اندیشکدهها
یگانه راه پیروزی پوتین
یگانه راه پیروزی پوتین
اندیشکده شورای روابط خارجی اروپا نوشت، اگرچه اوکراینیها وارد زمستان سختی میشوند که با احساس خوشبینی و امید به صلح در آینده نزدیک همراه است، اکنون زمانی برای خوشبینی نیست. غرب و بهویژه اتحادیه اروپا، باید خود را برای یک درگیری طولانی و چندوجهی و جدی آماده کنند. اوکراین در شرایط موفقیتآمیز خوبی وارد سال 2023 خواهد شد. برخلاف همه احتمالات، اوکراین تلاش اولیه روسیه را برای تصرف کییف دفع کرد، سپس زمینهای وسیعی را در اطراف خارکیف و خرسون بازپس گرفت و خسارات سنگینی به نیروهای متجاوز وارد کرد. ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، درست پس از آنکه پولیتیکو او را قدرتمندترین فرد اروپا معرفی کرد، سخنان خوشبینانهای را مطرح و پیشبینی کرد اوکراینیها تا سال آینده از «زمان صلح» لذت خواهند برد. با این حال، همانطور که رادک سیکورسکی، وزیر امور خارجه سابق لهستان اشاره کرده، تصور مصالحهای که امکان صلح را فراهم کند، دشوار است. اگر ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه میخواهد اوکراین به ناتو نپیوندد، باید از تمام خاک آن کشور عقبنشینی کند و عملا شکست را بپذیرد. اما این امکان موثری نخواهد بود. بعید است که زلنسکی به
واگذاری سرزمین اوکراینی فکر کند، مگر اینکه به اوکراین نیز پیشنهاد عضویت در ناتو داده شود. با بعید بودن این سناریوها، دلایل زیادی برای پیشبینی یک درگیری طولانیمدت وجود دارد.
با کاهش چشمانداز پیروزی نظامی روسیه، پوتین بر شکستن وحدت ائتلاف غربی که از اوکراین حمایت و آن کشور را تامین میکند، تمرکز کرده است. بنابراین، او درگیر یک «مبارزه همهجانبه» است که فراتر از میدان جنگ گسترش یابد. بهعنوان مثال، تاکتیکهای تروریستی روسیه در اوکراین، از جمله حملات مداوم اخیر به زیرساختهای غیرنظامی مانند نیروگاهها، بدیهی است با این هدف انجام میشود که زندگی در اوکراین را غیرقابل تحمل و موج دیگری از پناهجویان را به سمت کشورهای اتحادیه اروپا روانه کند. در حال حاضر، 30 درصد از اوکراینیها بیکار هستند و زلنسکی از پناهندگان خواسته است که در زمستان امسال به کشور بازنگردند.
14 میلیون اوکراینی که در سال جاری آواره شدهاند بیشترین تعداد پناهندهگان در اروپا از زمان پایان جنگ جهانی دوم به شمار میروند؛ همچنین 8 میلیون نفری که به اتحادیه اروپا گریختهاند، یادآور «بحران پناهجویان» در سال 2015 است. پذیرش بالای اوکراینیها از سوی اروپاییها نشاندهنده سخاوت اروپاییها نسبت به پناهندگان اوکراینی بوده است، اما آیا این موضوع دوام خواهد آورد؟
تعداد پناهندگان در کشورهایی مانند لهستان به قدری زیاد است - 8 درصد از ساکنان این کشور خارج از لهستان متولد شدهاند - که اکنون برخی از مفسران از آن بهعنوان یک «کشور دوملیتی» یاد میکنند. تغییر لهستان از کشوری که شهروندانش به سایر کشورها مهاجرت میکنند به کشوری که مهاجرپذیرشده، تبعات ژرفی خواهد داشت. لهستان در حال حاضر بیش از دو برابر آنچه را که برای ارائه کمکهای نظامی، مالی و بشردوستانه به اوکراین هزینه کرده، برای میزبانی از پناهندگان خرج کرده است. لهستان تنها نیست. آلمان هم بهنوبه خود اکنون بیش از یک میلیون اوکراینی را پذیرفته است. پوتین علاوه بر اینکه از مهاجران بهعنوان یک سلاح استفاده میکند، به استفاده از منابع انرژی، مواد غذایی و کود بهمنظور تضعیف عزم غرب و بهدست آوردن اهرم سیاسی در سطح بینالملل ادامه خواهد داد. تحلیل اخیر اکونومیست نشان میدهد، افزایش قیمتهای ناشی از جنگ انرژی که پوتین بهراه انداخته، میتواند باعث شود بیش از 100 هزار نفر در سراسر اروپا در زمستان امسال کشته شوند که احتمالا از مجموع تلفاتی که میدان نبرد تاکنون داشته، بیشتر است. علاوه بر این، تورم که نتیجه مستقیم جنگ انرژی پوتین
در اروپا است، احتمالا به بیثباتی سیاسی در سراسر جهان کمک میکند، زیرا کشورهایی را که پیشتر به دلیل رشد پایین، کمبود نیروی کار و اختلافات تجاری مداوم، تحت فشار قرار داشتند، بیش از پیش تحت فشار قرار میدهد. پوتین برای عمیقتر کردن اثرات جنگ انرژی، به استفاده از خرابکاری و حملات سایبری برای تخریب زیرساختهای حیاتی ادامه خواهد داد. او همچنین تلاشهای خود را برای منحرف کردن توجه سیاستگذاران غربی در مناطق پرتنش مانند بالکان غربی، خاورمیانه و آفریقا افزایش خواهد داد. هدف همه این ترفندها بیشتر سیاسی است تا اقتصادی. پوتین معتقد است که بهترین راه - و شاید یگانه راه- برای پیروزی، تکهتکه کردن غرب است.