| کد مطلب: ۳۷۹۶

اندیشکده‌ها

چرا اقتصاد مصر رشد نمی‏کند؟

اندیشکده‌ها

GPF default image

چرا اقتصاد مصر رشد نمی‏کند؟

hilal khashan1

هلال خشان

تحلیلگر

از سال 1952، زمانی که گروهی از افسران ارتش، سلطنت را سرنگون کردند، دولت‏ها در مصر دغدغه امنیت و بقای خود را داشتند. دولت عبدالفتاح السیسی نیز از این قاعده مستثنی نیست. او پس از به‏دست‌گرفتن قدرت در سال 2013 متعهد شد که کیفیت زندگی مردم مصر را بهبود بخشد، نظام سیاسی را به کنترل غیرنظامیان بسپارد و نامزد ریاست‌جمهوری نشود. او خیلی زود از وعده‏های خود سرباز زد و پروژه‏های توسعه اقتصادی عظیمی را به‏راه انداخت که به‏جای طبقه کارگر به‌نفع تشکیلات نظامی بود. این کشور اکنون تحت یک بحران اقتصادی عمیق با چشم‏انداز محدودی برای بهبود پایدار دست‏وپنجه نرم می‏کند. پروژه‏های توسعه‏ای که توسط السیسی آغاز شده، بیشتر با هدف تضمین بقای دولت و کمتر در جهت بهبود سلامت اقتصاد بوده است. در سال 2015، السیسی دستور ساخت یک پایتخت اداری جدید را با هزینه 58 میلیارد دلار داد. این شهر کل زیرساخت‏های سیاسی مصر را در خود جای خواهد داد و آن را از مردم مصر و هرگونه اختلال اجتماعی احتمالی محافظت می‏کند.
مرکز جدید که درست خارج از قاهره قرار دارد، باید حداکثر شش میلیون نفر را در خود جای دهد. این اساسا تلاشی از سوی دولت برای تغییر مرکز قدرت سیاسی و اقتصادی از قاهره و دور کردن احتمال انقلاب از آنجاست. اکثر مصری‏ها نمی‏توانند به پایتخت جدید نقل مکان کنند، به این معنی که این پایتخت بیشتر مرفهان جامعه مصر را در خود جای می‏دهد؛ یعنی کسانی که تمایل چندانی به شرکت در اعتراضات خشونت‏آمیز ندارند. دولت همچنین تغییرات دیگری را درنظر دارد که باید امکان استقرار سریع نیروهای نظامی و شبه‏نظامی را در این شهر در صورت بروز ناآرامی‏های اجتماعی گسترده، فراهم کند. تغییراتی شامل سرمایه‏گذاری‏های کلان در زیرساخت‏های حمل‏ونقل و ساخت جاده‏ها و پل‏ها. استراتژی گسترده‏تر، مهار سریع‌تر و موثرتر خیزش‏های بزرگ در شهرها از طریق تجدید ساختار شهری است. دولت از تکرار وقایعی که منجر به قیام توده‏ای در سال 2011 شد، می‏ترسد، یعنی زمانی که چندین ایستگاه پلیس در سراسر قاهره، به‏ویژه در محله‏های فقیرنشین و مناطق کم‌درآمد، مورد حمله و غارت قرار گرفتند. السیسی بارها مردم مصر را در مورد خواسته‏های سیاسی خود گمراه کرده است. او پس از رهبری کودتای 2013 که منجر به سرنگونی محمد مرسی، رئیس‏جمهور منتخب دموکراتیک شد، گفت که برای ریاست‌جمهوری نامزد نخواهد شد. او نمی‏خواست این تصور را ایجاد کند که برای برکناری رئیس‏جمهور سابق براساس منافع شخصی خود عمل کرده است.
السیسی با احتیاط به دستیاران خود دستور داد تا افکار عمومی مصر را برای حمایت از نامزدی او بسیج کنند. او پس از اعلام کاندیداتوری خود، 96 درصد آرا را به‏دست آورد، درحالی‌که رقیب غیرنظامی کهنه کار او فقط 3 درصد آرا را به‏دست آورد. السیسی قبل از کاندیداتوری برای دومین دوره در سال 2018 گفت که در سال 2022 برای سومین دوره نامزد نخواهد شد و تاکید کرد که محدودیت دو دوره چهار ساله قانون اساسی را رعایت خواهد کرد. اما اصلاحاتی که سال گذشته توسط پارلمان مصر انجام شد، دوره فعلی ریاست جمهوری السیسی را دو سال دیگر تمدید کرد. او حالا این حق را دارد که برای یک دوره شش ساله نهایی در سال 2024 نامزد شود.
السیسی همچنین افکار عمومی را در مورد بحران فعلی کشور گمراه کرده است. او اغلب به تئوری‏های توطئه به‏عنوان دلیلی برای اوضاع امنیتی و اقتصادی رو به افول استناد می‏کند. السیسی عامل وخامت اقتصادی کشور را قیام سال 2011 دانسته است که براساس برآوردهای او حدود 477 میلیارد دلار برای مصر هزینه داشته است. اساس این بحران، رهبری متشکل از مقامات نظامی است که نمی‏دانند چگونه اقتصاد را مدیریت کنند یا به مردم کمک کنند تا نیازهای اساسی خود را برآورده کنند. به‌عنوان مثال، در رابطه با کمبود فرآورده‏های گوشتی در بازار، کارشناسان دولتی اخیرا به شهروندان توصیه کردند که پای مرغ مصرف کنند. اقتصاد شکننده است و تنها راهی که دولت برای مقابله با این بحران اتخاذ کرده، قرض گرفتن بیش از حد یا وضع مالیات بیشتر بر مصری‏هایی است که پیش از این هم برای تامین مخارج زندگی خود دچار مشکل بودند. تا زمانی که این وضعیت ادامه داشته باشد، دورنمای کمی برای اصلاحات سیاسی یا توسعه اقتصادی واقعی وجود خواهد داشت.

به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید

مطالب ویژه
دیدگاه

ویژه بین‌الملل
پربازدیدترین
آخرین اخبار