سیاستمداران
پاسخ روحانی به رئیسی
پاسخ روحانی به رئیسی
سایت حسن روحانی به اظهارات ابراهیم رئیسی درباره «بیشناسنامه خواندن منتقدانش» از سوی او نوشت: «آنکه بار دیگر به این موضوع اشاره کرد، رئیس دولت سیزدهم بود که ۱۶ مرداد به مناسبت روز خبرنگار، با حضور در استودیوی پخش خبر ۱۴ صداوسیما گفت: «به طور طبیعی ممکن است نقدهایی نیز به عملکرد دولت وجود داشته باشد؛ دولت مردمی منتقدین را بیشناسنامه و بیهویت نمیخواند، بلکه با دلسوزی انتقادات آنان را میشنود.»(پایگاه اطلاعرسانی ریاستجمهوری) آنچه رئیسجمهور وقت گفت و جریان تحریف آن را بر قبای منتقدان دولت دوخت، به سخنرانی او در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۳و مراسم افتتاحیه نمایشگاه بینالمللی کتاب برمیگردد؛ سخنانی که نهفقط درباره «بیشناسنامه» بودن یا سکوت منتقدان نیست، بلکه درباره حرف زدن منتقدان با شناسنامه خود است: «دولت در پی سانسور دولتی نیست، همانطور که میبینید بیشترین نقد امروز در جامعه از دولت و دولتمردان میشود و افتخار میکنم به دولتی که شرایطی را بهوجود آورده است که همه به راحتی حرف میزنند و نقد میکنند و سخن میگویند و گاهی از کاه کوه میسازند. نقد حق مردم است. حق همه گروههاست، چه اقلیت چه اکثریت. اما آنچه پسندیده
نیست آنکه با پول مردم و با بیتالمال مردم از دولتی که منتخب مردم هست و با رای اکثریت مردم شروع به کار کرده است، کسی بخواهد به جای نقد، تخریب را پیشه گیرد. این چیزی است که دولت نمیپسندد. از همه میخواهیم با شناسنامه حرف بزنند. بگویند از کجا هستند، وابسته به کدام جناح هستند و با نام جناح خود سخن بگویند نه با نام ملت ایران. ملت ایران راهش روشن است.»
در ادامه این مطلب آمده است:«جریان تحریف از فردای آن روز با مخاطبیابی برای سخنان رئیسجمهور، اینطور القا کرد که مقصود روحانی «انگ و برچسب زدن به منتقدان برای طفره از مسئولیت شرعی و پاسخگویی قانونی» است و نوشت: «این یعنی اینکه منتقد! حرف بزن، اما وقتی انتقاد میکنی، دهانت را ببند وگرنه بیشناسنامه و بیسواد و تخریبگر وانمود خواهی شد!»(روزنامه کیهان، 10/02/1393)یکی از شگردهای این جریان، جعل گفتههای علنی و رسمی رئیسجمهور بود که آن را اینطور تغییر داد: «منتقدان دولت، جناحی و وابسته به احزاب و گروههای سیاسی و برهمزننده آرامش کشور هستند و انتقادات آنان نسبتی با دغدغهها و مشکلات مردم ندارد؛ بنابراین باید شناسنامه و وابستگیهای سیاسی خود را رسماً اعلام کنند و آنگاه اگر حرف و نقدی دارند از دولت فراجناحی که کنار ملت و در جبهه مقابل منتقدان ایستاده، بیان کنند.» (جهاننیوز، 11/02/1393) جالب اینکه با تکیه بر همین جعل آشکار، روحانی را مورد حمله قرار دادند».
همچنین تشریح شده است:«تحریف اینگونه آغاز شد که با وجود صراحت در گفتار روحانی که به سخن گفتن به نام ملت با پول بیتالمال، اما به کام مقاصد خاص اشاره داشت، مدیرمسئول کیهان نوشت: «آیا منظور حضرتعالی از «شناسنامه»، شناسنامه حزبی منتقدان است؟ اگر چنین باشد - که ظاهراً اینگونه به نظر میرسد - پرسش بعدی آن است که آیا از نگاه و نظر جناب دکتر روحانی، فقط کسانی حق انتقاد دارند که عضو یکی از احزاب و یا گروههای سیاسی موجود باشند و آنانی که عضو هیچ حزب و گروهی نیستند - یعنی تودههای عظیم مردم - حق انتقاد از دولت را ندارند!» او پس از آن با تکیه بر همین انگاره خود نتیجهگیری کرده که «اظهارات روز سهشنبه آقای دکتر روحانی در مراسم افتتاح نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران بیآن که بخواهند و یا در پی آن بوده باشند، بهگونهای بوده است - و یا اینگونه تلقی میشود - که انگار هیچکس حق ندارد بدون کوپن از مواضع و عملکرد دولت محترم انتقاد کند!» (حسین شریعتمداری، 13/02/1393) گرچه مشخص بود که خواست و نظر دکتر روحانی این نیست، اما این «تلقی» آغاز روند تحریف یک موضعگیری آشکار و صریح بود که قصد داشت آدرس غلط بدهد و مخاطب را گروههای
سیاسی منتقدی قلمداد کند که اتفاقاً روحانی از آنها خواسته بود حرف بزنند.»