خواست بدنمندانه و توده فرویدی
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
رُز فضلی
عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی
با اشاره به رویکرد زیگموند فروید و گوستاو لوبون در مورد مفهوم توده که به پیروی توده از لیدر و ماهیت پرستیژ لیدری و تاثیرات آن بر توده در مورد توده تصنعی دارای سازماندهی شده پرداخته است، باید به این نکته توجه داشت که این تاثیرات در نهایت به این ختم خواهد شد که چنین تودهای با از دست رفتن این لیدری یا به خطر افتادن آن دچار ترس و وحشت خواهد شد. همچنین در مفهوم شوق گئورگ لوکاچ فیلسوف مجارستانی که شوق جستوجوی راههایی است برای رسیدن به رویایی که دستنیافتنی به نظر میرسد ولی چیز بزرگی نیستند و مسائل عادی مانند شوق زیست است. بعد از انقلاب 1357، ایران در موقعیت کنترل این بدنهای اجتماعی است. تضاد بین این کنترل و تفاوت صورت واقعی افراد با آنچه حاکمیت میخواهد باشد تا پایان دهه شصت و اتمام جنگ و حضور بنیانگذار جمهوری اسلامی مستمر بود و اما بعد از این دوران توده دیگر مایل نیست آن صورتی که تا پیش از این به آنها گفته شده بود را حفظ کنند و مایل به آشکارسازی صورتِ خلوت خود است. در وضعیت کنونی با دو جمعیت مواجهیم. اول، جمعیت «زن، زندگی، آزادی» است که اینان تن را در قالب هر سه عبارت صدا میزنند. این افراد در پشت این شعار یک خواست بدنمندانه دارند. با وجود اینکه خواسته مشخص است ولی همچنان گنگ است و علت آن بیزبانی چندین ساله میباشد. این گروه لیدری ندارند و با شوق خود در میدان حضور دارد و به جای توجه به پرستیژ لیدر، با ژست خود به تعریف لوکاچی آن، در خیابان حاضر هستند. اما در مقابل جمعیت دومی وجود دارد که بسیار شبیه توده سازمانیافته فروید میباشد. این گروه تمایل ندارد لیدری خود را در هر گروه عینی و غیرعینی از دست بدهد، چراکه با از دست رفتن این لیدر دچار وحشت میشوند.