اندیشکدهها
درباره ماسکیروفکا
درباره ماسکیروفکا
بلافاصله پس از امضای پیمان دفاعی میان جوزف استالین با آدولف هیتلر، وینستون چرچیل، نخستوزیر بریتانیا گفت که روسیه یک راز معماگونه است. برنامهریزان نظامی روسیه بدون شک این حرف چرچیل را تمجید تلقی کردند و از شنیدن آن خرسند بودند. یکی از پایههای دکترین نظامی روسیه اصل «ماسکیروفکا» یا استفاده از فریبکاریها و انکارهای مختلف برای پنهان کردن مقاصد واقعی است. ماسکیروفکا همیشه نتیجه نمیدهد، اما وقتی که نتیجه بدهد، میتواند یک نبرد، حتی یک جنگ را کاملاً متحول کند. اعتماد به تصور رایج از وضعیت ارتش روسیه میتواند خطایی مهلک باشد. من مدتهاست در مورد ساختار آشفته نیروهای روسی در اوکراین و میزان زمان و منابعی که روسیه به اهداف ثانویه اختصاص میدهد فکر کردهام. وسوسهانگیز است که فرض کنیم مسکو در حال شکست است، اما توجه به این واقعیت که ماسکیروفکا عمیقاً در عمق برنامههای نظامی روسیه جا افتاده است، بازنگری دورهای در برنامهها و منابع روسیه را ضروری میکند. معلوم شود که ضعف نظامی روسیه یک ترفند است و مسکو قصد واقعی خود را پنهان میکند و منتظر ضربه زدن است، چه؟ هنگامی که به روسها فکر میکنید، ایجاد یک مدل کاملاً
متضاد با آنچه شما به آن اعتقاد دارید و سپس جدا کردن آن از اعتقادتان، ضروری است. اجماع کنونی این است که روسیه، سازمان، منابع یا نیروی انسانی آموزشدیده لازم را برای انجام عملیات بیشتر ندارد یا حفظ موقعیت خود را از دست داده است. این دیدگاه مبتنی بر عامل سردرگمی فرماندهی ارتش روسیه است و میگوید، نیروهای مسلح روسیه در حال رقابت با گروه واگنر هستند. شاهد مثال این مدعا نیز نبرد باخموت است. نفوذ و تخریب جوهر جنگ است. یک زنجیره فرماندهی چندتکهشده میتواند دلیلی برای اختلال در نبرد باخموت باشد. ناتوانی در ترمیم آن میتواند بهراحتی دشمن را به این تصور وادارد که پیروزی روسیه کاملاً غیرممکن است. بیایید فرض کنیم که روسیه نبرد باخموت را برای کشاندن اوکراینیها به سمت جلو و به یک موقعیت آسیبپذیرتر به راه انداخت. شکست مهیب اوکراین در آنجا بحرانی عظیم در فرماندهی اوکراین ایجاد میکند و تنشهای جدی را با متحدان دامن میزند. پس هدف از این نبرد متقاعد کردن اوکراین برای انجام یک حمله گسترده به امید شکستن اراده روسیه خواهد بود. هدف واقعی روسیه پایان دادن سریع نبرد نیست، بلکه تضعیف قابلتوجه خط دفاعی اوکراین و تشویق نیروها
برای حمله به واحدهای بزرگ است. گام بعدی، حملات هوایی گسترده با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین خواهد بود. نکته کلیدی در این برنامه شناسایی اهداف نظامی برای حمله هوایی و بهدنبال آن انجام یک حمله عظیم و قاطع پیادهنظام به قلب اوکراین است. مطمئناً جدی گرفتن این سناریو دشوار است. حتی اگر همه چیز طبق برنامه پیش برود، این استراتژی به دلیل ناتوانی در اعزام تعداد زیادی از جنگندههای آموزشدیده، محافظت از لجستیک و پنهان کردن تحرک نیروها از دید سازمانهای اطلاعاتی غربی بسیار دشوار است. البته انجام این کار دشوار است اما غیرممکن نیست. ایالات متحده و بریتانیا در نرماندی و آلمانیها در آردن موفق شدند همین سناریو را انجام دهند.
مسئله مهم در اینجا زمان آگاهی از تحرک روسیه و توانایی نیروهای اوکراینی برای حمله سریع و ایجاد اختلال در حرکت نیروهای روسیه است. پدافند هوایی روسیه باید برای جلوگیری از شناسایی شدن محدود شود و پیادهنظام باید در حالت آماده برای نبرد به سمت داخل اوکراین حرکت کند. روند حرکت رو به جلو و ایجاد یک نیروی متحد تحت فرماندهی منسجم، کلیدیترین مرحله عملیات است. پیچیدگی این پروژه در همه سطوح مرا متقاعد میکند که فرماندهی روسیه توان انجام این کار را ندارد و در برابر اقدامات اوکراینی بسیار آسیبپذیر است. اگر ترفند ماسکیروفکا در راه بود، باید تاکنون اجرا میشد. اما هیچ خبری از آن نیست. در حال حاضر همه چیز نشان از ضعف روسها دارد.