همرنگ جماعت/درباره میشل ستبون عکاس فرانسوی
عکاس باید گِل‌اش شیرین باشد. باید وقتی به چشم سوژه‌اش نگاه می‌کند، آزارش ندهد. یک جورهایی باید بلد باشد خودش را توی دل مردم جا کند. ظاهراً «میشل ستبون» فرانسوی این کار را خوب بلد بود.
امیر جدیدی
روزنامه‌نگار و عکاس
-
-
سیلی به صورت/درباره کاوه گلستان
کاوه به معنای واقعی کلمه، زندگی‌اش را برای ثبت تصویر گذاشت. او در سال ۱۳۸۲ در جریان عکاسی از حمله آمریکا به عراق بر اثر انفجار مین کشته شد. گمان کنم او جزو معدود فرزندانی باشد که در چنین موقعیتی موفق شد سایه پدر را کنار بزند.
-
دنیای بی‌رحم عکاسی/درباره آلفرد یعقوب‌زاده
دنیای عکاسی بی‌رحم است. این بی‌رحمی در صحنه‌های نادر و بزرگ بیشتر هم می‌شود. پشت صحنه این عکاسی‌ها شبیه روز محشر است. برادر، برادر نمی‌شناسد.
-
۲۲ بهمن، محبوس در پادگان/درباره کاوه کاظمی
انقلاب ناظر بی‌غرض هم می‌خواهد. یکی باید باشد که سال‌ها بعد وقتی هیاهو‌ها خوابید، در آرامش بعد از طوفان بشود به عکس‌هایش نگاه کرد و از میان آن عکس‌ها تاریخ را روایت کرد.
-
پدر فوتوژورنالیسم ایران/درباره شاهرخ حاتمی
حالا که قرار است درباره عکس‌های انقلاب حرف بزنیم نمی‌شود از نام شاهرخ حاتمی به سادگی گذشت. به یک اعتبار حاتمی پدر فوتوژورنالیسم ایران است.
-
عکاسی، عشق است/درباره عکاسی از «مریم زندی» در روزهای انقلاب57
در این چند روز که عکس‌های انقلاب را مرور می‌کنم، دوباره سری به کتاب انقلاب ۵۷ مریم زندی زدم. به عکس‌ها نگاه می‌کنم و به شوری که پشت هر بار شاتر زدن در عکس‌ها خودنمایی می‌کند، دقیق می‌شوم.
-
تو ایرانی‌ها را نمی‌شناسی.../درباره شناخت در عکاسی و «دیوید برنت»
بین عکاسانی که در انقلاب ۵۷ عکاسی کردند «دیوید برنت» (David Burnett) عکاس و خبرنگار آمریکایی نمونه‌ای ناب از یک عکاس حرفه‌ا‌ی است.
-
انقلاب و عکاسی/درباره تاثیر انقلاب ۵۷ بر عکاسی معاصر ایران
انقلاب ۵۷ باعث می‌شود عکاسی خبری ایران از یک رسانه محدود و رسمی به یک ابزار مهم برای ثبت تاریخ و بیان اعتراضات سیاسی و اجتماعی تبدیل شود. این چند خط را به همراه عکسی از انقلاب ۵۷ شروعی بر عکس نوشت روزهای دیگر می‌شود.
-
استادیوم آداب دیگری دارد/درباره عکسی از حاشیه دیدار پرسپولیس و تراکتورسازی
استادیوم فوتبال منطق عجیبی دارد. راستش را بخواهید «منطق» انتخاب درستی نیست؛ چراکه خیلی از اتفاقاتی که در این مستطیل سبز می‌افتد با منطق جور در نمی‌آید. اما در آن لحظه این بهترین اتفاقی است که باید بیفتد. پس به‌جای منطق می‌نویسم، استادیوم رفتن آداب دارد. نمی‌شود بیرون این گود سبز نشست و درباره اتفاقاتی که گرد آن زمین می‌افتد، اظهارنظر کرد.
-
دنیای از ما بهتران/درباره عکسی ازفشن‌شوی پاریس
در همین روزگار من آدم‌معمولی دلم به حال مردان و زنان گرفتار در دام سرمایه‌داری می‌سوزد و بابت اینکه این بچه‌ها در دنیایی پر از استرس و تغذیه نامناسب زندگی می‌کنند سردم می‌شود.