| کد مطلب: ۷۰۷۹۱

از توافق آمریکا و ونزوئلا چه می‌دانیم؟

حدود ۹ ماه پس از تجاوز نظامی آمریکا به خاک ونزوئلا، واشنگتن با تحمیل قراردادی بحث‌برانگیز، کنترل میادین نفتی این کشور آمریکای لاتین را برای تاراج منابع و حذف رقبا به دست گرفته است.

از توافق آمریکا و ونزوئلا چه می‌دانیم؟

به گزارش هم‌میهن آنلاین و به نقل از ایرنا، دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا ادعا کرد که ایالات متحده با ونزوئلا به توافقی دست یافته است که «بزرگ‌ترین قرارداد نفتی در تاریخ جهان» محسوب می‌شود.

ترامپ در شبکه اجتماعی تروت‌سوشال خود نوشت که این توافق به دستور او و با همکاری مارکو روبیو وزیر خارجه آمریکا و پیت هگست وزیر جنگ و همچنین دلسـی رودریگس رئیس‌جمهوری موقت ونزوئلا و از طریق مشارکت با شرکت‌های خصوصی حاصل شده است.

وزیر خارجه آمریکا نیز در پی اعلام ترامپ، مدعی شد: این قرارداد، یک پیروزی بزرگ برای مردم آمریکا و ونزوئلا است.

روبیو مدعی شد: این معامله برای مردم ونزوئلا، نزدیک به ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری خصوصی به همراه خواهد داشت، از هزاران شغل با دستمزد بالا حمایت خواهد کرد و روند بازسازی اقتصاد ونزوئلا را به پیش خواهد برد.

به دنبال اعلام ترامپ، رودریگس در بیانیه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی خود منتشر کرد، نوشت: این ابتکار حاصل تقویت روابط میان ونزوئلا و ایالات متحده است و جریان مهمی از سرمایه‌گذاری‌ها را برای احیا و بازسازی زیرساخت‌های راهبردی مورد نیاز برای توسعه صنعت هیدروکربن‌های ما تسهیل خواهد کرد.

به گفته رودریگس، این توافق به افزایش «قابل‌توجه» تولید نفت منجر خواهد شد و «بهره‌برداران خصوصی» در «توسعه ۱۷ میدان راهبردی» با ظرفیت اثبات‌شده ۶۵ میلیارد بشکه نفت مشارکت خواهند داشت.

این طرح شامل «بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری» است و «بیش از ۲۰۹ میلیارد دلار درآمد مالیاتی برای دولت» ونزوئلا ایجاد خواهد کرد.

رودریگس افزود: این سرمایه‌گذاری‌ها نه‌تنها به احیا و نوسازی صنعت ما کمک خواهند کرد، بلکه به رشد اقتصادی کشورمان، امنیت انرژی در نیمکره ما و ایجاد توازن بیشتر در بازارهای بین‌المللی نیز کمک خواهند کرد.

رئیس‌جمهوری موقت ونزوئلا همچنین با دفاع از این توافق اعلام کرده است که ونزوئلا مالکیت و حاکمیت خود بر منابع طبیعی‌اش را حفظ خواهد کرد و از سرمایه، فناوری و ظرفیت عملیاتی خارجی برای احیای صنعت نفت استفاده می‌کند. وی همچنین تصریح کرد که پیمانی که ترامپ اعلام کرد، به مدت ۲۵ سال اعتبار خواهد داشت، نه ۱۰۰ سال.

این توافق نفتی بحث‌برانگیز که با گذشت حدود ۹ ماه از تجاوز نظامی آمریکا به خاک ونزوئلا و ربایش نیکلاس مادورو رئیس‌جمهوری این کشور حاصل شده است، مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته است.

خبرگزاری رویترز نوشت دولت ترامپ با واگذاری کنترل میادین نفتی ونزوئلا به یک شرکت آمریکایی، به دنبال حذف نفوذ چین و روسیه در این کشور است؛ توافقی که اگرچه دسترسی واشنگتن به ذخایر عظیم نفت را تضمین می‌کند، اما نگرانی‌هایی را نیز برای غول‌های نفتی ایجاد کرده است.

بر اساس این گزارش، ۲ مقام آمریکایی به این خبرگزاری گفتند که شرکت نفتی آمریکایی نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز (NABEP)، کنترل برخی از میدان‌های نفتی ونزوئلا را که پیش از این تحت کنترل چندین شرکت چینی و یک شرکت روسی بود، بر عهده خواهد گرفت.

به گفته این مقامات، این تصاحب بخشی از یک توافق گسترده در زمینه تولید نفت است که توسط ترامپ با ونزوئلا اعلام شده است. طبق گفته این مقامات، این پروژه‌ها در میان ۱۴ قراردادی هستند که به تازگی به شرکت نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز واگذار شده‌اند. این شرکت پیش از این در مالکیت هری سارجنت غول نفتی ایالات متحده بود و اکنون تحت کنترل الکساندر بتانکورت بازرگان ونزوئلایی قرار دارد.

رویترز با اشاره به نقش محوری که بتانکورت در نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز ایفا خواهد کرد، نوشت توافق نفتی ترامپ با ونزوئلا برای برخی تولیدکنندگان بزرگ زنگ خطر به صدا درآورده است؛ منابع آگاه به رویترز گفتند که ساختار برنامه‌ریزی شده و دارایی‌های عظیمی که NABEP می‌تواند در این کشور عضو اوپک جمع‌آوری کند، این نگرانی را ایجاد کرده است که شرکت‌های نفتی آمریکایی ممکن است در ونزوئلا با خودِ دولت ایالات متحده در مقام رقیب روبرو شوند.

ترامپ در تلاش است شرکت‌های بزرگ نفتی آمریکا به‌ ویژه اکسون‌موبیل و کونوکو فیلیپس (ConocoPhillips) را برای سرمایه‌گذاری در ونزوئلا و گسترش سریع تولید نفت این کشور متقاعد کند.

رویترز گزارش داد که شرکت شورون (Chevron) بزرگترین تولیدکننده نفت آمریکایی در ونزوئلا که هرگز این کشور را ترک نکرد، به همراه شرکت انی (Eni) ایتالیا، اوان‌جی‌سی (ONGC) هند، شرکت ژئوپارک (GeoPark) کلمبیا و شرکت آمریکایی جی‌ای ورنووا (GE Vernova) در مسیر امضای قراردادهایی برای پروژه‌های انرژی در ونزوئلا در هفته جاری هستند.

شرکت شورون در تلاش است تا حداقل یک بلوک جدید در منطقه وسیع اورینوکو (Orinoco Belt) را به سبد دارایی‌های خود اضافه کند و همچنین قصد دارد بر سر منطقه‌ای در موناگاس شمالی مذاکره کند که می‌تواند به منبع مواد رقیق‌کننده برای تولید نفت فوق‌سنگین آن تبدیل شود.

در بحبوحه بحث و تردیدها در مورد توافق نفتی واشنگتن- کاراکاس، مجلس ملی ونزوئلا که در کنترل حزب حاکم است، در یک رای‌گیری فوق العاده، این قرارداد نفتی با آمریکا را تصویب کرد.

دولت آمریکا که پس از حمله ژانویه به ونزوئلا، تمایل شدیدی به غارت نفت ونزوئلا دارد، به دنبال اعلام توافق با این کشور مورد تجاوز، کریس رایت وزیر انرژی خود را راهی کاراکاس کرد و وی در بدو ورود گفت: «توافق‌های مختلفی که اعلام خواهد شد، منجر به این خواهد شد که تولید نفت ونزوئلا در سال‌های آینده بیش از ۲ برابر شود.»

رایت جزئیاتی درباره توافقاتی که قرار است امروز چهارشنبه اعلام شود ارائه نکرد.

وی قرار است با نمایندگان شرکت شورون (Chevron) دیدار کند. خبرگزاری رویترز به تازگی به نقل از یک مقام آمریکایی نوشت، شرکت شورون قرار است گسترش عملیات خود در ونزوئلا را اعلام کند.

رایت در پاسخ به این پرسش که آیا این توافق علاوه بر شورون، شرکت‌های آمریکایی دیگری را نیز جذب خواهد کرد یا خیر گفت واشنگتن انتظار مشارکت گسترده‌تر بخش خصوصی را دارد.

ونزوئلا در سال ۱۹۷۶ صنعت نفت خود را ملی کرد و آن را تحت کنترل شرکت دولتی PDVSA قرار داد. در سال ۲۰۰۷ نیز هوگو چاوز رئیس‌جمهوری سابق ونزوئلا پروژه‌های نفتی باقی‌مانده خارجی را ملی و شرکت‌های بزرگ نفتی آمریکا مانند کونوکوفیلیپس و اکسون موبیل را از کشور خارج کرد.

پس از حمله نظامی آمریکا در سوم ژانویه ۲۰۲۶ و ربودن مادورو، از میادین عظیم نفتی تا ذخایر طلا و دیگر منابع طبیعی ونزوئلا به عرصه‌ای برای چپاول منابع راهبردی آن توسط آمریکا تبدیل شده است؛ جایی که دولت ترامپ با سیطره بر مسیر صادرات نفت و مدیریت درآمدهای حاصل از آن، سرگرم دزدی ثروت ملی ونزوئلاست.

 

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

مطالب ویژه
دیدگاه

ویژه بین‌الملل
آخرین اخبار