اندیشکدهها
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
همکاری نزدیکتر برزیل و چین
اندیشکده شورای آتلانتیک نوشت: «تحت ریاستجمهوری لولا، دو اولویت جدید در سیاست خارجی برزیل پدیدار خواهد شد: پایداری، از منظر اساسی و آمریکای جنوبی، از منظر جغرافیایی. هردوی این اولویتها، تغییر و انحراف از جهانبینی بولسونارو است و هردو نشاندهنده درک لولا از این است که برزیل باید شهرت بینالمللی خود و نیز توانایی خود را برای تاثیرگذاری بر بحثهای جهانی و منطقهای احیا کند. علاوه بر این، انتظار میرود لولا رویکرد متفاوتی را در رابطه با روابط چین و برزیل اتخاذ کند و روابط دوجانبهای را در حوزههای فراتر از اقتصاد تعمیق بخشد. با وجود لفاظیهای منفی علیه چین در دوران دولت بولسونارو، تجارت و سرمایهگذاری بین دو کشور تا حد زیادی بدون اختلال پیش رفت. با این حال، سروصدای سیاسی ناشی از گفتمان ضدچینی مانع از تعمیق روابط دوجانبه در سایر حوزههای سیاسی مانند علم و فناوری شد. روابط اقتصادی قوی بین دو کشور با روابط سیاسی آنها مطابقت ندارد. مسئلهای که در سالهای ریاستجمهوری بولسونارو عمیقتر شد. در دوران جدید لولا، میتوانیم انتظار داشته باشیم که برزیل و چین در زمینههای دیگری همکاری کنند. مشخص نیست که دولت جدید لولا، چگونه فشار چین را برای گسترش بریکس (گروهی متشکل از کشورهای برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) و شکل دادن به آن گروه را به عنوان وزنهای در مقابل غرب، میبیند. برخی از تحلیلگران معتقدند که حتی در زمان لولا، برزیل به طرح کمربند و جاده میپیوندد. باید دید لولا در این زمینه تا کجا پیش خواهد رفت. ممکن است برزیل بخواهد بدون آنکه به عضویت رسمی طرح کمربند و جاده برآید، با پروژههای این طرح، همکاری یا از آنها حمایت کند. تلاشهای لولا برای ارتقای صنعتیسازی مجدد برزیل ممکن است باعث ایجاد اصطکاک با چین شود، اما بهطور کلی، این امر تا حدی به دلیل بخش قدرتمند تجارت کشاورزی، نباید روابط دوجانبه را از مسیر خود خارج کند. یک چالش کلیدی برای لولا استفاده از سرمایهگذاریها و فناوریهای چینی برای کمک به تقویت مجدد صنعت برزیل است.»
پشتپرده نیروهای روس در بلاروس
اندیشکده کارنگی نوشت: «از زمان حمله به اوکراین، پیشبینی اقدامات روسیه و بلاروس فقط وقتتلف کردن بوده است؛ چراکه اقدامات رهبران آنها در زمان جنگ بسیار بیمعنا و خودویرانگر بوده است. بنابراین بیهوده است که بپرسیم آیا ممکن است حمله مجدد به کییف از بلاروس با مشارکت ارتش این کشور آغاز شود یا خیر. این سوال با استقرار اخیر هزاران سرباز روسی در بلاروس، لفاظیهای نظامی فزاینده مینسک و شایعات در مورد بسیج قریبالوقوع در مطبوعات بلاروس مطرح شده است. با توجه به آنچه جهان در ماه فوریه آموخت، تحلیل منطقی بهطور کامل نمیتواند اطمینانبخش باشد. لوکاشنکو و همتای روسی او ولادیمیر پوتین در واقعیتِ منحصربهفرد خود زندگی میکنند؛ با خطرات و فرصتهای خاص خود. در 10 اکتبر، لوکاشنکو اعلام کرد که او و پوتین تصمیم گرفتهاند یک گروه منطقهای متشکل از نیروهای هر دو کشور را در بلاروس مستقر کنند. لوکاشنکو استقرار این نیروها را پاسخی به تحریکات ناتو در مرز، تشکیل واحدهای خرابکارانه و طرحهای اوکراین برای حمله به بلاروس خواند. با این حال، منابع روسی مشخص نکردهاند که چه تعداد نیروی روس اعزام خواهند شد و بهطور کلی در مورد آن صحبت نکردهاند. آندری کارتاپولوف، رئیس کمیته دفاع دومای دولتی هم اشاره کرده که این واحد در اوکراین نبرد نخواهد کرد و افزود که نیروها برای رفع نگرانی لوکاشنکو به بلاروس اعزام شدهاند. پذیرفتن حرف مینسک یا مسکو سخت است. از آنجایی که روسیه در ماه فوریه نهتنها از خاک خود بلکه از بلاروس نیز حمله به اوکراین را آغاز کرد. بنابراین این مانورها را میتوان به عنوان آمادهسازی برای حمله مجدد به کییف از شمال تفسیر کرد.»