پاشنه آشیـل یک اتحـاد
نقض حقوق بشر به چالش همکاریهای امنیتی آمریکا و اسرائیل تبدیل شده است
نقض حقوق بشر به چالش همکاریهای امنیتی آمریکا و اسرائیل تبدیل شده است
کلوین وایلدر
تحلیلگر نیولاینز
نیکولاس ای. هراس
مدیر ارشد دپارتمان استراتژی اندیشکده نیولاینز
ائتلاف حاکم اسرائیل بهرهبری نخستوزیر، بنیامین نتانیاهو، آنچنان با سرعت به سمت ایجاد ساختارهای سیاسی و امنیتی در کرانه باختری پیش میرود که احتمال پیگیری راهحل دوکشوری در خصوص اسرائیل و فلسطین را مسدود میکند. اعضای کابینه راستگرای نتانیاهو با تکیه اهرمهای قدرت خود، برای همکاری نزدیکتر نیروهای امنیتی رسمی کشور و شبهنظامیان غیررسمی شهرکنشین در کرانه باختری تلاش میکنند. این اقدامات به ملیگرایان مذهبی همسو با جنبش شهرکنشینان اسرائیلی و جنگطلبان ملیگرای مذهبی و افراطی داخل اسرائیل در تمام جنبههای کلیدی آرایش نظامی اسرائیل در کرانه باختری، قدرت بیسابقهای اعطا میکند. در کوتاهمدت، اگر ائتلاف حاکم اسرائیل به همین رویه ادامه دهد، واقعیت تککشوری را تثبیت میکند و این مسئله به سرکوب نامحدود مشارکت اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و امنیتی فلسطینیها در سرزمینهایشان خواهد انجامید.
نقش یگانهای امنیتی اسرائیلی در سرزمینهای فلسطینی بهویژه اگر آن یگانها بودجه، آموزش یا دیگر حمایتها را از طریق کمکهای امنیتی آمریکا به اسرائیل دریافت کنند، میتواند بهزودی قانونگذاران آمریکایی را با چالشی پیچیده روبهرو کند. هماکنون از شبهنظامیان شهرکنشین اسرائیلی با نام، «بازوی غیرشفاف دولت» در کرانه باختری یاد میشود. اقدامات این شبهنظامیان شامل نقض حقوق بشر و حملات گسترده علیه ساکنان فلسطینی کرانه باختری است. نمونه اخیر آن نقض حقوق شهروندان فلسطینی-آمریکایی است که نگرانی دولت آمریکا را هم به همراه داشته است.
همکاری نزدیک و روزافزون شبهنظامیان شهرکنشینان اسرائیلی با کابینه اسرائیل (و در برخی موارد دریافت حمایتهای مستقیم از کابینه)، حمایتهای امنیتی آمریکا را به یکی از نزدیکترین متحدانش در خاورمیانه پیچیده میکند. قانونگذاران آمریکایی در واشنگتن باید روابط در حال گسترش ساختارهای ارتش رسمی اسرائیل و این شبهنظامیان جدید همسو با کابینه نتانیاهو را از نزدیک تحت نظر داشته باشند. آمریکا همچنین باید تلاش کند با دید آیندهنگرانه درباره خطرات روابط عمیق این شبهنظامیان با سازمانهای دولتی یا غیردولتی، که مسلماً باعث نابودی ایده راهحل دوکشوری و افزایش خشونتهای نظامی میشود، با کابینه اسرائیل گفتوگو کند.
قوانین جدید بازی
ائتلاف حاکم در اسرائیل را اساساً میتوان ادغام چندین ائتلاف راستگرا توصیف کرد که قدرتمندترین عضو آن، حزب لیکود به رهبری نتانیاهو است. دو حزب قدرتمند دیگر نیز بخشی از این ائتلاف حاکم هستند: حزب «صهیونیسم مذهبی» به رهبری بزاللاسموتریچ، وزیر دارایی کنونی و «قدرت یهود» به رهبری ایتامار بنگویر، وزیر امنیت داخلی. هر دو حزب صراحتاً به الحاق سرزمینهای کرانه باختری اشغالی و تحمیل نظم مبتنی بر قدرت یهودیان در مناطق تحت کنترل اسرائیل، از دریای مدیترانه تا رود اردن، متعهد هستند.
علاوه بر آن، مواضع سیاسی مدنظر حزب صهیونیسم مذهبی و قدرت یهود نیز عمدتاً با دیگر بازیگران حاضر در ائتلاف حاکم اسرائیل از جمله حزب لیکود مشترک است. نتانیاهو در اواخر ماه ژوئن تکرار کرد که اسرائیل باید جاهطلبیهای فلسطینیها برای داشتن یک کشور مستقل را از بین ببرد. با این حال، ائتلاف حاکم و نیروهای امنیتی هنوز موفق نشدهاند راهحلی برای دو مسئله اصلی بیندیشند. اولین مسئله این است که ارتش اسرائیل در کرانه باختری تا چه حدی باید تحت یک فرماندهی غیرنظامی قرار گیرد که روابط نزدیکی با جنبش شهرکسازی یهود دارد. دومین مسئله، این است که نیروهای امنیتی غیرسنتی که تحت حمایت دولت هستند و بازیگران غیرنظامی و شبهنظامیان شهرکنشین یهودی، باید چه نقشی در معماری امنیتی اسرائیل در کرانه باختری داشته باشند.
در تاریخ دوم آوریل، کابینه اسرائیل به پیشبرد طرحهایی رای داد که به ایجاد یک گارد ملی جدید تحت اختیار بنگویر مربوط میشد. این طرحها نزدیک به دو هزار نفر از نیروهای پلیس را حداقل اسماً تحت کنترل بنگویر قرار میداد تا هنگام ناآرامیهای داخلی بتواند از آنها استفاده کند. در ماه نوامبر، بنگویر موافقت کرد حزب خود را وارد ائتلاف کند و در ازای آن سمت تازه تاسیس وزیر امنیت ملی، نسخه اصلاحشده وزیر امنیت داخلی به همراه اختیارات جدید جهت کنترل پلیس مرزی در کرانه باختری را دریافت کند. باوجود تلاشهای مکرر بنگویر برای صدور فرمانهای مستقیم به یگانهای پلیس، پلیس مرزی عملاً تحت کنترل پلیس اسرائیل باقی مانده و این مسئله رابطه بنگویر با رئیس پلیس را تیرهتر کرده است.
اسموتریچ همانند بنگویر برای به کار گرفتن ظرفیتهای دستگاههای تصمیمگیرنده دولتی در راستای طرحها و برنامههای خود، طبق برنامه پیش رفته است. او در درون وزارت دفاع، مقام وزیری را از آن خود کرده و بهعنوان هماهنگکننده فعالیتهای منطقهای دولت منصوب شده است؛ نقشی که به او صلاحیت مستقیم برای توسعه شهرکهای اشغالی را میدهد. اسموتریچ برای سرمایهگذاری روی این اختیارات بهسرعت عمل کرد. آژانسهای دولتی را تشویق کرد تا برای اسکان 500هزار شهرکنشین دیگر در کرانه باختری آماده شوند؛ اقدامی که جمعیت تخمینی 700هزار نفری فعلی شهرکنشینیان را به بیش از یک میلیون نفر در دهه آینده میرساند. به گفته یکی از اعضای «فرمانداری غیرنظامی اسرائیل» در کرانه باختری، «هیچ شکی وجود ندارد هدف اسموتریچ ادامه فرآیند الحاق است.»
افزایش رادیکالیسم در میان نیروهای امنیتی اسرائیل در کرانه باختری
ائتلاف حاکم اسرائیل با روند تکامل یک جنبش ملیگرای مذهبی افراطی روبهرو است که از آنچه زمانی به عنوان اقلیت سیاسی راستگرای اسرائیل شناخته میشد، پایش را فراتر گذاشته و به مانند یک غده سرطانی متاستاز کرده است. هدف استراتژیک این جریان، تغییر شکل دولت اسرائیل برای اعمال برتری یهودیت بر تمام اسرائیل و سرزمینهای اشغالی فلسطین است. ادامه این روند موجب محدود شدن و یا حتی حذف حقوق مدنی فلسطینیها خواهد شد و اصلا مهم نیست که آنها تابعیت اسرائیلی داشته باشند یا نداشته باشند. هرچند فلسطینیهای بدون تابعیت اسرائیلی بسیار بیشتر از دیگران از این روندها آسیب میبینند. با این حال اسموتریچ با سلب حق شهروندی فلسطینیهای اسرائیل به دنبال محقق کردن هدف دیرینه اقلیتهای راستگرای اسرائیل است.
این جنبش سیاسی-اجتماعی یکپارچه نیست اما دو جریان ایدئولوژیک اصلی را ادغام کرده و در درون سیاست اجتماعی و بهطور فزایندهای در درون استراتژی امنیتی اسرائیل یک اتحاد قدرتمند را بهوجود آورده است. یک جریان از جنبش شهرکنشینان صهیونیست مذهبی نشأتگرفته که پس از آنکه اسرائیل در جنگ شش روزه سال 1967 پیروز شد، با اشغال کرانه باختری، غزه، بلندیهای جولان و شبهجزیره سینا توسعه پیدا کرد. سرچشمه جریان ایدئولوژیک دوم، مئیر کاهان خاخام، نویسنده و رهبر مذهبی متولد آمریکاست. خاخام کاهان حزب سیاسی کاچ را تاسیس کرد که یک سازمان شبهنظامی و فرقهگرا بود و ایالات متحده تا همین اواخر این حزب را در فهرست سازمانهای تروریستی قرار داده بود. او همچنین بهعنوان بنیانگذار اتحادیه دفاع از یهودیان، به یکی از بحثبرانگیزترین سیاستمداران اسرائیل تبدیل شد و حتی پس از مرگش نیز چهرهای قدرتمند باقی ماند.
افزایش میراثداران کاهان
جریان ایدئولوژیکی که بهوسیله کاهان رهبری میشد تا زمان ترورش در سال 1990 بیشترین توجه را بهخود جلب کرد چون آشکارترین ارتباط را با پتانسیل تحریک برای نقض حقوق بشر داشته است. کاهان که در سال 1988 بعد از یک دوره نمایندگی در کنست (پارلمان اسرائیل) بهخاطر تمایلات نژادپرستیاش محروم شد، بر اخراج تمام اعراب از اسرائیل و کرانه باختری اعتقاد داشت. او همواره بهدنبال تصدی پست وزارت دفاع اسرائیل بود تا بتواند به ارتش اسرائیل دستور دهد «هر کاری که لازم است انجام دهد» و به فلسطینیها بگوید که «هرکسی که سرزمینش را ترک نکند، کشته میشود.» پس از مرگ کاهان، جنبش او بهعنوان یک اقلیت رادیکال باقی ماند و عمده سیاستمداران جریان اصلی اسرائیل این حزب را رد میکنند. فعالیت این جنبش در سال 1994 پس از آنکه باروخ گولدستاین، شهرکنشین اسرائیلی آمریکاییالاصل و یکی از حامیان کاچ، 29 فلسطینی را در غار مخپلا در شهر الخلیل کرانه باختری به قتل رساند، تحت قانون ضدتروریسم اسرائیل ممنوع شد.
از زمان ترور کاهان، شاگردان او رویکردی دوجانبه را برای اثبات دیدگاه ملیگرایانه خود دنبال کردهاند. رویکرد اول بازآفرینی مجدد و تدریجی جنبش کاچ از طریق ارسال پیامهای محتاطانهتر است، البته در این رویکرد آنها تغییرات اندکی در هدف نهایی خود که برتری یهودیان در سراسر اسرائیل و کرانه باختری بود، اعمال کردند. قدرت یهود، جانشین ایدئولوژیک حزب کاچ به رهبری بنگویر، سال 2012 تاسیس شد. بنگویر یکی از اعضای حزب کاچ و «هماهنگکننده جوانان» قبل از غیرقانونی شدن فعالیت این حزب در اسرائیل بود. بنگویر در نوامبر 2022 در یک مراسم بزرگداشت پس از انتخاب مجدد در کنست در اوایل همان ماه از کاهان تقدیر کرد و گفت: «خاخام کاهان به دنبال عشق بود. عشق او به اسرائیل بیدریغ بود؛ بدون هیچگونه ملاحظهای.» با این حال، او مراقب بود که از ستایش صریح ایده پاکسازی قومی و خشونت گسترده علیه غیرنظامیان فلسطینی خودداری کند. سال 2015، بنگویر به حامیانش گفت به جای سردادن شعار «مرگ بر اعراب»، شعار «مرگ بر تروریست» را فریاد بزنند و به آنها گفت این شعار از حمایت قانونی نیز برخوردار است.
بهموازات این تلاشها برای تعدیل ایدههای حزب کاچ- هرچند صرفاً شفاهی بود و نه عملی_ اقلیتهای راستگرای افراطی اسرائیل تاکتیک دیگری را دنبال کردهاند. این تاکتیک اقدامی خارج از محدوده قانون بود. آنها به این نتیجه رسیده بودند که معتدلتر از اسرائیلِ فاقد ابزار سیاسی برای مهار آنها هستند. ظهور جنبش «جوانان بالای تپه» بارزترین مثال این تاکتیک است. آنها شبهنظامیانی هستند که آزادانه سازماندهی شدهاند، شهرکهای غیرقانونی را در سراسر کرانه باختری میسازند و به آزار و اذیت، ضرب و شتم و تخریب هدفمند اموال فلسطینیها مشغولند. مئیر اتینگر، نوه پسری مئیر کاهان، رهبر این جنبش است.
مقامات ارشد ارتش اسرائیل اساساً این شبهنظامیان را به چشم یک مزاحم نگاه میکنند و گاهی به سربازان ارتش اسرائیل دستور میدهند اعضای این شبهنظامیان را دستگیر کرده و یا اردوگاهها را از حضور این افراد پاکسازی کنند. هرچند نتانیاهو بارها این درخواستها را رد کرده است. با اینکه رهبران ارشد ارتش اسرائیل عمدتاً این جنبش را تایید نمیکنند، برخی از جناحهای داخلی ارتش اسرائیل، آشکارا شبهنظامیان را برای نقض حقوق بشر علیه فلسطینیان آموزش داده و تجهیز کردهاند.
براساس گزارشها، حمایت از حزب قدرت یهود در میان مقامات و صفوف ارتش اسرائیل افزایش پیدا کرده؛ بهطوریکه تخمین زده میشود20درصد از سربازان اسرائیلی به حزب بنگویر رای میدهند. حتی یکی از رهبران جنبش جوانان روی تپه بهعنوان سخنگوی یکی از اعضای کنست در حزب بنگویر انتخاب شده است. با گذشت زمان، شهرکسازیهای غیرقانونی به واقعیتهایی ملموس و قابل رؤیت تبدیل شدهاند که از لحاظ سیاسی حذف آنها غیرممکن است و دولت راست افراطی جدید اسرائیل اکنون در صدد قانونیکردن آنهاست.
این رویکرد که ایجاد واقعیت بر روی زمین با توسل به اقدامات غیرقانونی و تثبیت تدریجی کنترل بر نهادهای کلیدی دولتی میتواند زمینه را برای اقدامات قاطعانهتر علیه فلسطینیها فراهم کند، ایدهای است که آشکارا توسط بزالل اسموتریچ بیان شده است. «طرح قاطع اسرائیل» که طرح پیشنهادی اسموتریچ در سال 2017 است، به طور واضح و آشکار دربردارنده خلاصهای از اقدامات است و نشان میدهد که چگونه راستگرایان افراطی اسرائیلی قصد دارند «مسئله فلسطین» را با توسل به زور حلوفصل کنند.
اسموتریچ ایده همزیستی کشور فلسطین با اسرائیل را یک ایده فانتزی میداند که باید «یا با جلب نظر و اجماع و یا با توسل به زور» از بین برود. از نظر اسموتریچ، از بین بردن آرمانهای ملی فلسطینیها باید در عمل محقق شود که محقق کردن این هدف، مستلزم افزایش گسترده شهرکسازی در کرانه باختری است تا «برای همه مشخص شود...که آرزوی اعراب برای داشتن یک کشور در سرزمین یهودیه و سامره (کرانه باختری) دیگر دوام نخواهد داشت.» هنگامی که این آرزوها از بین بروند، دو گزینه پیشروی فلسطینیها قرار میگیرد: یا بهعنوان شهروند درجه دوم در یک کشور یهودی زندگی کنند و یا مهاجرت اجباری به دیگر کشورهای عربی را بپذیرند. ممکن است به فلسطینیان وفادار حق اقامت و شهروندی اعطا شود، البته اسموتریچ حواسش هست تشریح کند که اعطای این حقوق بهشدت به رفتار خوب و روندهای جمعیتی بستگی دارد. او تاکید میکند، مهاجرت جایگزینی برای «اخراج ظالمانه، برنامهریزی شده، خودخواسته و از روی تمایل برای زندگی بهتر» خواهد بود.
اسموتریچ مراقب است تا از هرگونه صحبتی درباره گزینه سوم خودداری کند. سوال این است که بر سر فلسطینیهایی که از پذیرش شرایط شهروند درجه دوم سر باز میزنند اما تمایلی به مهاجرت هم ندارند یا نمیتوانند مهاجرت کنند چه میآید؟ او اشاره میکند که فلسطینیهایی که وفاداری کمتری نشان دهند بهسادگی مجبور به پذیرش قوانین یک کشور نظامی خواهند بود. علاوه بر آن، اسموتریچ از شهرکنشینان حمایت کرده و آنها را «برادران» خود خطاب میکند. آنها فلسطینیها را مورد ضرب و شتم قرار میدهند و اموال آنها را تخریب میکنند.
شهرکسازیهای اسرائیل و شبهنظامیان زیرمجموعه آن در کرانه باختری
جانشینان ایدئولوژیک کاهان اگرچه نفوذ بیشتری پیدا کردهاند اما بدون اتحاد با جنبش «صهیونیسم مذهبی» در شهرکهای یهودینشین در کرانه باختری، قدرت کافی نخواهند داشت. در حال حاضر، این دو دسته، یعنی کاهانیسم و صهیونیسم مذهبی، بیشتر در گروههای شهرکنشین خاصی در کرانه باختری دیده میشوند که بسیاری از آنها مسلحاند. علاوه بر آن، توافق ائتلاف با اسموتریچ فرصتی را برای وزیر دارایی و متحدان سیاسی-اجتماعیاش فراهم آورده و او را قادر میسازد اولین مراحل طرحی را اجرا کنند که طی آن شبهنظامیان شهرکنشین ملیگرای مذهبی در معماری امنیتی اسرائیل در کرانه باختری ادغام میشوند.
هماکنون فعالیتهای برخی از یگانهای ارتش اسرائیل، بهویژه گردان بحثبرانگیز یهودیان اولترا ارتدوکس به نام «نتزاه یهودا»، صدور فراخوانهایی را در داخل آمریکا برای اعمال محدودیتهای لیهی بر ارتش اسرائیل را بههمراه داشته است. طبق قانون لیهی، هر گونه کمک امنیتی به یک یگان نظامی در صورتی که وزیر امور خارجه اطالاعات معتبری داشته باشد که آن یگان مورد نظر مرتکب نقض فاحش حقوق بشر شده است، ممنوع است.
نزدیک به 500 نیروی مسلح، این گردان را تشکیل دادهاند که بخشی از گردان بزرگ Kfir ارتش اسرائیل است و منطقه عملیاتی اصلی این گردان نیز کرانه باختری است. این گردان طراحی شده بود تا مکانیسمی را در روند استخدام جامعه یهودیان اولترا ارتدوکس برای ارتش اسرائیل فراهم کند و محیطی را برای سربازان ایجاد کند تا بتوانند مناسک اعتقادی خود را بهجای آورده و به دولت اسرائیل خدمت کنند. با این حال نتزاه یهودا به عنوان یک جنبش خطرناک شهره شده است. چندین گزارش معتبر نشان میدهد که این یگان در مقایسه با یگانهای ارتش اسرائیل در برخورد با فلسطینیها و تخریب اموالشان در کرانه باختری، با خشونت بیشتری عمل میکند. علاوه بر آن، برخی از اعضای این گردان با جریان مرگ عمر اسد، یک فلسطینی-آمریکایی سنوسالدار در سال 2022 مرتبط بودهاند.
یکی از چالشهای کوتاهمدت بالقوه برای سیاست ایالات متحده در زمینه ارائه کمکها به اسرائیل که میتواند ناشی از برنامه گستردهتر اسموتریچ برای کرانه باختری باشد، تکثیر یگانهای مشابه نتزاه یهودا در میان نیروهای اسرائیلی مستقر در کرانه باختری است. اگرچه تنشها میان ارتش اسرائیل و شبهنظامیان شهرکنشین بر سر شیوه واکنشنشان دادن به عملیاتهای مبارزان مسلح فلسطینی علیه شهرکنشینهای اسرائیلی بالا گرفته، اما این تنشها قرار است به مرور زمان با اجرای طرح اسموتریچ مبنی بر ترکیب نیروهای اسرائیلی و شلشدن قوانین نظارتی در برخورد علیه فلسطینیها حل شوند. معضل سیاستمداران آمریکایی در اینجا نهفته است که چگونه میتوان میزان کمکهای امنیتی آمریکا به اسرائیل را ارزیابی کرد و دریافت که آیا این کمکها به یگانهایی اختصاص مییابند که علیه فلسطینیها مرتکب نقض حقوق بشر میشوند یا نه؟ آیا این یگانها وضعیت موجود در کرانه باختری را بهگونهای رقم میزنند که راهحل دوکشوری را غیرممکن میکند یا نه؟
تحریم شبهنظامیان افراطی اسرائیل معضلی برای ایالات متحده
با نگاهی به آینده، میتوان گفت که اگر این تحولات ادامه پیدا کنند، حمایتهای امنیتی ایالات متحده از اسرائیل بهطور قابل توجهی پیچیده خواهد شد و ممکن است مشمول محدودیتهایی شود که ذیل دو چارچوب قانونی کلیدی تحمیل میشوند. اولی، قانون لیهی است که طی آن ارائه کمک به هر یگانی که وزارت امورخارجه آمریکا آن را به نقض فاحش حقوق بشر متهم کند را ممنوع میکند. هنگامی که نتوان هویت برخی یگانهای خاص را پیش از ارسال تجهیزات به آنها شناسایی کرد، وزیر امور خارجه آمریکا ملزم است فهرستی از این یگانهای ممنوعه تهیه کرده و با طرف متحد آمریکا به اشتراک بگذارد. علاوه بر آن، از کمکها «فقط باید مشروط به توافق کتبی استفاده شود و کشور دریافتکننده باید این شروط را رعایت کند.» ایالات متحده و اسرائیل در حال حاضر در حال تهیه چنین فهرستی هستند.
دوم، قوانین نظارت بر استفاده نهایی است که ارسال تجهیزات دفاعی فروخته شده، اجاره شده یا صادرشده از سوی ایالات متحده به اشخاص ثالث را ممنوع میکند و استفاده از این تجهیزات را برای مقاصدی «غیر از مواردی که برای آنها تهیه شدهاند، قبل از آن دریافت مجوز کتبی از دولت ایالات متحده» ممنوع میکند.
در مجموع، در صورت نقض حقوق بشر، این قوانین نهتنها انتقال مستقیم تجهیزات نظامی را به نیروهای امنیتی اسرائیل بلکه هرگونه ارسال غیرمستقیم تجهیزات به آنها را حتی در صورت غیرعمدی بودن تخلفات، ممنوع میکنند. برای مثال طرحهای فعلی گارد ملی اسرائیل این نیرو را با سازوکارهای امنیتی موجود گره میزند. بخش اعظمی از نیروها از شاخههای دیگر جذب میشوند و حتی تشویق میشوند تا تجهیزات امنیتی را در صورت اعلام بسیج سریع گارد ملی در خانه نگه دارند. بنابراین، اعمال یک تحریم علیه گارد ملی اسرائیل میتواند به سرعت چالش بسیار بزرگتری را برای همکاری امنیتی ایالات متحده و اسرائیل ایجاد کند.
به گفته محققان کنگره آمریکا، اسرائیل بیش از 158 میلیارد دلار کمک دوجانبه و بودجه دفاع موشکی از آمریکا دریافت کرده و به این ترتیب اسرائیل بزرگترین دریافتکننده کمکهای امنیتی آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم به شمار میرود. ارائه کمکهای امنیتی آمریکا به اسرائیل عموماً اما نه کاملاً، از اواسط قرن بیستم با توافق دوحزبی در آمریکا انجام شده است. با این حال، تعداد روزافزونی از آمریکاییها حمایتهای ایالات متحده از اسرائیل را زیر سوال میبرند و دیدگاههای سیاستی ایالات متحده و اسرائیل در رسیدن به راهحلی ماندگار برای حل بحران اسرائیل و فلسطین بیشتر و بیشتر از هم فاصله میگیرند. در این فضا، شرایطی که دولت اسرائیل در کرانه باختری ایجاد کرده و نقش آمریکا در تسهیل این شرایط، فضای بحثهای بیشتر را بهطور فزایندهای در داخل ایالات متحده باز کرده است. سیاستهایی که اسموتریچ، بنگویر و متحدانشان در کرانه باختری بهاجرا گذاشتهاند، ابهام استراتژیک رویکرد عادی نظارت و ارزیابی آمریکا بر کمکهای امنیتی به اسرائیل را بهشدت مورد آزمایش قرار میدهد.
تلاشهای آینده ایالات متحده برای نظارت بر کمکهای امنیتی به اسرائیل بهدلیل سیاستهای دولت اسرائیل پیچیده خواهد شد و بهدلیل مشارکت شبهنظامیان شهرکنشین یهودی افراطی و متحدان آنها در ایجاد نظم امنیتی تحمیلی دولت در کرانه باختری، اوضاع بدتر نیز خواهد شد. امروز هدف اصلی سیاست ایالات متحده که ایجاد شرایطی برای شکل یافتن واقعیت دوکشوری بین اسرائیل و فلسطین است، به شدت در معرض تهدید است. قانونگذاران آمریکایی همچنین به احتمال زیاد، خیلی زود باید با چگونگی ادامه حمایت از اسرائیل دست و پنجه نرم کنند و در عین حال مطمئن شوند که حمایتهای امنیتی آمریکا، به نیروهای اسرائیلی که حقوق بشر و مدنی فلسطینیها را نقض میکنند، قدرت نخواهد داد.
ترجمه: یاسمن طاهریان