سیاستمداران
گفتوگو با تاجزاده ننوشتن زیدآبادی جگرسوز است ساختار سیاسی پارلمانی شود
گفتوگو با تاجزاده
محمود میرلوحی، فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: «امروز هم در شرایطی قرار داریم که در اعتراضات، هیچکدام از جریانات سیاسی در میدان حضور ندارند. در نتیجه باید گفت یکی از اشتباهاتی که انجام شده و در جهت یکدست شدن قوا رفتیم، باعث شد در اعتراضات و مسائلی از این دست، حاکمیت کسی را نشناسد که بخواهد بنشیند و با آن مذاکره کند. امروز اگر بخواهیم این خلاء جبران شود، راهحل این است که از جریانهای موجود از جمله اصلاحات که شناختهشده است و یک شورایی دارد، رهبران سیاسی آن از جمله آقای خاتمی که در کشور شناختهشده هستند، استفاده کنند. در گام اول باید این فضا فراهم شود و در گام دوم آمادگی برای شنیدن به منصه ظهور و عمل برسد. آقای اژهای درباره این موضوع مطلبی گفتند و آقای رئیسی هم گفتند که ما گوش شنوایی داریم. اما در حقیقت اینکه گفته شود ما گوششنوا داریم، مستلزم اقدامات و برنامههای جدی است. اشخاصی مثل آقای تاجزاده که اهل گفتوگو بودهاند، متاسفانه در زندان و بازداشت هستند. گام اول این میتواند باشد که این افراد آزاد شوند، فضای گفتوگو باز شود، جلسات گفتوگو و مباحث مربوط به آن در سطح جامعه مطرح شود.»
ننوشتن زیدآبادی جگرسوز است
در بخشی از متن منتشرشده ناصر نقویان خطاب به احمد زیدآبادی و خداحافظیاش از سیاست آمده است: «اثر زخم قلمها و زبانهای مسموم و زهرآگین را من هم چشیدهام و درد و سوزش آن که گاهی خواب نوشین صبحگاهی را هم از چشمانم ربوده، دیدهام. تنها نکتهای که این طلبه کوچک که عمامهاش از دو ناحیه تهدید به پراندن شده است به شما عرض میکند این است که چگونه میتوانید بر درد و سوز نگفتن و ننوشتن صبر کنید؟ درد نگفتن و ننوشتن برای مثل شمایی از سوز نوشتن، بسی جگرسوزتر است. شما حکم مادری را دارید که پدیدهای سترگ و مسیح دم در حمل دارید تا کی بر نگهداری و نزاییدنش میتوان صبوری کرد؟! برادر جان شیرهای فکر و اندیشه را نمیتوان نگه داشت باید دوشید و به تشنگان داد.»
ساختار سیاسی پارلمانی شود
غلامرضا مصباحیمقدم، فعال سیاسی اصولگرا در گفتوگو با ایرنا، درباره انتقاد محمدرضا باهنر از ساختار پارلمانی و لزوم تشکیل پارلمان محلی و ملی گفت: «ما احزاب ملی نداریم تا نمایندگانی تربیت کند که آموزشدیده و با هم هماهنگ باشند و بدانند که کشور را باید با نگاه بلندمدت و ملی اداره کرد. با در نظر گرفتن چنین شرایطی یا باید احزابی فعالیت کنند که این نقیصه را برطرف کند یا مجلس سنایی داشته باشیم که کنترل کند که مستلزم بازنگری قانون اساسی است که از آخرین بازنگری حدود ۳۰سال گذشته است. ساختار سیاسی ما در حال حاضر پارلمانی - ریاستی است. معتقدم در بازنگری میتوان آن را به ساختار پارلمانی تغییر داد. در این ساختار نخستوزیر به عنوان نفر نخست اجرایی از سوی پارلمان تعیین میشود و رئیسجمهور هم نقش هماهنگکننده قوا را بر عهده دارد. این ساختار برای کشور و شرایط امروز مناسبتر است. منتها پارلمان باید حزبی باشد و پارلمان فعلی برای این کار مناسب نیست و به درد این کار نمیخورد.»