اندیشکدهها
اندیشکده شورای روابط خارجی نوشت، لفاظیهای روسیه در مورد استفاده از سلاحهای اتمی، کم و زیاد میشود. دستکم سه سناریو برای استفاده روسیه از سلاح هستهای وجود دا
سه سناریوی هستهای برای جنگ اوکراین
اندیشکده شورای روابط خارجی نوشت، لفاظیهای روسیه در مورد استفاده از سلاحهای اتمی، کم و زیاد میشود. دستکم سه سناریو برای استفاده روسیه از سلاح هستهای وجود دارد که هر کدام از نظر منطقی و پیامدهای احتمالی متفاوت هستند.
سناریوی اول
روسیه میتواند تسلیحات هستهای را به عنوان هشداری برای اوکراین و حامیانش آزمایش کند و هم عزم و هم توانایی خود را نشان دهد. آخرین آزمایش هستهای روسیه در 24 اکتبر 1990 در زمان اتحاد جماهیر شوروی انجام شد. روسیه ممکن است در مناطق شمالی خود، در آبهای بینالمللی یا بخش خالی از سکنه اوکراین یک نمایش هستهای انجام دهد. روسیه احتمالا مراقب خواهد بود که این آزمایش تلفات جانی نداشته باشد و کمترین میزان رادیواکتیو را به همراه داشته باشد. یک نمایش هستهای، تعادل را به نفع هیچیک از طرفین تغییر نمیدهد. بمبارانهای هوایی اخیر روسیه نشان داده است که یک نمایش هستهای احتمالا عزم کییف را سختتر کرده و همدردی و حمایت بیشتر غرب را بهدنبال خواهد داشت. اثرات زیستمحیطی چنین حملهای بسیار حداقلی خواهد بود. چین تاکنون با اهداف استراتژیک گستردهتر روسیه در اوکراین موافق بوده، اما آزمایش هستهای روسیه میتواند پکن را در موقعیت سختی قرار دهد. شی اخیرا مخالفت چین با هر کشوری را که از سلاح هستهای استفاده کند یا تهدید به استفاده از آن کند، اعلام کرده است.
سناریوی دوم
روسیه میتواند از سلاحهای هستهای علیه اهداف زیرساختی نظامی یا زیرساختهای انرژی اوکراین استفاده کند تا اراده اوکراین را تضعیف کند و به ظرفیت نظامی آن آسیب برساند. در این حالت، روسیه به احتمال زیاد از سامانه موشکی کوتاهبرد اسکندر-ام استفاده خواهد کرد که شعاع انفجار بزرگترین آنها حدود نیم کیلومتر بیشتر از بمبی است که ارتش آمریکا در پایان جنگ جهانی دوم روی هیروشیما در ژاپن پرتاب کرد. روسیه ممکن است نیروهای اوکراینی را در لوهانسک هدف قرار دهد تا از عقبنشینی نیروهای روسی، مانند آنچه در خرسون اتفاق افتاد، جلوگیری کند. یک حمله اتمی میتواند نیروهای اوکراینی را تضعیف و سرزمینی غیرقابل سکونت ایجاد کند. اما چنین اقدامی علیه اهداف نظامی در میدان نبرد، بعید است که بتواند ضدحمله اوکراین را متوقف کند. حتی اگر سلاح هستهای، پیشروی زمینی را دشوار کند، اوکراین تمرکز خود را بر حملات هوایی خواهد گذاشت. محاسبه اثرات زیستمحیطی استفاده از سلاحهای هستهای تاکتیکی دشوار است و به عملکرد کلاهک، ارتفاع انفجار، آبوهوا و جغرافیای محل اصابت بمب بستگی دارد. روسیه حواسش هست که این بمبها را خیلی
نزدیک به سربازان خود یا سرزمینهای اشغالی منفجر نکند. همچنین تقریبا بهطور قطع چین مجبور خواهد شد تا بهطور علنی این اقدام روسیه را محکوم کند. در این صورت، ایالاتمتحده و متحدانش احتمالا تعداد سلاحهای متعارفی را که به اوکراین میفرستند افزایش خواهند داد.
سناریوی سوم
خطرناکترین گزینه روسیه، کمترین احتمال را دارد. اینکه از سلاح هستهای استراتژیک علیه اهداف غیرنظامی اوکراینی یا شرکای بینالمللی اوکراین استفاده کند. چنین حملهای صدها برابر قدرتمندتر از حملهای است که از سلاحهای تاکتیکی استفاده میکند. هدف روسیه تضعیف عزم غرب خواهد بود و احتمالا تأسیسات نظامی یا زیرساختهای مرتبط با تلاشهای جنگی اوکراین، مانند خطوط تأمین تسلیحات در لهستان یا تاسیسات ذخیرهسازی سلاح در بالتیک را هدف قرار خواهد داد. بمباران یک شهر بزرگ غربی مانند پاریس یا لسآنجلس، فقط واکنش شدیدتر غرب را به دنبال خواهد داشت. در این سناریو احتمال واکنش هستهای غرب بسیار زیاد است. پوتین میترسد که شکست در جنگ به معنای از دست دادن قدرت یا زندگیاش باشد. با افزایش چنین تصوری، پوتین ممکن است بدون توجه به هزینههای خارجی، سلاحهای هستهای را آخرین راهحل برای حفظ خود بداند. استفاده از سلاح هستهای علیه اهداف غیرنظامی یا غیراوکراینی قطعا پاسخ تلافیجویانه دولتهای غربی را به همراه خواهد داشت.