اندیشکدهها
تهدید مداخله نظامی در نیجر
تهدید مداخله نظامی در نیجر
جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا طرحهای مداخله نظامی در نیجر را در پاسخ به کودتای ماه گذشته در این کشور نهایی کردهاند. به عبارت دیگر، هر دو طرف بیش از هر زمان دیگری در آستانه جنگ هستند.
این اقدام برای تهاجم به نیجر در واکنش به تهدیدهای حکومت نظامی نیجریه مبنی بر اینکه اعدام محمد بازوم، رئیسجمهور مخلوع را صورت خواهد داد، انجام شده است. حکومت نظامی قبلاً ضربالاجل تعیین شده توسط کشورهای آفریقای برای بازگرداندن نظم قانون اساسی در نیجر تا 6 اوت را نادیده گرفته است اما اکنون به نظر میرسد که کشورهای آفریقایی مصمم هستند به تعهد خود برای عقب راندن کودتا عمل کنند. مداخله نظامی در بهترین حالت خودش، اقدامی خطرناک است و این خطر را به دنبال دارد که منطقه را از آنچه که هست، بیثباتتر کند. حتی زمانی که بازیگران منطقهای این کار را انجام دهند باز هم تضمینی وجود ندارد که این مداخله مورد استقبال واقع شده و یا مؤثر باشد. اگر دلیل خوبی برای این باور وجود داشته باشد که مداخله نظامی، وضعیت کشور را بهتر از آنچه بوده است، میکند، بهتر است بازیگران خارجی از توسل به زور خودداری کنند، حتی اگر معتقد باشند انجام این کار موجه است. به همین دلیل است که ایالاتمتحده باید کشورهای آفریقایی را از ادامه برنامههای تهاجم به نیجر منصرف کند. البته ایالات متحده ممکن است نتواند از وقوع این کار جلوگیری کند، اما باید آماده باشد
تا نیروهای خود را در اسرع وقت از نیجر تخلیه کند تا در میانه یک درگیری بزرگتر گرفتار نشوند. اگر ایالات متحده نمیخواهد نیروهای خود را از نیجر تخلیه کند، باید هر کاری که میتواند انجام دهد تا کشورهای آفریقایی را از استفاده از زور در آنجا منصرف کند. واشنگتن همچنین باید رویکرد نظامی اول خود را در منطقه ارزیابی کند و نقش خود را در کمک به نظامیگری رو به رشد در کشورهای غرب آفریقا که از دولتهای محلی حمایت میکنند، ارزیابی کند. تعامل واشنگتن با منطقه بسیار تکبعدی بوده و فقط بر همکاری امنیتی متمرکز شده است و تصادفی نیست که امنیت منطقه بهطور پیوسته رو به وخامت گذاشته است زیرا دولتهای محلی بهشدت بر راهحلهای نظامی تکیه کردهاند. این شرایط ثابت میکند که پاسخ نظامی به کودتای نیجر پاسخ درستی نیست. هرگونه مداخله خارجی در نیجر با موانع و مشکلات متعددی مواجه است. در نیجریه که بزرگترین و مؤثرترین ارتش را در میان کشورهای آفریقایی دارد، مخالفت داخلی قابلتوجهی با اقدام نظامی وجود دارد. هر عملیاتی در نیجر برای موفق شدن به حمایت قابل توجهی از سوی نیجریه نیاز دارد، اما مشخص نیست که حمایت سیاسی کافی برای یک اقدام پرهزینه
در مجلس ملی نیجریه وجود داشته باشد. مخالفان به درستی با عجله برای استفاده از زور قبل از اتمام همه گزینههای دیپلماتیک مخالف هستند و نمایندگان کشورهای شمالی همسایه با نیجر از عواقب جنگ بیم دارند. گروهی از روحانیون مسلمان در شمال نیجریه هشدار دادهاند که رئیسجمهور نیجریه، بولا تینوبو، نباید «به دستور کشورهای دیگر وارد درگیری قابل اجتناب با همسایه خود شود.» مخالفان پاسخ نظامی نیز بهطور منطقی نگران هستند که استفاده از زور باعث بیثباتی بیشتر شمال نیجریه و به گسترش درگیری کمک کند. خونتای نظامی نیجر انگیزههای زیادی برای مقاومت دارد و ممکن است بتواند از پیمانکاران نظامی، از جمله گروه واگنر، برای کمک به دفع تهاجم استفاده کند. حامیان خونتای نظامی از قبل شروع به جذب نیرو برای پاسخ به مداخله نظامی کردهاند، هرچند مشخص نیست که آنها چند نفر را میتوانند سازماندهی کنند و آیا مقاومت واقعی زیادی از خود نشان خواهند داد یا خیر. هر چقدر که خونتای نظامی بتواند تهاجم به نیجر را به مثابه یک جنگ علیه کل کشور و نهفقط علیه آنها جلوه دهد، موفقیت برای کشورهای آفریقایی دشوارتر خواهد بود. حتی اگر مداخله در حذف حکومت نظامی از قدرت
موفقیتآمیز باشد، نیروهای کشورهای آفریقایی باید در محل باقی بمانند تا اطمینان حاصل شود که بازگشت به حکومت غیرنظامی در جریان خواهد بود. این احتمال نیز وجود دارد که این بار اقدام نظامی بتواند نتیجه معکوس داشته باشد و یک جنگ منطقهای گستردهتر را آغاز کند. حکومتهای نظامی مالی و بورکینافاسو قبلاً هشدار دادهاند که هرگونه اقدام کشورهای آفریقایی علیه نیجر را معادل اعلام جنگ علیه خود میدانند. از آنجایی که اخیراً کودتاهای زیادی در کشورهای همسایه رخ داده است، حکومت نظامی در نیجر متحدان بالقوهای برای مقاومت در برابر تلاش برای بازگرداندن حکومت غیرنظامی دارد.