سیاستمداران
واکنش عباس عبدی به احکام سنگین قضایی علیه روزنامهنگاران
واکنش عباس عبدی
به احکام سنگین قضایی علیه روزنامهنگاران
چرا کسی توجه نمیکند؟
عباس عبدی، پژوهشگر و تحلیلگر سیاسی در گفتوگو با جماران درباره بازداشت وسیع روزنامهنگاران و احکام سنگین تعدادی از فعالان مدنی، مستندسازان و... گفت: «همیشه فکر میکنم که اگر با این حد بسیار محدود از فعالیتهای حرفهای روزنامهنگاری این نوع مواجهه صورت میگیرد، برای مواجهه با دو سه ماهواره خارجی باید بمب اتم بر سر آنها بیاندازند، تا نوعی مجازات متناسبی از نظر اینها باشد.» وی در ادامه افزود: «به نظر من روزنامهنگاران داخلی دارند هزینه عملکرد رسانههایی را میدهند که تحت کنترل این سیستم نیستند. مطالبی که در رسانههای داخلی منتشر میشود تاثیری در وقوع اعتراضات ندارد؛ اتفاقا به آرامش اوضاع بیشتر کمک میکند تا تشدید آن.» عبدی در بخش دیگری از این گفتوگو تصریح کرد: «من فکر میکنم که یک نوع بدبینی مزمن و نادرستی که نسبت به رسانهها و فعالان این حرفه وجود دارد، موجب این نوع برخوردها شده است.»
این تحلیلگر سیاسی درباره امکان تجدیدنظر درباره احکام روزنامهنگاران بازداشتی و تخفیف در این احکام گفت: «البته بهطور عادی در تجدیدنظر یک مقداری از احکام میشکند. ولی واقعیت این است که چه بدوی و چه تجدیدنظر، محصول اراده رسمی است. اگر دادگاه بدوی دقیق عمل کند، نباید در تجدیدنظر حکم بشکند؛ تجدیدنظر هم حکم را تأیید میکند. اما هنگامی که دادگاه بدوی احکام شدید میدهد و تجدیدنظر نیز اغلب آنها را میشکند، بهمعنای این است که در مرحله بدوی سوگیری وجود دارد.» وی در ادامه افزود: «اگر این سوگیری سیاسی میتواند در دادگاه بدوی اثر بگذارد، به طریق اولی در دادگاه تجدیدنظر هم اثر میگذارد؛ فقط اراده منجر به سوگیری این بوده که در تجدیدنظر حکم قطعی را خفیفتر صادر کند تا رضایت محکومین جلب شود که مثلا بهجای 10 سال، حکم آنها چهار یا پنج سال شده است.»
عبدی درباره آثار چنین برخوردها و احکامی در جامعه و در میان گروههای مختلف تصریح کرد: «این نوع برخوردها موجب شده که مرجعیت رسانهای به خارج برود. من تعجب میکنم، وقتی که شما هماکنون دارید از مرجعیت رسانهای که به خارج رفته ضربه میخورید، چرا دوباره همان فرآیند را تشدید میکنید؟». وی در ادامه افزود: «مثل این است که یک نفر بهدلیل خوردن چربی و قند چاق شده و قلب و عروقش گرفته باشد و در معرض سکته قرار بگیرد اما باز هم شروع به خوردن چربی و شیرینی کند تا مشکل گرفتگی عروق حل شود، درحالیکه همین سبک تغذیه منشأ آن مشکل بوده است.» این تحلیلگر سیاسی همچنین تصریح کرد: «برخوردهای قبلی با روزنامهنگاران و مطبوعات موجب خروج مرجعیت رسانهای از کشور شده و معلوم است که این برخوردها دوباره آن را تقویت میکند؛ این یک چیز ساده است و من نمیدانم چرا کسی در این مملکت به آن توجه نمیکند؟»
وی در ادامه گفت: «ما هیچ توصیهای به دستگاه قضایی جز «استقلال»، «پاسخگویی» و «اجرای قانون» نداریم. با همین قوانین هیچ مسئله و مشکل حادی برای روزنامهنگاران وجود نخواهد داشت. یکصدم ظرفیت حقوق اطلاعرسانی هم الآن اجرا نمیشود.» عبدی تصریح کرد: «روزنامهنگار باید در تظاهرات، اعتراضات و اعتصابات باشد و خبر بدهد؛ یکی از آنها جرأت نمیکند نزدیک آنجا برود. بعد هم وسایلشان را میبرند تا ببینند با چه کسی سلامعلیک داشته است.» این تحلیلگر سیاسی درباره ضرورتهای برخورد با فعالان رسانهای تاکید کرد: «هیچچیزی غیر از «اجرای قانون» و «استقلال نهاد قضایی» نمیخواهیم. ارجاع بدهند به چهار شعبه مستقل اعم از بازپرسی، دادگاه بدوی یا تجدیدنظر، تا ببینیم کدام اینها را میتوانند بازداشت و زندان کنند؟»