| کد مطلب: ۱۹۱۷

اندیشکده‌ها

روزنامه هم‌میهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.

اندیشکده‌ها

ارتش بلاروس کمکی به روسیه نمی‌کند

اندیشکده شورای روابط خارجی اروپا نوشت: «کارت‌های ولادیمیر پوتین برای پیروزی در جنگ اوکراین رو به اتمام است. اکنون، رژیم روسیه در تلاش است تا از صدها هزار سرباز غیرنظامی که آموزش دیده‌اند، استفاده کند. اما پوتین هنوز یک کارت دیگر دارد: ارتش بلاروس. از زمان تهاجم گسترده روسیه به اوکراین در ماه فوریه، شایعاتی در مورد قریب‌الوقوع بودن ورود نیروهای بلاروس به این جنگ به گوش می‌رسد. با این حال هنوز چنین اتفاقی نیفتاده است. رابطه پوتین و لوکاشنکو در بهترین حالت خودش قرار دارد و لوکاشنکو در حال بسیج مخفیانه نیروها و ایجاد کارزار تبلیغاتی جدیدی است. اعضای پیشین ارتش و افسران بازنشسته پلیس، احضاریه دریافت می‌کنند. پزشکان نظامی در حال آموزش هستند و به‌برخی از غیرنظامیان خبر داده‌اند که در صورت نیاز، در موج اول، بسیج خواهند شد. همه این اقدامات بسیار مشکوک است و نگرانی‌هایی را مبنی بر پیوستن نیروهای بلاروس به تهاجم روسیه ایجاد کرده است. اما حدس دوم این است که لوکاشنکو واقعا می‌ترسد که نیروهای اوکراینی در آستانه حمله به خاک بلاروس باشند. به‌هرحال، اوکراینی‌ها دلیل خوبی برای این کار دارند: روسیه در فوریه از بلاروس به کی‌یف حمله کرد. شهرهای اوکراین به‌طور مرتب از خاک بلاروس گلوله‌باران می‌شوند. نیروهای بلاروس می‌توانند به غرب اوکراین حمله کنند و خطوط تدارکاتی را برای تحویل تسلیحات قطع کنند. توضیح بدبینانه‌تری هم وجود دارد. اینکه لوکاشنکو احتمالا متوجه شده اگر روسیه در این جنگ شکست بخورد، رژیم او هم احتمالا جان سالم به در نخواهد برد و بنابراین او باید به هر قیمتی به پیروزی مسکو کمک کند. اما ارتش بسیار کوچک بلاروس این ظرفیت را ندارد که جریان جنگ را به نفع روسیه تغییر دهد و نیز جامعه بلاروس به‌شدت مخالف مشارکت در جنگ است. بیش از 90درصد مردم، ایده پیوستن به روسیه در جنگ را رد می‌کنند. بنابراین فرستادن نیروهای بلاروس به جنگ می‌تواند موجی از نارضایتی را در داخل بلاروس برانگیزد و نیروهای دموکراتیک بلاروسی در تبعید از این نارضایتی برای سرنگونی لوکاشنکو استفاده کنند.»

درس‌هایی از بحران موشکی کوبا

اندیشکده کوئینسی نوشت: «شاید این موضوع برای بسیاری سرگرم‌کننده باشد، اما شبح وقوع جنگ هسته‌ای پس از 60سال بار دیگر در حال پرواز بر سر جهان ما است. تلاش برای درک مشکلات امروز از دریچه تاریخ و نمونه‌های تاریخی همیشه پر از مشکلات است، چراکه شرایط با زمان تغییر می‌کند. گرچه امروز، دیروز نیست، با این حال، انسان‌ها کم‌و‌بیش یکسان هستند. سوگیری‌ها، انگیزه‌ها و گستاخی‌هایی که در سال 1962 بر تصمیم‌گیری تأثیر گذاشت، همچنان وجود دارد. بنابراین باید از خود بپرسیم که چه چیزهایی می‌توانیم از بحران موشکی کوبا بیاموزیم؟ یکی از چیزهای مهم که از بحران کوبا آموختیم این بود که دیپلماسی و نه تهدید، زندگی مردم جهان را نجات داد. این تصویری از زمانه ماست که باید هرچیزی را بسیار واضح و صریح بیان کرد. تهدیدها و دلاوری‌ها مانع از شلیک موشک‌های ماه اکتبر نشد. موضع‌گیری‌ها و نیروی نظامی باعث نشد که دشمن، تسلیحات هسته‌ای خود را تسلیم کند. نه! دیپلماسی ساده، قدیمی و خسته‌کننده‌ای بود: اگر تو این کار را بکنی، من آن کار را خواهم کرد و هردوی ما می‌توانیم با خیال راحت‌تر از آنجا برویم پی کارمان.» مسئله دیگر این است که ژنرال‌ها چیز زیادی از جنگ هسته‌ای نمی‌دانند. حقیقت این است که ارتش، درک بهتری از دنیای عجیب و وارونه سلاح‌های هسته‌ای ندارد. هیچ‌کس در هیچ نظامی در جهان امروز با سلاح هسته‌ای نجنگیده یا تجربه مستقیمی در جنگ هسته‌ای ندارد. بنابراین شما سیستمی دارید با دانش هسته‌ای اندک در مورد مخرب‌ترین سلاح‌های تاریخ بشر.»

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

مطالب ویژه
دیدگاه

ویژه بین‌الملل
پربازدیدترین
آخرین اخبار