شما کدام طرف ماجرایید
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
این روزها باید به همه چیز شک کرد. روزنامه کیهان و مدیرمسئول آن از دولتمردان خواسته است که به بسیج و سپاه اختیارات کامل بدهند تا به قول ایشان اغتشاشگران را سرکوب کنند. از سوی دیگر روزنامه همشهری که خود را سخنگو و حامی دولت میداند، مینویسد که تا کی دولت میخواهد قیمت بنزین را ثابت نگه دارد؟ یکی بر طبل خشونت میکوبد و دیگری هیزم زیر آتش اعتراضات میریزد. حال باید از این آقایان پرسید که شما کدام طرف ماجرایید؟
میخواهید آرامش و ثبات را به جامعه برگردانید یا آتش خشم و اعتراض را فروزانتر کنید؟ نکته عجیب ماجرا این است که منتقدان دولت در داخل همه تلاششان را بهکار گرفتهاند تا از شدت خشم و اعتراض مردم و جوانان بکاهند و سیر تحولات جامعه را به سمت گفتوگو و عقلانیت هدایت کنند؛ اما کسانی که ظاهرا باید بیشتر در جستوجوی ثبات و آرامش باشند نعل وارونه میزنند و تمایلی به ایجاد آرامش ندارند.
این موضوع یا واقعا از یک اشتباه تحلیلی و توهم ناشی شده است یا اینکه خدایناکرده هدف دیگری در آن مستتر است. مایلم خوشبین باشم و بخش دوم را به کنار بنهم و بپذیرم که جهل تحلیلی و توهم باعث شده است که این آقایان چنین بیمحابا، نسنجیده، آتش به خرمن اعتراضات بزنند.
آقای شریعتمداری اول به این تناقض پاسخ دهد که آیا همه معترضان اغتشاشگرند که علیالقاعده چنین چیزی نیست و اگر بپذیریم که براندازان و دشمنان گروه اندکی هستند که بهقول مسئولین در صفوف مردم معترض رسوخ کردهاند، راه و شیوه مبارزه با آنها به خیابان کشاندن نظامیان نیست؛ بلکه کار نیروهای اطلاعاتی و عملیاتی است. اما وقتی میخواهیم بسیج و سپاه را به رویارویی معترضان بکشانیم، یعنی موضوع فراتر از آن چیزی است که تاکنون عنوان شده است و اگر این است که مردم معترض اساسا به مدیریت برخی مسئولان و سیاستهای غلط اقتصادی و بیقانونی و تبعیض و بیعدالتی و خشونت و صدها مشکل دیگر اعتراض دارند یعنی اینها مردماند و کشاندن نظامیان که باید حامیان حقوق مردم باشند به رویارویی همین مردم، کار دوست نیست؛ بلکه کار دشمن است. هدف آمریکا و اسرائیل هم همین است. ایجاد جنگ داخلی و تبدیل ایران به سوژه جهانی برای مداخله و هزار بلایی که ممکن است سر این کشور بیاید.
پیشنهاددهندگان مداخله نظامیان باید بدانند که الان وقت چنین برخوردهای شدیدی با مردم نیست، بلکه وقت گوش دادن به درددل آنها و سپردن کار اداره کشور به آدمهای عاقل است. اجازه دهیم نظامیان هم به مسئولیت و وظایف اصلی خود بپردازند.