اندیشکدهها
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
زبان شی تندتر شد
اندیشکده چتم هاوس نوشت: «گزارش کنگره بیستم حزب کمونیست چین، بهطور قابل توجهی کوتاهتر از گزارش نوزدهم بود که نشاندهنده موفقیت شیجینپینگ در متمرکز کردن قدرت است. این گزارش به عنوان خلاصهای از دستاوردها و برنامههای حزب و عنوان کوچکترین وجه مشترک اجماع بین جناحهای رقیب است. گزارش کوتاهتر نشاندهنده جناحهای کمتری است که اکنون به دنبال اجماع هستند. در گزارش کنگره بیستم حزب، زبان صحبت در مورد تایوان تغییر کرده که نشاندهنده تغییرات در سیاستهای رهبری ارشد حزب کمونیست چین است. علاوه بر اصطلاح متعارف «اتحاد مجدد صلحآمیز»، همچنین زبان جنگطلبانهتری هم در مورد تایوان اضافه شده، مبنی بر اینکه «استفاده از زور را بهعنوان آخرین چاره کنار نمیگذاریم». شی همچنین اظهار کرده که «حل و فصل مسئله تایوان باید در دست چینیها باشد» و به ایالات متحده و دیگر متحدان غربی نسبت به مداخله در امور تایوان هشدار بیشتری داد. شی در اظهارات خود گفت که استراتژی «کووید صفر» برای چین کارساز بوده است، اگرچه او جدول زمانی مشخصی درباره زمان پایان این سیاست ارائه نکرد. همچنین، او گفت که انتظار دارد «طرح رفاه مشترک»، توزیع نابرابر درآمد را بیشتر متناسب کند تا میزان جمعیتِ با درآمد متوسط افزایش یابد. در امور خارجی، شی بهطور کامل «انواع جدید روابط با قدرتهای بزرگ» را کنار گذاشته است و در عوض تاکید کرده که چین باید روابط خود را با جنوبِ جهانی از طریق ابتکار توسعه و امنیت، افزایش دهد. این نشاندهنده درک پکن از روابط پرتنش با غرب است که هیچ چشماندازی برای بهبود در کوتاهمدت وجود ندارد. در نهایت، هدف او این است که چین را تا سال 2035 به فهرست کشورهای با درآمد متوسط رو به بالا ببرد و از دامِ به اصطلاح «درآمد متوسط» اجتناب کند، اما در شرایط فعلی چین، گفتن این کار آسانتر از انجام آن است.»
مسیر دشوار شی در اقتصاد
اندیشکده شورای آتلانتیک نوشت: «شیجینپینگ آماده میشود تا برای سومین دوره پنج ساله دبیرکل حزب شود. جهان باید رویکرد او به اقتصاد، تایوان و موارد دیگر را چگونه ببیند؟ جرمی مارک، کارشناس ارشد در مرکز ژئو تکونومیکز و مسئول پیشین صندوق بینالمللی پول و خبرنگار آسیایی والاستریتژورنال نوشته است، آنچه شیجینپینگ در مورد اقتصاد نادیده گرفته، برایش هزینه خواهد داشت. گرچه او در سخنرانی خود، توسعه اقتصادی را «اولویت اصلی» اعلام کرد، هیچ نشانهای وجود نداشت که نشان دهد او نگران مشکلات عمیقی باشد که اقتصاد چین را در دو سال گذشته، تضعیف کرده است؛ چه رسد به اینکه آماده بهبود آن مشکلات باشد. او هیچ انگیزهای را برای دست کشیدن از سیاستهای ضد کووید صفر که مشاغل کوچک را نابود کرده است، نشان نداد. او هیچ اشارهای به بیکاری فزاینده جوانان که در شهرهای چین نزدیک به 20درصد است، نکرد و هیچ اشارهای هم به سیاستهای هماهنگ که میتواند رکود عمیق املاک کشور را کاهش دهد و از آسیب زدن به سیستم بانکی جلوگیری کند، ارائه نکرد. آنچه که شیجینپینگ نادیده گرفته، میتواند دستیابی به اهداف اقتصادی که او در سخنرانیاش بر آن تأکید داشت، یعنی سیاست «چرخه دوگانه» و «اتکا به خود» را دشوارتر کند. علاوه بر این، ناکامی در احیای اقتصاد، هدف والای شی برای «رفاه مشترک» را تضعیف خواهد کرد، هدفی که او در سخنرانی خود به منظور «استاندارد کردن نظم توزیع درآمد و استانداردسازی مکانیسمهای انباشت ثروت» توضیح داد. اگر اقتصاد، رشد نکند، تقسیم یکنواختتر ثروت با این حجم اقتصادی دشوار خواهد بود.»