام شود، هم به مردم، همه به جریانات سیاسی و هم به حاکمیت اشاره دارد چراکه ایشان انسجام ملت ایران و سرفرازی کشور را میخواهد و برای جلوگیری از آسیب دیدن از حوادث تلخ، راهکار تغییر بدون خشونت و مسالمتآمیز را میدهد و این موضع قبلا هم از ایشان روشن بود، وقتی در سال ۱۴۰۰ آقای کروبی مردم را دعوت کرد تا به آقای همتی رای دهند، از همین منظر به موضوع نگاه کردند و از راههای مسالمتآمیز میخواستند نقش ایفا کنند. اما کسانی که عدم مشارکت در انتخابات را تقویت کردند و تصور میکردند با روش براندازانه میتوانند کار را پیش ببرند، مشاهده کردند که به جز نزاع و خونریزی از هر دو طرف و داغدار شدن خانوادهها چیزی نصیب نشد، از طرفی خشونتی که به کار گرفته شد، روشی است که پاسخگوی حکومت و مردم نیست. در نتیجه به کارگیری روش مسالمتآمیز و دستیابی به تغییر صرفاً باید با کنار گذاشتن سیاستهای غلط توسط جریانات سیاسی درون کشور، چه اصلاحطلب و چه اصولگرا باشد، میتوان با روشهای مسالمتآمیز شاهد تغییر و تحول بود؛ ایجاد تغییرات در صلح به صورت مسالمتآمیز، امید را برمیگرداند و حاصل آن نتایج مطلوبی برای ملت خواهد داشت.