نگاه خارجی
آنچه در این ستون میخوانید، دیدگاههای رسانههای خارجی است که صرفا جهت اطلاعرسانی منتشر میشود و این دیدگاهها موضع روزنامه «هممیهن» نیست.
آنچه در این ستون میخوانید، دیدگاههای رسانههای خارجی است که صرفا جهت اطلاعرسانی منتشر میشود و این دیدگاهها موضع روزنامه «هممیهن» نیست.
ادعای تفاهم واشنگتن با ایران
هدف دولت بایدن روشن است: حفظ آرامش در جبهه ایران و متوقف شدن رشد برنامه هستهای تهران تا پس از انتخابات ریاستجمهوری آمریکا در نوامبر 2024. دولت بایدن همچنین بهرغم ملاحظاتش در مورد نتانیاهو و بنسلمان، بهشدت به تحرکات خود برای دستیابی به پیشرفت در روابط اسرائیل و عربستان، ادامه میدهد. واشنگتن در ازای پیشرفت در روابط ریاض-تلآویو، نسبت به خواستههای سعودیها انعطاف نشان میدهد. مقامات نظامی اسرائیل معتقدند، در نهایت به عربستان وضعیتی مشابه اسرائیل در زمینه تامین تسلیحات پیشرفته اعطا خواهد شد. واشنگتن همچنین فاصله چندانی با پذیرش درخواست ریاض برای داشتن یک برنامه هستهای غیرنظامی، ندارد. عادیسازی روابط با عربستانسعودی، کارت اصلی نتانیاهو برای بهبود وضعیت سیاسیاش در داخل و خارج از اسرائیل است. اما آرامش کنونی در موضوع ایران، ممکن است گمراهکننده باشد. براساس یک شبیهسازی جنگی که هفته گذشته توسط مؤسسه مطالعات امنیت ملی مستقر در تلآویو انجام شد، اگر ایران غنیسازی 90 درصدی را آغاز کند، ممکن است فوراً موجب درگیری با ایالات متحده و اسرائیل و حتی یک جنگ منطقهای شود. رهبران ارشد سیاسی و نظامی سابق اسرائیل، آمریکا و تعدادی از کشورهای اروپایی در این شبیهسازی شرکت کردند. این شبیهسازی استراتژیک، با یک ترور مرموز در تهران که به اسرائیل نسبت داده شد، آغاز گردید. سه دانشمند هستهای ایران کشته شدند و تهران در واکنش به این ترور، غنیسازی 90 درصدی اورانیوم را آغاز کرد و مدعی شد که هدف از این کار، ساخت تسلیحات هستهای نیست. در این شبیهسازی، یک مقام ارشد سابق در دولتهای دموکرات، نقش رئیسجمهور ایالات متحده را برعهده داشت و در واکنش به اقدام تهران، تصمیمی غافلگیرکننده گرفت. تصمیم وی براساس معیاری که جو بایدن قبلاً اعلام کرده بود گرفته شد. بایدن پیشتر گفته بود: «ایالاتمتحده، غنیسازی 90 درصدی را اقدامی در جهت ساخت یک سلاح هستهای در نظر خواهد گرفت و بر این اساس پاسخ خواهد داد.» در این شبیهسازی، پس از شروع غنیسازی 90درصدی، آمریکا و اسرائیل برای واکنش به این اقدام تهران، وارد مذاکره شدند و آمریکاییها از عملیات نظامی مستقیم اسرائیل در ایران حمایت کردند. اسرائیل سپس وارد عمل شد و دو سایت هستهای ایران را منهدم کرد. در این مرحله کشورهای مختلف سعی کردند اوضاع را آرام کنند. اما ایرانیها اقدام تلآویو را با حمله موشکی حزبالله و شبهنظامیان شیعه در عراق و سوریه به مواضعی در خاک اسرائیل، پاسخ دادند. اسرائیل سپس به سایتهای تولید موشک حزبالله در لبنان حمله کرد. واشنگتن به ایران اولتیماتوم داد تا تمام اقدامات نظامی خود را ظرف 24 ساعت متوقف کند، اما تهران به حملات موشکی علیه اسرائیل و اهداف آمریکایی در منطقه ادامه داد. در عرض پنج روز، اسرائیل وارد یک جنگ منطقهای علیه ایران، حزبالله و شبهنظامیان شیعه شد. واشنگتن که فکر میکرد واکنش محدودش، میتواند تهران را مهار کند، خود را عمیقاً درگیر یک جنگ دید. ایران و حزبالله نیز درگیر جنگ منطقهای شده بودند که احتمالاً تمایلی به آن نداشتند. تمام تلاشها برای کاهش تنش شکست خورد. اقدام نظامیای که طرف آغازکننده آن را یک پاسخ محدود به غنیسازی 90 درصدی میدانست، برای طرف مقابل معنای دیگری داشت و تلقی تهران این بود که اقدام اسرائیل، چیزی است که حتماً باید پاسخ داده شود. یکی از سازماندهندگان این شبیهسازی، معتقد است واکنش نظامی روش خوبی برای انتقال پیام به تهران نیست. وی در این باره گفت: «هیچ مکانیسم خوبی برای ارسال پیام از طریق اقدام نظامی وجود ندارد. پیام ارسالی به صورت تحریفشده، دریافت میشود.» در لحظه سرنوشتساز، عربستان سعودی اگرچه خودش هیچ اقدامی انجام نمیدهد، ولی از خط آمریکا و اسرائیل پیروی خواهد کرد. اروپا تقریباً بهطور کامل بر جنگ اوکراین متمرکز است و بعید است وارد درگیری در خاورمیانه شود. اگرچه همه از عملیات نظامی بدون ورود به جنگ تمامعیار، از ترور گرفته تا عملیات پهپادی، صحبت میکنند، اما پس از شروع رویارویی، هیچیک از اینها مهم نیست. آنچه تعیینکننده است افزایش نیروی نظامی است.