امام کلمه جمهوری را از روی رودربایستی نگفت
رهبری با تاکید بر اعتقاد امام به رأی مردم:
رهبری با تاکید بر اعتقاد امام به رأی مردم:
مقام معظم رهبری در سیوچهارمین سالگرد رحلت امام خمینی(ره)، با اشاره به نیاز همه مسئولان و مردم بهخصوص جوانان به شناخت ابعاد شخصیت رهبر فقید انقلاب، گفتند: «امام نه فقط سرآمد روزگار ما بلکه از سرآمدان تاریخ ایران است که هیچکس و هیچ جریانی قادر به حذف او از حافظه تاریخ و یا تحریفِ «مؤثر، طولانی و ماندگار» او نخواهد بود؛ چراکه خورشید را نمیتوان پشت ابر پنهان کرد». ایشان با اشاره به «ابعاد شگفتانگیز شخصیت امام» در «دانشهای دینی، ایمان و تقوا، استحکام شخصیت و قوت و اراده، قیامالله و سیاستورزی انقلابی، و ایجاد تحول در نظام بشری»، افزودند: «جمیع این ابعاد در هیچیک از سرآمدان تاریخ ایران دیده نمیشود؛ به همین علت امامِ یگانه ما، همیشه زنده خواهد بود و چهره درخشان خود را با صدای رسا به همه معرفی خواهد کرد». رهبری گفتند: «امام با بهوجودآوردن انقلاب اسلامی و پیروزی آن بهدست مردم، ساخت سیاسی سلطنتی را به مردمسالاری، حکومتی دستنشانده و ذلیل را به نظامی مستقل و متکی بر عزت ملی، رژیمی ضددین را به نظامی اسلامی، استبداد را به آزادی و بیهویتی را به هویت ملی تبدیل کرد و یک ملت چشمدوخته به دست اجانب را به نیروی
معجزهآفرین «ما میتوانیم» مجهز ساخت که برطرفکننده همه مشکلات حال و آینده خواهد بود». آیتالله خامنهای در تشریح ابعاد تحول امام در سطح امت اسلامی، به «ایجاد بیداری اسلامی، تحرک و آمادگی نسبی در امت اسلامی و تبدیل مسئله فلسطین به موضوع اول جهان اسلام» اشاره کردند و گفتند: «امام در کالبد افسرده ملت فلسطین جان دمید و اکنون روز جهانی قدس نهتنها در ایران بلکه در پایتخت کشورهای غیراسلامی هم به صحنه حمایت از مظلومان فلسطینی تبدیل شده است». «خروج از انفعال در مقابل مادیگری و جلب توجه ملتها به معنویت»، محور دیگری بود که رهبری با اشاره به آن، گفتند: «آن شخصیت عظیم، رنگ معنوی را در دنیا احیا کرد که هجوم شدید مراکز سیاسی و رسانهای سلطهگران به مسائل و موضوعات معنوی و تلاش مبتذل آنها برای ترویج مادیگری، واکنشی در مقابل این تحول است».
آیتالله خامنهای «صفحات کاغذ و نوارهای ضبط صوت» را تنها عوامل سختافزاری امام برای رساندن پیامها و سخنانشان به مردم برشمردند و تأکید کردند: «آنچه امام را به آن فعالیتهای معجزهآسا قادر ساخت، دو عامل مهم نرمافزاری یعنی «ایمان» و «امید» بود». ایشان با فاصلهگذاری میان «اسلامی که امام به آن مؤمن بود» با «اسلام سرمایهداری و اسلام التقاطی روشنفکرانِ بیاطلاع»، افزودند: «امام به اسلام کتاب و سنت همراه با اجتهاد متقن و فهم درست، ایمان داشت و برداشتهای به اصطلاح روشنفکران مدعی اما بیخبر از اسلام را قاطعانه رد میکرد؛ همانطور که با اسلام افراد متحجر مخالف بود که با برداشتی سطحی احکام سیاسی، حکومتی و اجتماعی اسلام را رد و بیمسئولیتی را ترویج میکنند». رهبری درباره بُعد دیگری از ایمان امام یعنی «ایمان به مردم»، گفتند: «امام با درک عمیق آیات الهی، به انگیزهها و عمل مردم از جمله به رای آنها، اعتماد و اعتقاد عمیق قلبی داشت و در مقابل برخی اظهار نگرانیها میگفت «من مردم را بهتر و بیشتر از شما میشناسم». تعبیر «جمهوری» در نام حکومت یعنی جمهوری اسلامی، ناشی از اعتماد و اعتقاد امام بزرگوار به مردم است».
آیتالله خامنهای در بیان نمونهای از «عمق تفکرِ مبنایی امام خمینی به جمهوریت» گفتند: « در طول این سالها مکرّر افرادی پیش امام اظهار نگرانی میکردند که ممکن است مردم تاب نیاورند و نتوانند این راه دشوار و سنگین را با گامهای امام طی کنند؛ امام میفرمود نه، من مردم را بیشتر از شما و بهتر از شما میشناسم؛ و حق با او بود؛ میدانست که مردم اگر تشخیص بدهند که این راه، راه خدا است، همه مشکلات را در این راه تحمّل میکنند. خانوادههای شهیدداده این فهم امام را تصدیق کردند؛ جوانهای فداکار در طول این سالهای متمادی، این برداشت امام را تأیید کردند؛ اجتماعات عظیم ملّت ایران در بزرگداشت دین و مسائل دینی و مباحث انقلابی، این برداشت امام را تأیید کرد. امام به مردم اعتماد داشت؛ هم به عمل مردم، و به انگیزههای مردم، هم به رأی مردم. جمهوری اسلامی، این مردمسالاری در جمهوری اسلامی، کلمهی «جمهوری»، ناشی از همین اعتماد امام بزرگوار به مردم بود. بعضیها با برداشتهای غلطِ خودشان این حرکت امام را جور دیگری فهمیدند، جور دیگری بیان کردند؛ اینجور وانمود کردند که امام کلمه جمهوری را از روی رودربایستی گفت! امام آدمی که در
رودربایستی گیر کند نبود. امام کسی نبود که به خاطر خوشامد این و آن حرفی بزند؛ اعتقادش بود؛ لذا مردمسالاری را مطرح کرد. امام در اواخر عمرشان تصریح کردند که به آن رئیسجمهورِ اوّل رأی نداده بودند. میگفتند رأی داده، [ولی] امام تصریح کردند که من به فلان کس رأی ندادم؛ امّا همان رئیسجمهوری که خود امام او را قبول نداشت و [به او] رأی نداده بود، تنفیذ کرد؛ چرا؟ چون مردم رأی داده بودند؛ برای رأی مردم اعتبار قائل بود؛ فکر مبنائی امام این بود. خب، این ایمان امام با ابعاد مختلفش در یک کلمات کوتاهی که عرض کردیم».
رهبری در تبیین «امید» بهعنوان «دومین عامل نرمافزاری در چندین دهه فعالیت تحولآفرین امام» گفتند: «امید عنصر دائم و موتور حرکت امام عظیمالشأن بود؛ بهگونهای که در دهه ۲۰ از قیامالله سخن میگفت، در دهه چهل عملا وارد میدان قیام شد و در دهه ۶۰، در دل طوفانهای مهیب نظامی-امنیتی و سیاسی، خم به ابرو نیاورد. امام همانگونه که خود میفرمود، هیچگاه دچار ناامیدی نشد و معتقد بود وقتی ملت چیزی بخواهد، حتما محقق میشود. ایشان با اشاره به تأثیر متقابل و فزاینده ایمان روشن و امید حقیقی بر یکدیگر، افزودند: امید با حرکت همراه است و با تنبلی نمیسازد و کسانی که برای رسیدن به سرمنزل مقصود، به بیتحرکی و نشستن روی میآوردند در احادیث مذمت شدهاند». رهبری پس از برشمردن ابعاد ایمان و امید امام، آحاد ملت بهخصوص جوانان خوشروحیه و پُرتلاش کشور را به عمل به درسهای امام بزرگوار برای پیمودن راه طولانی و انجام کارهای بزرگ پیشِ رو فراخواندند و گفتند: «بدون تردید مهمترین درس و توصیه ایشان به ما، ادامه دادن راه او، نگهبانی از میراث او و دنبال کردن تحول سهگانهای است که در سطح کشور، امت و جهان ایجاد کرد». ایشان اقتضائات و ابزارهای
لازم برای دنبال کردن راه و هدف امام را متفاوت از شیوههای ۴۰ سال قبل دانستند و درعینحال افزودند: «البته جبههبندیها عوض نشده و امروز هم مانند دیروز، جبهه استکبار، جبهه صهیونیستها و جبهه زورگویان متجاوز در مقابل ملت ایران صف کشیدهاند. تفاوت جبههبندی امروز با دیروز این است که ملت ایران قویتر و آنها ضعیفتر شدهاند». رهبری از فراموش کردن این جبههبندی به «درهای خطرناک در مقابل ملت» یاد کردند و با تأکید بر اینکه «هرگاه این جبههبندی را فراموش کردیم ضربه خوردیم»، گفتند: «تحولآفرینیهای امام بزرگوار، دشمنان سرسخت، پربغض و کینه، جنایتکار و متجاوزی دارد که ملت ایران برای مقابله با آنها باید به همان نرمافزار امام بزرگوار یعنی ایمان و امید مجهز باشد». آیتالله خامنهای خطاب به مردم، جوانان، نخبگان، هستههای انقلابی و مجموعههای سیاسی گفتند: «هر کسی که دوستدار ایران و منافع ملی و بهبود اوضاع اقتصادی، و بهدنبال اصلاح مشکلات رنجآور اقتصادی و معیشتی، و در پی جایگاه با عزت ایران در نظم جهانی پیشِ رو است، باید برای ترویج و زنده ماندن ایمان و امید در کشور تلاش کند».
ایشان با اشاره به این واقعیت که برخلاف خیال اشتباه برخی افراد، «دشمنیهای استکبار و صهیونیسم جهانی با ملت ایران، بر اثر عقبنشینیهای موضعی کمرنگ یا محو نمیشود» خاطرنشان کردند: «در موارد متعددی عقبنشینیهای ما موجب شد آنها جلو آمدند و بیشتر متعرّض شدند؛ چراکه هدف اصلی آنها بازگرداندن ایران به دوران قبل از انقلاب یعنی دوران وابستگی و بیهویتی است». آیتالله خامنهای در این زمینه افزودند: «در برخی دولتهای این چند دهه، افرادی معتقد به عقبنشینی و امتیاز دادن بودند اما در یکی از این دولتها، همان کشوری که در مقابل آن عقبنشینی کرده بودیم، برای رئیسجمهور ما کیفرخواست صادر کرد و او را به دادگاه غیابی کشاند و یا در دولت دیگری که گویا متأسفانه به آمریکاییها کمک هم شده بود، آنها ایران را محور شرارت نامیدند». ایشان هدف اصلی تلاش دشمنان را «تضعیف ایمان مردم و خاموش کردن شعله امید در دلها» برشمردند و گفتند: «حفظ استقلال و عزت و منافع ملی، وابسته به حفظ ایمان و امید است و در این چند دهه، دستگاههای عنود و لجوج استکبار و دستگاههای امنیتی و سیاسی و مالی آنها هر کاری توانستند برای تضعیف ایمان و امید انجام دادند که
در موارد معدودی هم پیشرفت کردند اما در اغلب موارد به توفیق الهی مغلوب و منکوب ملت ایران شدند». آیتالله خامنهای، آخرین حلقه از سلسله تلاشهای دشمنان البته تا امروز را، «اغتشاشات پاییز گذشته» خواندند و در تبیین اجزای شکلدهنده آن گفتند: «طراحی جامع این اغتشاشات در اتاقهای فکر کشورهای غربی انجام، و اجرای آن با پشتیبانی مالی، تسلیحاتی و رسانهای گسترده دستگاههای امنیتی غرب و پادویی عناصر خائن و مزدورانِ پشتکرده به وطن و عوامل سیاستهای خصمانه علیه ایران همراه شد. البته ترکیبی از معدودی مغرض و تعداد بیشتری افراد غافل و احساساتی و کمعمق، و جمعی هم از اراذل و اوباش، پیادهنظام این حرکت در داخل کشور بودند». رهبری با برشمردن برخی «اقدامات عمیقاً خصمانه غربیها در این اغتشاشات همچون آموزش صریح ساخت بمب دستی در رسانههای خارجی، ترویج شعارهای تجزیهطلبانه و حرکات مسلحانه، عکس یادگاری گرفتن سیاستمداران ارشد برخی دولتهای غربی با مزدوران بهظاهر ایرانی و شکنجه و به شهادت رساندن دانشجو و طلبه و عناصر انتظامی و بسیجی به دست پیادهنظام دشمن» گفتند: «آنها فکر میکردند کار جمهوری اسلامی تمام شده و میتوانند ملت ایران
را به خدمت اهداف خود بگیرند اما احمقها باز هم اشتباه کردند و باز هم ملت ایران را نشناختند». ایشان «هوشیاری مردم در بیاعتنایی به فراخوانهای بدخواهان ایران و نقشآفرینی متعهدانه جوانان در خیابانها و دانشگاهها از جمله وظیفهشناسی بسیج دانشجویی و بسیج اقشار» را «باعث ناکامی دشمن» خواندند و در عین حال تأکید کردند: «نقشه دشمن باطل شد اما این هشدار به همه داده شد که نباید از کید دشمن غفلت کرد».
آیتالله خامنهای در تبیین «شگردهای جبهه مقابل برای ناامیدسازی جوانان»، گفتند: «سعی آنها این است که با به رخ کشیدن مشکلات معیشتی و تورم و گرانی، جوان ایرانی را ناامید کنند درحالیکه اولاً همه این مشکلات قابل رفع است و به توفیق الهی برطرف خواهد شد. ثانیاً مشاهده مشکلات باید موجب افزایش انگیزه برای یافتن راههای رفع آنها و کمک به افرادی شود که در میدان برای حل آنها تلاش میکنند. ثالثاً در کنار مشکلات، پدیدههای امیدآفرینِ بسیار و پُرشماری در کشور وجود دارد که بدخواهان نمیخواهند این پدیدهها دیده شوند». رهبری با انتقاد از برخی افراد به علت «خدشه وارد کردن در مقوله امید و امیدواری و متهم کردن دیگران به بیاطلاعی از واقعیتها» گفتند: «آنها میگویند شما از واقعیتها خبر ندارید درحالیکه واقعیت مورد نظر آنها همین مشکلات اقتصادی و معیشتی است که همه از آن خبر دارند و در رنج هستند». «بدبین کردن مردم به انتخابات» یکی دیگر از شیوههای یأسآفرینی دشمن بود که رهبری با اشاره به آن گفتند: «درباره انتخابات در آینده صحبت خواهم کرد اما انتخابات امسال انتخابات بسیار مهمی است که از هماکنون دشمن توپخانه خود را برای تخریب آن
فعال کرده، آن هم در حالیکه ۹ ماه با انتخابات فاصله داریم».