اندیشکدهها
تضمین هستهای اعلامیه واشنگتن با کرهجنوبی
تضمین هستهای اعلامیه واشنگتن با کرهجنوبی
اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا نوشت:«دولتهای جو بایدن و یون سوک یول، در دیدار رسمی در واشنگتن به مناسبت هفتادمین سالگرد اتحاد ایالات متحده و کرهجنوبی، مستقیم به مسئلهای فوری پرداختند که بیشترین احتمال برای ایجاد شکاف در این اتحاد را دارد. این مسئله، مسئله اعتبار قولهای ایالاتمتحده برای دفاع از کرهجنوبی در مقابل تهدیدات کرهشمالی به استفاده از سلاحهای هستهای بود یا علیه ایالات متحده یا علیه کره جنوبی برای پیگیری بقای رژیمش. تهدیدات کره شمالی به حمله پیشدستانه با استفاده از سلاحهای هستهای تاکتیکی با گسترش ظرفیتهای موشکیاش ترکیب شده است تا حس آسیبپذیری را در میان کرهایهای جنوبی تشدید کند، آسیبپذیری حول محور وابستگیاش به ایالاتمتحده برای دفاع از آنها و تلافی در مقابل استفاده احتمالی کرهشمالی از سلاح هستهای. در واکنش، رئیسجمهور بایدن و رئیسجمهور یون «اعلامیه واشنگتن» را صادر کردهاند. این اعلامیه راه را برای برقراری یک «گروه مشورتی هستهای» یا انسیجی بین دولتهای ایالات متحده و کرهجنوبی باز میکند که الگویش از سیستم مشاورهای هستهای درون ناتو برداشته شده است. برپایی این گروه، در عرصه هستهای، اصل واکنش مشترکی را گسترش میدهد که همین حالا بین «فرماندهی نیروهای مشترک» وجود دارد و بهواسطه آن، نیروهای نظامی ایالات متحده و کره جنوبی، هر روز تلاش میکنند تا در مقابل یک حمله با سلاحهای متعارف، بازدارندگی ایجاد کنند. از طریق این گروه، ایالات متحده و کرهجنوبی مشغول برنامهریزی و پیادهسازی مشترکی در واکنشهایشان به استفاده کره شمالی از سلاحهای هستهای میشوند. برپایی این سازوکار مشورتی هستهای قرار است به کرهجنوبی سهم بیشتری از تصمیمگیری در آمادهسازیهای مربوط به تلافی هستهای بدهد، درحالیکه ایالات متحده کنترل خود سلاحهای هستهای را حفظ خواهد کرد. این اعلامیه همچنین بار دیگر بر قصد کره جنوبی برای ماندن در معاهده منع گسترش تسلیحات هستهای، انپیتی، تأکید میکند و غیرمستقیم این قول را میدهد که کره جنوبی به دنبال ظرفیتهای تسلیحاتی هستهای مستقل نرود. در این راستا، دولت یون قول میدهد چشمانداز توسعه و استقرار ظرفیت تسلیحاتی هستهای مستقل را کنار بگذارد، به نفع یک واکنش محکمی که بر پایه اتحاد قرار دارد. چنین رویکردی احتمال ناکامی تلاشهای کره شمالی را بالا میبرد، تلاشهایی برای تحریک اختلاف بین ایالات متحده و کرهجنوبی به واسطه پیشرفتهای مداوم نظامیاش که میتواند منجر به از بین رفتن اتحاد ایالات متحده و کره جنوبی شود. قولهایی که در این اعلامیه واشنگتن قرار دارند، معتبر و قانعکنندهاند. سوال بزرگتر این است که آیا بادوام از کار درخواهند آمد یا نه. در این راستا، اعلامیه واشنگتن و برپایی انسیجی با دو چالش عمده مواجه میشود. اولین چالش توانایی آنچه بهعنوان انسیجی تصور شده است، برای اینکه همواره از توسعه نظامی کرهشمالی در آینده، جلوتر بماند. کره شمای مداوما و تعمدا ظرفیتهای موشکیاش و انواع بسترهای در دسترسش برای بهکارگیری سلاحهای هستهای را گسترش داده است و همین طور برد، سرعت و اعتبار ظرفیتهای انتقال هستهایاش را. انسیجی ایالات متحده و کره جنوبی باید ظرفیتی برای پیشتاز ماندن در مقابل پیشرفتهای نظامی کره شمالی را نشان دهد. از این رو، اولویت بعد از این اعلامیه باید روی شکلدهی سریع و پیادهسازی این سازوکار واکنش مشترک باشد. چالش دوم اعتبار اعلامیه واشنگتن توانایی دو دولت خواهد بود، برای حفظ تلاشهای عیان در تقویت بازدارندگی، علیه کره شمالی، حتی بعد از اینکه سروصداهای بعد از این نشست فروکش کردهاند. دولت باید به سراغ دغدغههای دیگر برود، شامل جنگ در اوکراین، رقابت با چین و سیاستها و سیاستگذاریهای داخلی ایالاتمتحده. دولت یون با چالشهای داخلی و خارجی خودش مواجه خواهد شد. بهرغم اولویتهای رقیب، افکار عمومی کره جنوبی نیازمند این خواهند بود که تضمینهای سیاسی عرضه شده در زمان صدور این اعلامیه، روزبهروز ادامه یابند. به این خاطر است که کار ایالات متحده برای ارائه تضمینهای سیاسی، نیازمند توجه و اعمال مداوم اراده سیاسی در سطح رهبران خواهد بود، حتی همراستا با برپایی سازوکارهای قویتری مشورتی هستهای با کره جنوبی.»