اندیشکدهها
سیل ویرانگر پاکستان
سیل ویرانگر پاکستان
مجموعهای از سیلهای ویرانگر بین ماههای ژوئن تا اکتبر فشار زیادی بر اسلامآباد وارد کرده است. تخمین زده میشود که 5 میلیون و 700هزار نفر قربانی سیل با تشدید بحران غذایی روبهرو شوند، زیرا دامنه بارشهای سیلآسا در پاکستان به مناطق بزرگ کشاورزی عمده کشیده شده است. این رخداد ضربهای سهمگین به ذخایر مواد غذایی وارد میکند و در صورت تداوم سیل در آینده، کمبود ناگهانی این ذخایر را به دنبال دارد. وضعیت اقتصادی متوسط پاکستان چشمانداز واردات مواد غذایی از کشورهای همسایه را نیز به چالش میکشد. از سوی دیگر سازمانهای امدادی با نبردی دشوار برای اسکان قربانیان سیل در شهرهایی که زیر آب رفتهاند، مواجه هستند. برای چندین دهه، روابط پاکستان و ایالاتمتحده بر مبنای اولویتهای مبارزه با تروریسم در افغانستان بنا شده بود، اما کاهش مداوم همکاریهای امنیتی میان دو کشور، ایجاد زمینه مشترک جدید برای تعامل طولانیمدت را ضروری کرده است. ایالاتمتحده باید روابط خود با پاکستان را به سمت همکاری در زمینه تغییرات آب و هوایی گسترش دهد. سیاستگذاران ایالاتمتحده با اولویت دادن به ضمانتهای کمکرسانی درازمدت در بلایای طبیعی و سهلگیری درباره بدهیهای پاکستان، میتوانند راههایی را برای روابط سازندهتر باز کنند. پاکستان یکی از آسیبپذیرترین کشورهای جهان در برابر تغییرات آبوهوایی است. بهرغم سهم فقط 8/0درصدی در تولید جهانی کربن، همچنان هزینه تغییرات شدید آبوهوا ناشی از انتشار آلایندههای اصلی را پاکستان میپردازد. در اوایل سال 2018، یک گزارش ویژه COP24 نشان داد که در طول 40 سال گذشته، بیش از 90 درصد از بلایای طبیعی که پاکستان را تحت تأثیر قرار دادهاند، ناشی از تغییرات آبوهوایی بوده است. نزدیکی جغرافیایی پاکستان سیلزده به سایر کشورهای آسیبپذیر از تغییرات آبوهوایی در جنوب آسیا نیز احتمال خطرات مشابه موسمی را در منطقه تقویت میکند. این واقعیت را میتوان در گرم شدن بیش از حد متوسط دمای آب دریای عرب مشاهده کرد. از حدود هزار و 740 مورد مرگ ناشی از سیل در پاکستان، زنان و کودکان اکثریت را تشکیل میدهند. برای جلوگیری از سرایت بیماریهای ناشی از سیل به سایر استانها، پاکستان باید زیرساختهای شکننده مراقبتهای بهداشتی خود را بازسازی کند، اما بازسازی صدها مرکز بهداشتی آسیبدیده ممکن است سالها طول بکشد، چه رسد به بهبود وضعیت آنها. افزایش قرار گرفتن این کشور در معرض انتشار گازهای گلخانهای جهانی و دمای هوای بیشتر نیز یک علامت هشدار برای هند و افغانستان است که ممکن است بهزودی با اثرات مخرب تغییرات آبوهوایی روبهرو شوند. بیش از 30میلیارد دلار تلفات ناشی از سیل، موجب شده که پاکستان از برنامههای توسعه پایدار سازمان ملل نیز جا بماند. پیامدهای مرگبار سیل پاکستان توجه جهانی را بهخود جلب کرده است، اما برای حفظ تمرکز جهانی بر این موضوع، اقدامی ضروری است. سازمان ملل متحد در حال حاضر درخواست کمکهای خود را برای مقابله با سیل به 816 میلیون دلار افزایش داده است و نسبت به «موج دوم مرگ و ویرانی» هشدار داده است، زیرا موارد بهداشتی و خطرات تغذیه برای جمعیتهای آسیبپذیر بیشتر شده است. تغییرات مکرر در دولت، عدم اطمینان و ثبات سیاسی در پاکستان را افزایش داده است و پایدار ماندن ائتلاف حاکم پاکستان را برای حفظ حاکمیت بلندمدت دشوار کرده و بر دشواری حفظ نظارت بر هزینهها و بازسازی زیرساختهای بهداشتی در سطح استانی افزوده است. در غیا ب تعهد بشردوستانه پایدار برای تقویت تلاشهای امدادی دولت، موارد بیماریهای منتقله از آب آلوده، ممکن است بهشدت افزایش یابد. به گفته نماینده مقیم و هماهنگکننده کمکهای بشردوستانه سازمان ملل در پاکستان، بیش از هزار و 700 مرکز بهداشتی و بیمارستانی یا ویران شدهاند یا آسیب دیدهاند و بیش از یک میلیون پاکستانی بدون حمایت بینالمللی با گرسنگی دستوپنجه نرم میکنند. پاکستان انرژی قابل توجهی را در تلاشهای دیپلماسی جهانی خود سرمایهگذاری کرده است و در مذاکرات در سازمان ملل و از طریق تعامل با کشورهای توسعهیافته کلیدی، به اقدامات جمعی در خصوص تغییرات آبوهوا و کاهش بدهیهایش، توجه نشان میدهد. وضعیت اقتصادی متوسط اسلامآباد این کشور را به وامهای بینالمللی برای ثبات داخلی نیازمند کرده است. صندوق بینالمللی پول (IMF) به حمایت حیاتی از تلاشهای پاکستان برای بازسازی پس از سیل ادامه میدهد.اما تصمیمات سخت دولت پاکستان در مورد کاهش یارانههای سوخت و انرژی در گذشته خشم عمومی را برانگیخته است. پاکستان برای ایجاد توازن میان اجرای پیششرطها و حفظ ثبات داخلی و جلب نظر مساعد شهروندانش در تلاش است.