این رسمش نیست
درباره عکسهایی از برخورد با اراذل و اوباش
درباره عکسهایی از برخورد با اراذل و اوباش
خبرگزاری ایرنا مجموعه عکسی از برخورد با اراذل و اوباش در تهران منتشر کرده است. در میان عکسها یکی دو عکس دیده میشود که روی سر اراذل را با کیسهای پوشاندهاند. متوجهم که شهر آرامش و امنیت میخواهد. حواسم هست که این جماعت خیلی اوقات در محلهها عربدهکشی و قلدری میکنند. میدانم که بساط نوچهبازی و لشکرکشی و نزاع و دعواهای دستهجمعی همچنان داغ است. به واسطه عکاسی روزها و شبهای زیادی را در پاتوقهای تهران و شهرهای دیگر گذراندم. با چشم خودم دیدم که خیلی از این هیبتهایی که در این عکسها حضور دارند میتوانند سر هیچ و پوچ آتش غائلهای را روشن کنند که با آب سد کرج هم خاموششدنی نیست. در بین عکسها تصاویری است که نشان میدهد روی سر برادران اراذل جای سالم نمانده است. به تصویر دقت کنید کسی که به سر و صورت خودش رحم نکند، چه توقعی است که بعد از آزادی این رفتار پلیس را کینه نکند و جریتر نشود. اینکه میگویم بعد از آزادی برای آن میگویم که از اتفاق در بین عکسهای منتشرشده عکس یکی از گندهلاتهای تهران هم دیده میشود. او کسی است که از چهاردهسالگی زندان را تجربه کرده و جمعاً شانزده سال را پشت میلههای زندان گذرانده. در یک فقره دعوا با سی ضربه چاقو و قمه زخمی شده و یک هفته به کما میرود. بعد از بهبود دوباره راهی زندان میشود و... بعد از چند وقت سر از کمپ تیم فوتبال استقلال درمیآورد و بهعنوان لیدر _البته با وجود عکسهایی از خوش و بش با عوامل اصلی این باشگاه، لیدری هانی از سوی روابط عمومی استقلال تکذیب شد_ این تیم خودنمایی میکند و سر یکی از تمرینها عدهای از هواداران را به باد کتک میگیرد و... حالا بعد از این همه بلا و آوارگی دوباره تصویرش در صف دستگیری اراذل دیده میشود. باقی کسانی که تصویرشان منتشر شده است را نمیشناسم اما یقین دارم نصف بیشترشان برای اولین بار نیست که حضور در چنین جمعی را تجربه میکنند. مشخص است که پلیس برای برقراری امنیت و آسایش شهر این جماعت را دستگیر میکند و برای اینکه درس عبرتی برای باقی خلافکاران باشد، چنین مراسمی برپا میکند و عکس میگیرد و تحقیرشان میکند. نمیخواهم به طرفداری از اراذل سینه چاک کنم و بگویم، این رسمش نیست. اما از وقتی به یاد دارم هر سال چندین و چند بار چنین طرحهایی برگزار و چنین عکسهایی منتشر میشود. در دورههایی بیشتر و دورههایی کمتر. به عنوان خبرنگار این سوال ذهنم را مشغول کرده که آیا پلیس به این فکر کرده است که چرا این سیکل دستگیری و آزادی و دوباره دستگیری سالهاست تکرار میشود و ته ندارد؟ آیا پلیس تا به حال به این فکر کرده است که فارغ از گذشته این جماعت حالا که اسیر شدهاند به راه و روش مولا عمل کند و به اسیر بودن مدارا کند؟ شاید این نگاه راه تازهای بگشاید.