اندیشکدهها
آمریکا و ایتالیا نزدیکتر از تصور
آمریکا و ایتالیا نزدیکتر از تصور
دولت جیورجیا ملونی، اولین دولت راست افراطی ایتالیا از زمان پایان جنگ جهانی دوم است. سیاستهای حزب او در ابتدا تردیدها و حتی دغدغههایی درباره رویکرد دولتش به همکاری فرااقیانوسی ایجاد کرد. به هر حال دیگر دولتهای راست افراطی در اروپا مواضعی خصمانه نسبت به ناتو و اتحادیه اروپا دارند؛ اما وقتی پای ارزیابی ملونی در میان است، به نظر میرسد به نفع اهالی اتحادهای فرااقیانوسی است که موضوع را دقیق بررسی کنند و از رهبری او استقبال کنند. اقدامات او به وضوح تعهد عملگرایانه، بدون ابهام و برپایه ارزشهایی از سوی او نسبت به روابط فرااقیانوسی نشان میدهند. ملونی ۲۷ ژولای [۵ مرداد] به کاخ سفید خواهد رفت تا با جو بایدن، رئیسجمهور ایالات متحده دیدار کند. این در حالی است که ایتالیا دارد برای گرفتن ریاست گروه ۷ در سال آینده آماده میشود. با توجه به وقایع این روزهای صحنه ژئوپلیتیک، این نقشی بااهمیت و کلیدی خواهد بود. درباره موضوعات مهم روز، بایدن چه انتظاری میتواند از رهبر ایتالیا داشته باشد؟
ملونی در بسیاری مواضع به رویکرد اتحادیه اروپا متعهد بوده است. او از اوکراین اعلام حمایت کرده و روسیه را بابت تهاجم بیوجهاش مسئول دانسته است. او مواضع واضحی در این باره داشته، برعکس مواضع مبهمتر دیگر احزاب ائتلاف حاکم ایتالیا. دولت ایتالیا در دوره ملونی، با کمکهای نظامی به حمایت از اوکراین در مقابل روسیه ادامه داده است. سطح پایین حمایت مردمی از این موضوع هم تأثیری در این باره نداشته. فقط ۳۹ درصد ایتالیاییها از این رویکرد حمایت کردهاند؛ اما او بر این موضع مانده است. «برادران ایتالیا»، حزب ملونی در کنار دیگر احزاب ائتلاف راست میانه یعنی لگا و «فورزا ایتالیا»، همواره در حمایت از اوکراین رأی دادهاند، حتی وقتی خارج از دولت بودند. موضوع مهم دیگر بین ایتالیا و ایالات متحده، مسئله چین خواهد بود. در سال ۲۰۱۹، ایتالیا اولین و تنها عضو گروه ۷ در پروژه کمربند و جاده چین شد. اما ملونی عضویت ایتالیا را «اشتباهی بزرگ» خوانده و اشاره کرده است که شاید این توافق را در سال ۲۰۲۴، تمدید نکند. ۵۱ درصد ایتالیاییها هم نگاهی منفی به چین دارند. او علیه سرکوب هنگکنگ و مدیریت چین روی کووید ۱۹ موضع گرفته است. سال گذشته درباره
مانورهای چین حوالی تایوان هم گفت: «اتحادیه اروپا بازاری مهم برای چین است و اگر پکن تصمیم بگیرد به تایوان حمله کند، با ریسک بستهشدن این بازار مواجه خواهد شد.» فراتر از مسائل ژئوپلیتیک، مسائل اقتصادی هم موضوع گفتوگوی دو طرف خواهد بود و البته در این حوزه، سابقهای قوی دارند که براساس آن پیش بروند. در دهه گذشته، تجارت بین ایالات متحده و ایتالیا تقریباً دوبرابر شده است، از ۵۲ میلیارد دلار، به ۱۰۰ میلیارد دلار. برخلاف چین، تراز تجاری ایتالیا با ایالاتمتحده همیشه مثبت بوده است. ایتالیا بیش از ۴۱ میلیارد دلار سرمایهگذاری در ایالاتمتحده دارد که بیش از ۱۰۰ هزار شغل ایجاد میکند. سرمایهگذاری مستقیم ایتالیا در آمریکا، چهار برابر سرمایهگذاریاش در چین است. ایتالیا در برنامههای بعد از پاندمی کووید۱۹، به دنبال جلب سرمایهگذاری جدی از سمت ایالات متحده هم خواهد بود.
بایدن و ملونی، زمانی که در کاخ سفید با هم دیدار کنند، هر دو در تعهدی قوی به همکاریهای فرااقیانوسی درباره مسائل عمده ژئوپلیتیک مشترک خواهند بود. حوزههای کلی بحثها احتمالا همکاری برای مواجهه با چالشهای جهانی خواهد بود، از رشد اقتصادی تا امنیت. ایتالیا در بحث امنیت نیز نقش مهمی برای ایفا در آفریقا دارد. این نقش، با راهبرد بایدن برای ایجاد اتحادهای دیپلماتیک جدید در آفریقا و ارائه جایگزینی غربی برای کمربند و جاده چین، هممسیر است. تقویت همکاری اقتصادی هم اولویتی بین این دو کشور خواهد بود، فراتر از بخشهای سنتی همکاری که سرمایهگذاریهای ایالات متحده معمولا در آنها متمرکز است، از قبیل کارخانجات، تجهیزات الکترونیک، تجهیزات ارتباطی و خدمات. مثلا واشنگتن و رم باید بهدنبال تسهیل همکاری در صنایعی باشند که روی هوش مصنوعی، گذار انرژی و دفاع کار میکنند. ملونی و بایدن از آنچه بسیاری ناظران فکر میکنند، هماهنگتر هستند.