اندیشکدهها
ظهور لهستان بهعنوان یک قدرت اروپایی
ظهور لهستان بهعنوان یک قدرت اروپایی
جورج فریدمن
رئیس اندیشکده Geopolitical Futures
در کتابم «100 سال آینده» که در سال 2009 منتشر شد، استدلال کردم که لهستان در دهههای آینده به قدرتی مسلط در اروپا تبدیل خواهد شد. به نظر میرسد که چندین مقام سیاسی و نظامی بالاخره به این ایده رسیدهاند. اخیراً، وزیر دفاع بریتانیا، بن والاس، یک مشارکت استراتژیک دوجانبه جدید در سال 2030 با ورشو امضا کرد. والاس در جریان امضای قرارداد گفت لهستان بهزودی بزرگترین ارتش اروپا را خواهد داشت و از حمایت قوی لهستان از اوکراین قدردانی کرد. با در نظر گرفتن وضعیت لهستان از سال 1939 تا 1991 - یعنی از تقسیم تا اشغال شوروی - پیشبینی من ممکن است غیرقابل دفاع به نظر برسد. اما استدلال من از نظر ژئوپلیتیک درست بود. من معتقد بودم که روسیه برای ایجاد عمق استراتژیک، فشار زیادی بر جناح غربی خود وارد خواهد کرد. ناتو که بهعنوان یک نیروی دفاعی متقابل تشکیل شد تا بهعنوان یک نیروی واحد عمل کند، قادر به فرماندهی تمام نیروهای اروپا نخواهد بود. فقط میتواند کشورهایی را هدایت کند که در وهله اول علاقهمند به استقرار نیرو هستند. اگرچه چندین کشور اروپایی با این توصیف مطابقت دارند، اما کشوری که بهترین توانایی برای سد کردن مسیر روسیه را داشت و بیشترین منفعت را در این کار داشت، ایالات متحده بود. اگر آنها میخواستند پیشرفت روسیه را متوقف کنند، لهستان برایشان مهم بود. لهستان جبهه وسیعی دارد و با پیشروی بالقوه روسیه روبهرو است. این کشور امکان حرکت نیروها به سمت بالتیک یا جنوب به سمت مجارستان و رومانی را فراهم میکند. لهستان به عبارت دیگر، بنیان جغرافیایی دفاع از اروپا است. احتمال اقدام روسیه پس از انقلاب اوکراین در سال 2014 علیه یک رئیسجمهور طرفدار روسیه بیشتر شد. مسکو این قیام را بهعنوان یک رویداد دگرگونکننده میدید که یک متحد را به کشوری در مدار ایالات متحده تبدیل کرد و بنابراین روسیه شروع به آمادهسازی ارتش خود کرد. ایالات متحده احتمالهای بلندمدتی که روسیه ایجاد میکرد را درک کرد. درحالیکه بسیاری در اروپای شرقی میخواستند از هرگونه رویارویی روسیه و آمریکا دور بمانند، لهستان این محافظهکاری را نداشت. تهدید روسیه پایه و اساس روابط ایالات متحده و لهستان بود. بدین ترتیب، واشنگتن با ارائه تسلیحات و آموزش و ایجاد زیرساختهای لازم برای میزبانی از حضور عمده آمریکاییها در صورت وقوع جنگ، شروع به شکل دادن لهستان بهعنوان یک نیروی نظامی خودکفا کرد. بحثی که من مطرح کردم این بود که لهستان، با به خاطر داشتن دوران اشغال شوروی و درک این موضوع که ممکن است جنگی در داخل مرزهایش انجام شود، ایده ایجاد یک نیروی خودکفا در اسرع وقت را پذیرفت. از اوباما گرفته تا ترامپ و بایدن، تجهیزات، اطلاعات و آموزش به لهستان سرازیر شد. جریان عظیم تسلیحات و آموزش نیروی نظامی به ایالات متحده پایگاه امنی در لهستان داد که اکنون میتواند از آنجا به اوکراین کمک کند. بنابراین این ادعا که لهستان تبدیل به نیروی نظامی برتر در شبهجزیره اروپا خواهد شد، به نظر من منطقی است. لهستان میتواند درگیر شود و اگر جنگ به این شکل پیش برود، مطمئناً این شانس را دارد که پیروز شود. البته قدرت نظامی مجموع قدرت ملی نیست. اما من میتوانم استدلال کنم که لهستان قدرتمند شده است، زیرا برای استراتژی ایالات متحده مفید است. قدرت ملی به یک بنیان اقتصادی نیز بستگی دارد که نهتنها برای ساخت سلاح مورد نیاز است بلکه میتوان از آن بهعنوان یک سلاح دفاعی و تهاجمی استفاده کرد. تا زمانی که لهستان این کار را نکند، نمیتواند ادعا کند که یک قدرت بزرگ است. اما باید به خاطر داشت که ایالات متحده از رکود بزرگ نجات یافت و اقتصاد خود را از طریق جنگ جهانی دوم بازسازی کرد. یک جنگ موفق میتواند یک کشور را قدرتمند کند. تعداد کسبوکارهایی که در لهستان فروشگاه راهاندازی کردهاند نشان میدهد که پیشبینی من ممکن است درست باشد. اما جنگ باید به نحو مطلوب پایان یابد و اقتصاد لهستان باید آماده پذیرش فرصتهای اقتصادی باشد. اگر چنین شود قدرت لهستان ممکن است بر اروپا تسلط پیدا نکند، اما مطمئناً در شکل دادن به آن حیاتی خواهد بود.