رسانهها
کمک به اسرائیل را قطع کنید
کمک به اسرائیل را قطع کنید
نیکلاس کریستوف
روزنامهنگار
موضوع اسرائیل در سرتیتر اخبار قرار دارد و بحثهای زیادی را برانگیخته است؛ با این حال، یک موضوع تا حد زیادی غیرقابل ذکر است، بنابراین اجازه دهید با جدیت آن را مطرح کنم: آیا زمان آن نرسیده است که به کاهش تدریجی کمکهای آمریکا به اسرائیل فکر کنیم؟ این درخواست ربطی به ضربه زدن به اسرائیل ندارد. اما آیا واقعاً منطقی است که ایالات متحده سالانه مبلغ هنگفت 8/3 میلیارد دلاری را در اختیار یک کشور ثروتمند دیگر قرار دهد؟ من فکر نمیکنم باید تغییر ناگهانی رخ دهد و یا اینکه این تغییر بهگونهای اتفاق بیفتد که امنیت اسرائیل به خطر بیفتد. بازنگری در کمکهای آمریکا به این معنا نیست که به دنبال اهرم فشار بر اسرائیل باشیم. هرچند من فکر میکنم باید نسبت به بنیامین نتانیاهو، که هرگونه امیدی برای راهحل دوکشوری را از بین برده و به قول ایهود باراک، «مصمم است اسرائیل را به یک جامعه فاسد و نژادپرستانه دیکتاتوری تنزل دهد» سختگیرانهتر عمل کنیم. دلیلم برای کاهش کمکهای آمریکا به یک کشور ثروتمند دیگر این است که این کار منابع کمیاب را هدر میدهد و روابط ناسالمی را ایجاد میکند که به هر دو طرف آسیب میرساند. امروز، اسرائیل نگرانیهای امنیتی مشروعی دارد، اما در خطر تهاجم همسایگانش نیست و سرانه آن از ژاپن و برخی کشورهای اروپایی بیشتر است. تقریباً یکچهارم صادرات تسلیحاتی اسرائیل در سال گذشته به کشورهای عربی اختصاص داشت. کمک سالانه 8/3میلیارد دلاری به اسرائیل بیش از 10 برابر کمکی است که ایالات متحده به کشور بسیار پرجمعیت نیجر، یکی از فقیرترین کشورهای جهان و تحت حمله جهادیها ارسال میکند. در کشورهایی مانند نیجر، این مبلغ میتواند جان صدها هزار نفر را در سال نجات دهد، یا در اینجا در ایالات متحده، میتواند به پرداخت هزینههای برنامههای اولیه دوران کودکی کمک کرد. کمک به اسرائیل در حال حاضر تقریباً بهطور انحصاری کمکی نظامی است که فقط برای خرید تسلیحات آمریکایی قابل استفاده است. در واقع، این کمک چندانی به اسرائیل نیست، بلکه یک یارانه پشتیبان به پیمانکاران نظامی آمریکایی است. یوسی بیلین، وزیر دادگستری سابق اسرائیل به من گفت: «اسرائیل باید از کمکهای آمریکا دست بردارد.» او استدلال کرده است که این پول را میتوان بهطور مؤثرتری در جاهای دیگر استفاده کرد. دانیل کورتزر، سفیر سابق آمریکا در اسرائیل نیز با این موضوع موافق است. اقتصاد اسرائیل آنقدر قوی است که نیازی به کمک ندارد. کورتزر در ایمیلی گفت: کمکهای امنیتی، اقتصاد اسرائیل را مخدوش میکند و حس وابستگی کاذب ایجاد میکند. «کمک آمریکا به اسرائیل هیچ اهرمی برای آمریکا ایجاد نمیکند تا بتوانیم به اسرائیل فشار بیاوریم. ما اینجا آرام نشستهایم درحالیکه اسرائیل سیاستهایی را دنبال میکند که ما با آن مخالفیم. دنیا ما را بهعنوان کشوری میشناسد که به اسرائیل اجازه اشغال بیشتر داده است.» کمکهای ایالاتمتحده یک بالشتک چندمیلیارد دلاری را فراهم میکند که به اسرائیل اجازه میدهد از انتخابهای سخت در مورد محل خرج کردن پول خود اجتناب کند و در نتیجه به اسرائیل اجازه میدهد پول بیشتری را برای سیاستهایی که ما با آن مخالفیم- مانند شهرکسازی- خرج کند. برنی سندرز، پیت بوتیگیگ و الیزابت وارن، زمانی که در انتخابات گذشته برای ریاستجمهوری نامزد شدند، همگی پیشنهاد کردند که کمک به اسرائیل را مشروط کنند. یک نظرسنجی از یهودیان آمریکایی نشان داد که اکثریت آنها از کمک حمایت میکنند، اما از برخی محدودیتها در این کمکها نیز حمایت میکنند، بنابراین نمیتوان از این کمکها برای گسترش شهرکها استفاده کرد. مارتین ایندیک، که دو بار بهعنوان سفیر آمریکا در اسرائیل خدمت کرده بود نیز از توافقهای امنیتی جدید حمایت کرد و گفت که زمان آن رسیده است که این بحث در مورد پایان دادن به کمکها انجام شود. او به من گفت: «اسرائیل میتواند از پس خودش برآید. و اگر اسرائیل روی پای خودش بایستد، برای روابط ما بهتر خواهد بود. البته موضوع از نظر سیاسی حساس است. همین چند سال پیش، بیش از 325 نفر از اعضای مجلس نمایندگان نامهای را امضا کردند که در آن با کاهش کمک به اسرائیل مخالفت کردند.» من فکر میکنم اگر همه به روشی غیرایدئولوژیک و صبورانه به این موضوع بپردازیم و بهترین را برای هر دو طرف بررسی کنیم، میتوانیم بهتر عمل کنیم. آرون دیوید میلر، که سالها تحلیلگر و مذاکرهکننده خاورمیانه وزارت امور خارجه بود، با کمک به هر واحد نظامی که مرتکب نقض فاحش حقوق بشر میشود، مخالف است.