فلسفه زیارت از نگاه مطهری؛
عاملی برای تقویت روحیه خدمت به جامعه
شهید مرتضی مطهری در تبیین ابعاد معنوی زیارت، این سفرها را نه مانعی در مسیر امور خیریه، بلکه محرکی برای احیای روح و افزایش انگیزه انسان جهت خدمت به خلق و ساخت زیرساختهای اجتماعی مانند مدرسه و بیمارستان میداند.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از خبرآنلاین، شهید مرتضی مطهری در یکی از سخنرانیهای خود به واکاوی دیدگاهی پرداخته است که هزینهکردن برای سفرهای زیارتی مانند حج، عتبات یا مشهد را با پروژههای عامالمنفعه در تضاد میبیند. در این دیدگاه، برخی معتقدند سرمایه این سفرها باید مستقیماً صرف ساخت مدارس، بیمارستانها یا رفع نیازهای مادی فقرا شود.
شهید مطهری در پاسخ به این شبهه، تأکید میکند که زیارت فراتر از یک معامله مالی برای کسب ثواب است. او زیارت را فرصتی برای دگرگونی درونی و بازسازی معنوی زائر میداند. به اعتقاد وی، حضور در این اماکن مقدس و ارتباط با اولیای الهی، روح انسان را زنده میکند تا پس از بازگشت، با انگیزهای عمیقتر در عرصههای اجتماعی و خیرخواهانه فعالیت کند.
این متفکر اسلامی با مقایسه سفرهای زیارتی و تفریحی، استدلال میکند که بسیاری از کسانی که ثروت خود را صرف سفرهای لوکس و تفریحی میکنند، به دلیل دوری از معنویت، پیوند قلبی با جامعه و نیازهای دیگران ندارند و در بسیاری از موارد نسبت به مشکلات مردم بیتفاوت میمانند.
در مقابل، زائران پس از سفر زیارتی با روحیهای سرشار از محبت و گذشت به جامعه بازمیگردند. در واقع، از نگاه مطهری، معنویتِ برخاسته از این سفرها، موتور محرکی است که فرد را به انجام کارهای خیر همچون ساخت زیرساختهای رفاهی و کمک به نیازمندان ترغیب میکند.