اندیشکدهها
همه چیز زیر سر چین است!
همه چیز زیر سر چین است!
صدوهجدهمین کنگره آمریکا حدود سه ماه است شکل گرفته و حداقل یک چیز دربارهاش کاملا واضح است و آن اینکه در هر دو حزب، دموکرات و جمهوریخواه، در بسیاری از کمیتهها و مجموعهای از مسائل مربوط و تقریباً تمام جنبههای زندگی آمریکایی، چین محور بحثها است. در سال 2023، کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان، کمیته خدمات مالی، کمیته فرعی دادگاهها، مالکیت معنوی و اینترنت و بخشی از کمیته قضایی مجلس، همگی جلسات اولیه خود را در مورد برخی از جنبههای رقابت استراتژیک با چین برگزار کردند. در عرض یک هفته پس از ادای سوگند، اکثریت بزرگی از اعضای کنگره به تشکیل کمیته منتخب مجلس در مورد رقابت استراتژیک بین ایالات متحده و حزب کمونیست چین رای دادند که با هیاهوی رسانهای زیادی همراه بود.
جای تعجب نیست که بسیاری از این جلسات مملو از چینهراسی بود و حزب کمونیست چین را بهعنوان یک تهدید وجودی به تصویر میکشید تا اینکه با چالشهای واقعی و نگرانیهای مشروعی که اکنون در روابط ایالات متحده و چین وجود دارد، بپردازند. پاتریک مکهنری، عضو جمهوریخواه کمیته خدمات مالی میگوید:«چین یک متحد یا یک شریک استراتژیک آمریکا نیست. چینیها رقیب آمریکا هستند، رقیب ما هستند و بزرگترین تهدید برای جایگاه جهانی آمریکا به شمار میروند. رویارویی بین ایالات متحده و چین نمیتواند از این واضحتر باشد. آنها متمرکز هستند. ما غیرمتمرکز هستیم. آنها بسته هستند؛ ما باز هستیم. آنها آزادی بیان و کرامت انسانی را سرکوب میکنند. ما آن را در آغوش میگیریم.» رئیس کمیته فرعی دادگاهها، مالکیت معنوی و اینترنت، دارل عیسی، طی جلسه استماع خود اعلام کرد که «امنیت ملی آمریکا به دلیل تلاش دولت چین برای دستیابی به برتری با استفاده از عناصر داخلی و خارجی در خطر است». نگاهی به کارنامه کنگره نشان میدهد که در سه ماه اول کنگره فعلی، قانونگذاران 273 لایحه یا اصلاحیه ارائه کردهاند که به چین مربوط است. مانند جلسات اخیر کنگره، این لوایح تقریباً بر
هر جنبه ای از زندگی آمریکایی تأثیر میگذارد. در زمان دوقطبی شدن شدید سیاست در آمریکا، برخورد با چین موضوعی است که هر دو طرف نمیتوانند از آن دست بکشند. جمهوریخواهان احساس میکنند که ظهور چین - و کاهش احتمالی قدرت آمریکا- بهعنوان یک سلاح سیاسی مفید علیه جو بایدن عمل میکند. مایکل برنز، پژوهشگر مهمان موسسه کوئینسی، میگوید: «دومین چیزی که در حال رخ دادن است و برای من نگرانکنندهتر است، این است که دولت بایدن سیاستی را دنبال میکند که معتقد است تهدید چین میتواند موضوعی باشد که برای احیا یا تجدید دموکراسی و سیاست خارجی آمریکا، در دوران پس از جنگ علیه تروریسم، مفید واقع شود». وی افزود که همه چیز، از نوسازی داخلی گرفته تا سیاست صنعتی و سیاستگذاری خارجی بر این اساس توجیه میشود. در نتیجه، روسای سازمانهای مختلف دولتی مواردی را برای افزایش بودجه خود براساس نیاز به مبارزه با تهدید چین مطرح کردهاند. کریستوفر رای، رئیس افبیآی، در اواخر آوریل در مقابل کمیته تخصیص بودجه مجلس نمایندگان گفت که تعداد هکرهای چینی که بهدنبال حمله به زیرساختهای حیاتی ایالات متحده هستند، «حداقل 50 به 1» بیشتر از مأموران افبیآی
بودهاند. کریستوفر رای با استفاده از این سناریوی حاصل جمع صفر، بهعنوان دلیل اصلی برای افزایش منابع مالی افبیآی گفت:«بخش مهمی از استراتژی چندجانبه دولت چین برای دروغ گفتن، تقلب و سرقت است. آنها از این ترفندها برای پیشی گرفتن از ما بهعنوان ابرقدرت جهانی در فضای سایبری استفاده میکنند.» در جای دیگر، آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه، خواستار افزایش 18درصدی بودجه برای دفتر هند و اقیانوس آرام وزارت خارجه شد و اظهار کرد که این پول اضافی برای «پیشنهادات سرمایهگذاریهای نوآورانه جدید برای رقابت با چین، از جمله افزایش حضور ما در این منطقه، استفاده میشود». پنتاگون بارها از رقابت با پکن بهعنوان دلیل درخواستش برای افزایش بودجه دفاعی استفاده کرده است. آخرین درخواست، بودجه سالانه وزارت دفاع را به 842میلیارد دلار افزایش داد. واقعیت این است که ظاهرا رقابت با چین اساس بودجه سال مالی 2024 را شکل خواهد داد.