فاز ۱۱ به این زمستان نمیرسد
ندانمکاریهای سلسلهوار موجب خسارت به اوشنیک و سکو شد
ندانمکاریهای سلسلهوار موجب خسارت به اوشنیک و سکو شد
عملیات سکوبرداری فاز ۱۲C پارس جنوبی برای انتقال به فاز ۱۱ دچار مشکل فنی شد. این حادثه تقریبا یک ماه پیش رخ داده است که در این عملیات هم به سکو و هم به شناور راهبردی اوشنیک خسارت و ضرباتی وارد شده است. منابع خبری نفت معتقدند، این یک فاجعه مهندسی است که گویا در مورد آن کنترل شدید اطلاعرسانی حاکم است و هیچ خبر و توضیحی راجع به این حادثه منتشر نشده است. این در حالی است که وزیر نفت قول بهرهبرداری از فاز ۱۱ را در زمستان امسال داده بود و مشخص نیست با این حادثه بهرهبرداری از فاز ۱۱ چه میشود.
بنا به گزارش منابع مطلع، داستان از آنجایی شروع میشود که باوجود اصرار، مکاتبات و هشدارهای مکرر کارفرمای فاز۱۱ مبنی بر اینکه پیمانکار میبایست از خدمات یک مشاور مهندسی ذیصلاح جهت بررسی و صحهگذاری مدارک و آنالیزهای عملیات برداشتن و حمل و نصب سکوی 12C و ریسکهای آن استفاده کند که حداکثر هزینه چند 10هزار دلاری داشت، متأسفانه پیمانکار (پتروپارس و تاسیسات دریایی) بدون توجه به همه هشدارها و با سهلانگاری فراوان از بهکارگیری مشاور ذیصلاح و متخصص طفره رفته و بر وجود تجربه و سابقه لازم و کفایت ظرفیتهای مهندسی خودشان و سوابق شخص مسئول عملیات اجرایی در شناور اوشنیک پافشاری کردهاند.
در قبال این رفتار خارج از عرف در صنعت نفت؛ کارفرما فقط به ابراز نارضایتی و تعجب! اکتفا کرده و ضمن عبور از دهها ایراد و ابهام اساسی و کارشناسی قبلی خود، مسئولیتها و تبعات را به پیمانکار حواله داده است. نبود تجربه، ضعف مدیریتی و مسئولیتنشناسی، منجر به بروز زنجیرهای از حوادث و اتفاقات ناگوار در فرایند برداشتن، جایگذاری و حمل سکوی 12C در ابتدای آذرماه امسال شده است.
بنا به گزارش منابع موثق؛ چرخشهای سریع و ناگهانی شناور اوشنیک پس از برداشتن سکو موجب پارگی طنابها و مهارهای متصل به سکو شده است. از طرفی، بارگذاری بیش از حد و نامتقارن روی جرثقیل شناور باعث ایجاد نوسان و حرکات پاندولی شدید در سکوی 3500 تنی میشود که این اتفاق موجب ناپایداری شناور اوشنیک و وارد آمدن خسارت و آسیب به آن شده، تاجاییکه احتمال جدی غرق شدن سکو و حتی شناور، بسیار بالا بوده است.
خسارت به جرثقیل شناور و گیربکس آن به دلیل دهها ساعت نگهداری و معلق بودن سکوی فوق سنگین هم از اتفاقات بعدی آن بوده است.
جالب اینکه پس از اتمام بحران اول، در زمان جانمایی و بارگذاری سکو روی شناور حملکننده ابوذر 110، بازهم بهدلیل خطای محاسباتی و دستورالعملهای ناصحیح، این شناور و سکوی روی آن نیز از کنترل خارجشده و دچار نوسانات و حرکات شدید رفت و برگشتی میگردد که باعث تصادم آن با شناور اوشنیک و آسیبهای مضاعف و مجدد میشود. این اتفاقات درنهایت باعث صدمه شدید به تمامی اجزای کار، شامل شناور راهبردی اوشنیک، شناور حملکننده ابوذر 110، خود سکوی 12C و حتی آسیب جانی به کارکنان شناور اوشنیک شده و همچنین حمل سکو به خشکی با عجله و بدون مهاربندی مناسب و بدون صدور گواهی و رعایت دستورالعملهای لازم صورت گرفته است.
در صورت بروز یک مورد از این موارد در سیستم قبلی، دلواپسان ضمن هجمه همهجانبه، درخواست محاکمه و برخورد با صدر تا ذیل عوامل و مسببان حادثه را خواستار میشدند.
چنین فاجعه مهندسی و آسیب زدن یکجا به این همه سرمایه کشور و اموال شرکت ملی نفت ایران که در اختیار پیمانکار قرار گرفته، ضمن بروز ماهها تأخیر در روند راهاندازی فاز11 و منتفی شدن وعدههای تولید گاز در زمستان سرد امسال، هزینههای میلیون دلاری بازسازی و اصلاح آسیبها را در پی داشته و شناور اوشنیک را راهی یک کشور خارجی نموده تا در آنجا تعمیر و بازسازی شود و البته مدیران تأسیسات دریایی و احتمالاً کارفرمایان، به این بهانه راهی سفر نظارتی/سیاحتی شده تا مدتها رحل اقامت در آنجا بیفکنند تا بلکه در سال آینده بالاخره کار به سرانجامی برسد.
جای تعجب و حیرت فراوان است که پس از بروز سلسله حوادث فوق که قبلاً با تفصیل و دلایل فنی و شواهد متعدد پیشبینی و هشدار دادهشده بود، پیمانکار حادثه را ناشی از اشتباه تیم راهبری شناور اوشنیک دانسته (همان تیمی که قبلاً بر تجربه و سابقه بالای آنها تأکید داشت)!