اندیشکدهها
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
فقدان چشمانداز مشترک در اروپا
اندیشکده شورای روابط خارجی اروپا نوشت: «ولادیمیر پوتین احتمالا با از دست دادن زمینها در اوکراین، امید به پویایی جهانی میبندد تا او را به پیروزی برساند و در نهایت اروپاییهای ضعیفالارادهای را که شجاعت ایجاد مانع برای او را بهدست آوردهاند، از سر راه بردارد. او استدلال میکند: «فروپاشی هژمونی غرب، برگشتناپذیر است.» او باور دارد که مردم متنعم غربی نمیتوانند سختیهای بحران انرژی را تحمل کنند. بنابراین کشورهای غربی به تدریج حمایت خود را از اوکراین پس خواهند گرفت و با روسیه به توافق خواهند رسید و انزوایی که روسیه تحمل میکند، کوتاهمدت خواهد بود. با این حال، یافتههای شورای روابط خارجی اروپا نشان میدهد که اروپاییها در مواجهه با چالش عظیم، وحدت قابل توجهی از خود نشان میدهند. از سوی دیگر، هیچ اتفاق نظری میان پایتختهای اروپایی در مورد چگونگی پایان جنگ یا ایجاد رابطهای با روسیه در آینده وجود ندارد؛ از جمله اینکه آیا باید برای تغییر رژیم در مسکو فشار بیاورند یا خیر. اما با وجود این ابهام، اروپاییها دیگر سراغ نظم بینالمللی قدیمی که تهاجم روسیه آن را از هم پاشید، نمیروند. آنها هنوز همه پاسخها را ندارند، اما میدانند که بازگشتی وجود ندارد و در حال تطبیق سریع خود هستند. در میان سیاستگذاران تردیدی وجود ندارد که روسیه مرتکب جنایتی شده است که نمیتوان آن را خیلی راحت نادیده گرفت. اما اروپا در حال حاضر فاقد یک تئوری مورد توافق درباره پیروزی است. بیشتر اروپاییها جنگی طولانیمدت را پیشبینی میکنند که با نوعی بنبست پایان مییابد. محافل سیاسی در تعریف پیروزی تردید دارند، با این حال، برخی از دولتها مصمم هستند که تنها نتیجه قابل قبول این است که اوکراین تمام قلمرو خود را بازپس گیرد، درحالیکه برخی دیگر پس از خروج روسیه به مرزهای پیش از تهاجم 24 فوریه، آماده تلاشهای مجدد برای صلح هستند.»
جنگ چگونه پایان مییابد؟
اندیشکده کوئینسی نوشت: «با توجه به احساسات برانگیخته شده ناشی از درگیریها، ممکن است راهی برای توقف جنگ وجود نداشته باشد. هم اوکراین و هم روسیه به اندازهای خون دادهاند که مردم آنها احتمالا با هر تلاشی برای دادن هر بخشی از آنچه طرف مقابل میخواهد مخالفت کنند. روسایجمهور آنها از یکدیگر متنفرند و هرگونه امتیازی را یک شکست شخصی میدانند. اما هرچه جنگ بیشتر ادامه یابد، اوکراینیهای بیشتری از بین میروند، اموالشان ویران میشود و احتمال درگیری گستردهتر، افزایش مییابد. تنها راه عملی برای توقف جنگ واقعی، توافق بر سر آتشبس خواهد بود. این برای اوکراینیها دشوار است، زیرا آنها در حال آزادسازی برخی از سرزمینهای اشغالی هستند، اما واقعیت این است که اگر جنگ ادامه یابد روسیه میتواند بیش از آنکه اوکراین به روسیه آسیب برساند، به اوکراین صدمه بزند. ایالات متحده به عنوان تامینکننده اصلی تسلیحات اوکراین، باید اوکراینیها را تشویق کند که با آتشبس موافقت کنند. ایالات متحده به عنوان حامی تنبیهیترین تحریمها علیه روسیه، باید از اهرم فشار خود برای ترغیب روسیه به موافقت با مذاکرات واقعی در طول آتشبس استفاده کند. مذاکرات برای موفقیتآمیز بودن باید به صورت خصوصی انجام شود که این امر مستلزم احیای دیپلماسی آمریکا و روسیه است. طی چند سال گذشته، اخراجهای غیرقانونی، روابط دو کشور را به کارکنان ساده دیپلماتیک تنزل داده است. با این وجود، اگر ارادهای برای گفتوگو و مذاکره وجود داشته باشد، میتوان راههایی پیدا کرد. تا اینجا، به نظر میرسد که این اراده کم است. در حال حاضر، به نظر میرسد هیچیک از طرفهای درگیری در اوکراین حاضر به توقف جنگ و وارد شدن به مذاکرات واقعی برای برقراری صلح نیستند. تا زمانی که این موضوع تغییر نکند و جنگ متوقف نشود و مذاکرات جدی آغاز نشود، جهان به سمتی میرود که همه ما بازنده خواهیم بود.»