ذخایر استراتژیک نفت آمریکا به پایینترین سطح از ۱۹۸۳ رسید
ذخیره استراتژیک نفت آمریکا در هفته منتهی به ۳ ژوئیه به میزان ۶.۲ میلیون بشکه کاهش یافت و به ۳۱۹.۵ میلیون بشکه رسید که پایینترین سطح خود از سال ۱۹۸۳ و دوران دولت ریگان است.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان؛ ماه گذشته، ذخیره استراتژیک نفت آمریکا به پایینترین سطح خود از سال ۱۹۸۳ سقوط کرد، زیرا تنشهای مجدد بین آمریکا و ایران نگرانیهایی را درباره ثبات عرضه و قیمتهای جهانی نفت ایجاد کرده است. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز چهارشنبه به خبرنگاران اذعان کرد که هر زمان آمریکا به ایران حمله کند، قیمت نفت افزایش مییابد؛ و این اتفاق افتاد. قیمتهای آتی نفت برنت روز چهارشنبه به بالاترین سطح خود از ۱۹ ژوئن رسید و در سطح ۷۸.۰۲ دلار در هر بشکه بسته شد که ۵.۲ درصد نسبت به روز قبل افزایش داشت. در همین حال، ذخیره استراتژیک نفت در هفته منتهی به ۳ ژوئیه به میزان ۶.۲ میلیون بشکه کاهش یافت و به ۳۱۹.۵ میلیون بشکه رسید که پایینترین سطح خود از زمان دولت ریگان است. ظرفیت ذخیرهسازی آن ۷۱۳.۵ میلیون بشکه است که آخرین بار در حدود دهه ۲۰۱۰ به این سطح نزدیک بود.
امروزه آمریکا بیش از هر کشور دیگری نفت تولید میکند و صادرکننده خالص فرآوردههای نفتی است. حدود ۶۰ درصد از نفت خام پالایششده در آمریکا از تولید داخلی تأمین میشود. ۴۰ درصد باقیمانده وارداتی است که حدود ۶۰ درصد آن از کانادا و ۷ درصد دیگر از مکزیک تأمین میشود. تنها حدود ۷ درصد از نفت خام مصرفی کشور از تنگه هرمز عبور میکند.
پس چرا تنشها با ایران همچنان بر قیمت پمپ بنزین در آمریکا تأثیر میگذارد؟ قیمت نفت خام بر اساس محل تولید تعیین نمیشود، بلکه بر اساس قیمتهای مرجع جهانی که منعکسکننده عرضه و تقاضای جهانی است، تعیین میشود. "استقلال به معنای امنیت قیمتی یا استقلال قیمتی نیست، زیرا نفت یک کالای تجاری جهانی است و همه بازارها به هم مرتبط هستند. "
اگر چندین میلیون بشکه نفت به دلیل اختلال در صادرات از طریق تنگه هرمز ناگهان در معرض خطر قرار گیرد، خریداران در سراسر جهان برای تأمین جایگزین از کشورهای دیگر رقابت میکنند. این رقابت افزایشیافته، قیمت جهانی نفت خام را بالا میبرد و هزینهها را برای پالایشگران آمریکایی و در نهایت مصرفکنندگان افزایش میدهد. بهطور تاریخی، ذخایر استراتژیک به عنوان یک راهحل کوتاهمدت برای خرید زمان برای دولتها در نظر گرفته میشوند، نه یک راهحل کامل. هرچه بحران طولانیتر شود، انعطافپذیری دولتها با ذخایر استراتژیک خود کمتر میشود.
ذخیره استراتژیک نفت چیست و چرا اهمیت دارد؟
ذخیره استراتژیک نفت بزرگترین انبار اضطراری نفت خام در جهان است که ترکیبی از نفت خارجی و داخلی را شامل میشود. آمریکا این ذخیره را در سال ۱۹۷۵ پس از تحریم نفتی اعراب ایجاد کرد، زمانی که چندین تولیدکننده خاورمیانه صادرات به آمریکا را محدود کردند و باعث کمبود شدید سوخت شدند.
امروزه صدها میلیون بشکه نفت خام در غارهای نمکی در چهار مکان در امتداد سواحل خلیج مکزیک ذخیره میشود و میتواند در طول اختلالات عمده عرضه آزاد شود. برخلاف موجودیهای تجاری که توسط شرکتهای خصوصی نگهداری میشود، ذخیره استراتژیک برای شرایط فوقالعاده مانند جنگ و بلایای طبیعی وجود دارد.
تنگه هرمز یکی از مهمترین نقاط تنگ انرژی در جهان باقی مانده است و حدود یک پنجم عرضه جهانی نفت از این آبراه استراتژیک عبور میکند. در حالی که آمریکا نفت نسبتاً کمی را از طریق این تنگه وارد میکند، بسیاری از متحدان و شرکای تجاری آن، از جمله کره جنوبی و هند، به شدت به این محمولهها وابسته هستند. هنگامی که حمل و نقل در هرمز مختل میشود، آن کشورها مجبور میشوند نفت جایگزین را از جای دیگری تأمین کنند و در برابر خریداران سراسر جهان برای عرضه از تولیدکنندگانی از جمله آمریکا رقابت کنند. این رقابت، بازار جهانی را تحت فشار قرار میدهد و قیمتهای نفت مرجع را حتی در کشورهایی که نفت خاورمیانه را به طور مستقیم وارد نمیکنند، افزایش میدهد.
چرا ذخیره انقدر کم است؟
پیش از آزادسازی اخیر، ذخیره استراتژیک نفت به دلیل آزادسازیهای اضطراری پس از حمله روسیه به اوکراین که عرضه یکی از بزرگترین صادرکنندگان نفت جهان را تهدید میکرد، به پایینترین سطح خود در دهههای اخیر رسیده بود. در آن زمان، دولت جو بایدن بزرگترین آزادسازی تاریخ این ذخیره را به میزان ۱۸۰ میلیون بشکه برای کمک به تثبیت بازارهای جهانی و کاهش قیمتهای سرسامآور سوخت مجاز کرد. این آزادسازیها به کاهش قیمت بنزین کمک کرد، اما ذخایر اضطراری دولت را به طور قابلتوجهی کاهش داد. از آن زمان، وزارت انرژی به تدریج با خرید نفت در شرایط مناسب بازار، این ذخیره را دوباره پر میکند.
اگر آمریکا آزادسازی نفت را متوقف کند، چه اتفاقی میافتد؟
ذخیره استراتژیک نفت دو هدف را دنبال میکند: تأمین مواد اولیه اضطراری در زمان کمبود فیزیکی و اطمینانبخشی به بازارهای مالی مبنی بر اینکه دولتها ابزارهای لازم برای پاسخ به اختلالات عمده را دارند. دانستن اینکه میلیونها بشکه میتواند در زمان بحران آزاد شود، به آرامسازی بازارها و کاهش خریدهای سفتهبازانه کمک میکند که اغلب افزایش قیمتها را تشدید میکند. یک ذخیره کوچکتر، فضای مانور کمتری را در صورت ادامه درگیری به سیاستگذاران میدهد و این اطمینانبخشی با کاهش موجودیها محدودتر شده است. همچنین نگرانیهایی وجود دارد که نیمی از ۳۱۹.۵ میلیون بشکه موجود در این ذخیره ممکن است قابل استفاده نباشد، زیرا برخی از نفتهای ذخیرهشده برای مدت طولانی در غارهای قدیمی باقی ماندهاند و ممکن است برای پالایشگران فعلی و گرید صادراتی مناسب نباشند.