اندیشکدهها
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
چین به این زودیها به تایوان حمله نمیکند
اندیشکده رند نوشت: یک سال است که دولت و مقامات نظامی آمریکایی سروصدای بسیاری راه انداختهاند که سال 2027، ضربالاجل احتمالی شیجینپینگ، رئیسجمهور چین برای الحاق اجباری تایوان به سرزمین اصلی اعلام شده است. در هفتههای اخیر، چندین مقام ارشد آمریکایی هشدار دادهاند این ضربالاجل میتواند در سالهای 2023 یا 2024 اتفاق بیفتد. اما با این حال، جو بایدن، رئیسجمهور آمریکا بعد از دیدار با شی که پیش از آغاز نشست جی20 در بالی صورت گرفت، در اینباره اعلام کرد: «فکر نمیکنم هیچ اقدام فوریای از سوی چین برای تصرف تایوان وجود داشته باشد». این موضوع نشان میدهد که تخمینهای پیشین دولت بایدن از حقایق واقعی بدون هیچ پشتوانهای مطرح شدهاند. اما با این حال مطمئنا 2027 صدسالگی پیدایش ارتش آزادیبخش خلق خواهد بود که بخشی از همین نگرانی است. در میانه بیستمین کنگره ملی حزب کمونیست چین که بهتازگی به پایان رسیده و در پی آن شی در سومین دوره به عنوان دبیرکل حزب انتخاب شد، رئیسجمهور چین اعلام کرد که جمهوری خلق چین تا سال 2027 باید به سطح استانداردهای جهانی برسد. منظور شی این است که چین باید تا سال 2027 و درگیری آینده بر سر تایوان یا هر موضوع مورد مناقشه دیگری توانایی دفاع از خود در برابر آمریکا را داشته باشد. اما حقیقت این است که 2027 برای حمله چین به تایوان بسیار زود است، چه برسد به 2023 و 2024. برخلاف بسیاری از گزارشهای رسانههای بینالمللی، اظهارات ماه گذشته شی درباره تایوان با خویشتنداری همراه بود تا تندخویی. شی تاکید کرد که یکپارچهسازی «صلحآمیز» ابزار مورد نظر برای کنترل شبهجزیره است. شی به راحتی میتواند کلمه صلحآمیز را کنار بگذارد که نشاندهنده پایان یافتن صبر چین در قبال تایوان بود. اما این کار را نکرد. او در عوض دخالتهای خارجی را مقصر روابط پیچیده بینتنگهای برشمرد. شی بهویژه دست از شماتت تایوان برداشت و احتمال مذاکرات سیاسی با تایپه را تا زمانی که دولت آن وجود «یک چین» واحد را تحت جمهوری خلق چین بپذیرد، باز نگه داشته است. پکن قطعا تا زمانی که انتخابات ریاستجمهوری بعدی تایوان که در ژانویه 2024 برگزار میشود، صبر میکند تا ببیند که مخالفان حزب کومینتانگ و همسو با چین میتوانند بر حزب ترقیخواه دموکراتیک میانه تسای اینگ-ون غلبه کنند یا نه. درست پس از سفر نانسی پلوسی به تایوان، دولت پکن در گزارش رسمی خود توصیفی از آینده چین و تایوان ارائه داد و اعلام کرد که اتحاد مجدد تایوان با سرزمین اصلی اجتنابناپذیر است. اما از توصیف تهدیدها در شرایطی که همهچیز درست پیش نرود، صحبتی به میان نیاورده است. در بیستمین کنگره حزب، نیاز به مخالفت قاطعانه با استقلال تایوان در منشور حزب گنجانده شده بود اما فرق جدیدی در لحن وجود نداشت. ارزیابی چین از تپقهای روسیه در برابر مقاومت جسورانه و مورد حمایت کشورهای غربی اوکراین، اقدامات این کشور را محتاطانهتر کرده است. در مقایسه با جنگ روسیه، حمله به تایوان نیازمند فرودهای آبی-خاکی است و همانطور که تاریخ نشان داده اجرای آن بسیار سخت است. علاوه بر آن، پکن به تجربه کم اخیر خود در حملههای هوایی و دریایی آگاه است. جای تعجب نیست که شی ژنرال ژانگ یوشیا را که پیشتر در جنگ مرزی چین با ویتنام در سال 1979 شرکت کرده بود را به سمت معاون کمیسیون نظامی مرکزی حزب در پارلمان منصوب کرد. ارتقای مقام ژنرال هیویدانگ که پیشتر فرماندهی مسئولیت منطقه نظامی برای تایوان را برعهده داشت به طور مشابه نشاندهنده نیاز چین به تقویت صلاحیت جنگی خود در برابر تایوان است. در آخر، با اینکه در ماههای اخیر صحبتهای بسیاری پیرامون تاکیدهای پیاپی بایدن مبنی بر اینکه اگر چین حمله کند، نظامیان آمریکایی برای دفاع از تایوان اعزام میشوند، نگرانی دیگری برای پکن، افزایش حمایتهای متحدان کلیدی آمریکا از جمله استرالیا، ژاپن و حتی فیلیپین و کره جنوبی است. هر چهار کشور درباره قلدریهای چین به تایوان ابراز نگرانی کردهاند و به نظر میرسد برای حمایتهای نظامی از آمریکا برای جلوگیری از تصرف تایوان به دست چین بهطور مستقیم یا غیرمستقیم حاضرند کمک کنند. شی به جای جنگافروزی، احتمالا اقدامات سختگیرانهای را علیه تایوان اجرا میکند که شامل فشارهای دیپلماتیک، اقتصادی و فشار نظامی به همراه عملیات سایبری و روانشناسی است.