نگاه خارجی
آنچه در این ستون میخوانید، دیدگاههای رسانههای خارجی است که صرفا جهت اطلاعرسانی منتشر میشود و این دیدگاهها موضع روزنامه «هممیهن» نیست.
آنچه در این ستون میخوانید، دیدگاههای رسانههای خارجی است که صرفا جهت اطلاعرسانی منتشر میشود و این دیدگاهها موضع روزنامه «هممیهن» نیست.
باید برای احیای برجام بجنگیم
کرنلیا ارنست، رئیس هیئت روابط با ایران پارلمان اروپا درباره روابط ایران و اروپا گفتوگویی با یورونیوز انجام داده که اهم آن را میخوانید:
فکر نمیکنم در قبال ایران به تغییر پارادایم در سیاستهای اروپا رسیده باشیم. چنین چیزی نمیبینم. اما میتوانیم ببینیم چه چیزی در این منطقه امکانپذیر است و همچنین میتوانیم یاد بگیریم که چگونه به یک همکاری یا ارتباطات بهتر در این منطقه دست یابیم. شاید این موضوعی است که باید دنبالش باشیم. کاری که چین انجام داد هم جالب است. چرا آنها چنین نفوذی بر این منطقه دارند و ما نداریم؟ ما نفوذ و تاثیر یکسان و سازگاری در این منطقه نداریم. به نظر من این موضوع مثبتی است. فکر میکنم در حال حاضر تغییر و تحولات مستقلی در این منطقه در حال وقوع است. باید محتاطانه به آن بنگریم و خلاف آن موضع نگیریم. داشتن روابط بهتر در این منطقه امری مثبت است. اگر به ایران و عربستان و آنگاه یمن بنگریم، میفهمیم که در حال حاضر گشایشهایی برای پایان جنگ وحشتناک یمن پدید آمده است. برای همین است که ما اروپاییها باید به دقت مراقب تغییر و تحولات آنجا باشیم و خلاف آن موضع نگیریم. چون چینیها بهدنبال چنین صلحی نیستند. صحبت خلاف صلح این منطقه بیمعنی است. بههمین خاطر است که من نسبت به آن دیدگاه مثبتی دارم و به صلح در این منطقه امیدوارم. از طرفی
تغییر و تحولات اینچنینی در رابطه بین عربستان سعودی و ایران خوب است. اما از نقطه نظر دیگر، فکر میکنم منظورتان این است که این احیای روابط امکان دارد نظام ایران را پایدار کند.
فکر میکنم ما باید در موضع خود بر برقراری تحریمهای قدرتمند علیه ایران بهخاطر وضعیت حقوق بشر پایدار بمانیم. هیچ معنی ندارد که آن را کنار بگذاریم. برای اروپا این مسئله مهمی است و شخصا معتقدم که تحریمهای هدفدار معنیدار هستند، چون ایران سیاستهایش را تغییر نداده است. ما همچنان بسیاری را میبینیم که با مجازات مرگ روبهرو هستند. من هم به نوبه خود از مشاهده چنین اتفاقاتی بسیار غمگینم. شنیدم بسیاری این روزها اعدام شدهاند. فکر میکنم برای اتحادیه اروپا مهم است که چنین مشکلی را در نظر داشته باشد. به نظر من، ما به دو استراتژی نیاز داریم. از یکسو حمایت از معترضان ایرانی مهم است. ما میتوانیم این کار را از طریق کانالهای امن و ارتباطات ایمن انجام دهیم تا ببینیم چه امکاناتی برای ارتباط آنها در داخل ایران وجود دارد. این بسیار مهم است زیرا من فکر میکنم نمیتوان برای ایران راهحلی خارج از کشور یافت. در داخل کشور باید به دنبال راهحل گشت. سپس باید به دنبال استراتژی دوم یعنی سیاست تحریم برویم. تحریمهای هدفمند کاملا معنیدار هستند و من فقط از آنها حمایت میکنم. اما در هر مورد، باید به عواقب آن توجه کنیم. عواقب این
تحریمها چیست و گریبان چه کسانی را میگیرد؟ وقتی به آخرین تحریمهای آمریکا در سال ۲۰۱۸ در زمان آقای ترامپ مینگریم، میبینیم که این تحریمهای اقتصادی بیمعنی بودند. در نتیجه آنها، حکومت در بدترین وضعیت ممکن قرار گرفت. ما باید ببینیم در هر مورد تحریم با چه هدفی وضع میشود، اما در عین حال باید سیاست تحریمی واقعا هوشمندانه را دنبال کنیم. فکر میکنم پارلمان و اتحادیه اروپا در مسیر خوبی قرار دارند. اتحادیه اروپا به دو استراتژی نیاز دارد. از یکسو حمایت از معترضان ایرانی و از سوی دیگر تحریمهای هدفمند علیه جمهوری اسلامی. ما از آلمان، بروکسل و فرانسه نمیتوانیم راه درست را نشان دهیم. اگر به تاریخ این کشور نگاه کنیم درمییابیم که در دهه پنجاه و هفتاد بسیاری چیزها از خارج ایران به این کشور تحمیل شدهاند. اما، نه. آنها خود باید راهحل مناسب را بیابند. من طرفدار پروپاقرص برجام هستم. چون میخواهم شاهد خاورمیانهای عاری از سلاحهای اتمی باشم. واضح است که منظورم فقط ایران نیست. این منطقه باید عاری از سلاح اتمی باشد. اما این فقط یک بخش قضیه است. موضوع دیگر این است که زمان میگذرد و اما مذاکرات که به پایان نرسیده، ولی
تعلیق شده است. روشن است که نمیتوانیم همینگونه پیش برویم، دست روی دست بگذاریم و ببینیم چه اتفاقی برای این کشور میافتد. به نظر من ما باید برای احیای این توافق بجنگیم. این امر الزامی است.