آسمان ریسمان
درباره عکسی از مرحوم داریوش مهرجویی
درباره عکسی از مرحوم داریوش مهرجویی
داریوش مهرجویی و همسرش وحیده محمدیفر در ویلای شخصیشان به قتل رسیدند. خبر کوتاه و تلخی که اذهان را مشوب و خاطر شهروندان را آزرده کرد. رسم است تا کفن مرده خشک نشده است خوب و بدش را نمیگویند. یک پله بالاتر موقعیت مرگ آن هم چنین مرگی، آنقدر سهمگین است که نفس از گرمگاه سینه بیرون نیاید. اما ظاهراً دوره و زمانه عوض شده. مردم این زمانه دوست دارند درباره همه چیز حرف بزنند. پس ما هم به احترام آنها حرفزدنشان را نقد نمیکنیم اما به همان کیفیت به خودمان اجازه میدهیم که صحبتهایشان را نقد کنیم.
روزنامهنگار باسابقهای در واکنش به قتل و اخبار جنگ نوشته است: «انگار بشر به عصر توحش برگشته است... پنداری دروازههای شرارت از هر سو گشوده شده است. اینجا چه خبر است؟ قرار است چه خبر شود؟ مسئلهمان چیست؟ تار موی زنان یا حفاظت از جان شهروندان؟ و...»
ما از این استادمان درسها گرفتیم و اتفاقاً به حقیقتطلبیاش ایمان داریم اما ظاهراً ایشان دچار خطای شناختی شدند و تحت تاثیر اخبار، آسمان و ریسمان را به هم بافتهاند. نکته این است که قتل و کشتار و... در همه جای دنیا اتفاق میافتد و اتفاقاً آنجا که مسئله تار مو هم وجود ندارد، هزار بار بیشتر اتفاق افتاده است و اگر بخواهیم چند نمونه را درباره سلبریتیها بشماریم میتوانیم به قتلهای فجیع «شارون تیت»، «جان لنون»، «جیانی ورساچه»، «ناتالی وود»، «ربکا شیفر»، «توباک شکور» و... اشاره کنیم.
روزنامهنگار دیگری نوشته بود: «قتل هولناک داریوش مهرجویی، فیلمساز برجسته ایرانی و همسرش، دقیقاً به سبک قتل داریوش فروهر و همسرش، قطعاً پیام واضحی در یادآوری قتلهای زنجیرهای دهه۷۰ دارد. با تداعی قتل دو داریوش و همسرانشان به یک شیوه، در پی القای چه پیامی هستند؟» دوباره حواسم هست که این دوستان اصولاً بزرگ و شریف هستند و صرفاً از سر احساس اینگونه اظهارنظر کردهاند اما حقیقتاً مگر میشود با شنیدن اخبار اولیه یک قتل، آن را به قتلهای زنجیرهای نسبت داد که سی سال پیش اتفاق افتاده است؟ اساساً مگر ایشان بازپرس ویژه قتل بودند که با بازرسی صحنه جرم به این نتیجه رسیدهاند. همه اینها به کنار. ایکاش اجازه میدادند پلیس گزارشش را بدهد و بعد چنین اظهارنظر شاذی میکردند.
مهرجویی و همسرش کشته شدند. امید که دست عدالت قاتل یا قاتلان را به سزای عملشان برساند. این اتفاق بسیار تلخ و دردناک است اما دلیل نمیشود که انجمنی در بیانیهاش بنویسد: «ما این واقعه را تسلیت نمیگوییم. او نمرده است که تسلیت گفت. داریوش مهرجویی به قتل رسیده و ما آن را محکوم میکنیم و خواهان خونخواهی او هستیم.» یکی نیست به این انجمن بگوید، وظیفه شما چیز دیگری است و در این احوال اگر بنا به نوشتن بیانیه باشد باید سعی بر تسلی خانواده متوفیان کنید نه اینکه آتش دلشان را شعلهور کنید و حرفی بزنید که هیچ مبنای درست و درمانی ندارد. یعنی حقیقتاً اگر شما در بیانیهتان به خونخواهی بر نمیآمدید ولیدم بیخیال ماجرا میشد؟
از این دست اظهارنظرها تا دلتان بخواهد زیاد است و اینها که برشمردیم مشتی بود نمونه خروار از اظهارنظر بزرگان اگر نه، بودند خردهآدمهایی که حرمت میت نگاه نداشته بودند و مهرجویی را به زنستیزی و... متهم کرده بودند.