اندیشکدهها
حمایت اندک سیاهپوستان آمریکا از جنگ
حمایت اندک سیاهپوستان آمریکا از جنگ
اندیشکده کارنگی نوشت، براساس یافتههای یک نظرسنجی جدید از برنامه استیتکرافت آمریکا، آمریکاییهای آفریقاییتبار نسبت به جمعیت عمومی ایالات متحده، کمتر طرفدار اعزام نیروهای آمریکایی برای دفاع از اوکراین و تایوان هستند. براساس دادههایی که در اوایل سپتامبر به صورت آنلاین جمعآوری شده، فقط 21 درصد از سیاهپوستان آمریکایی از اعزام نیروهای نظامی به اوکراین حمایت کردند. در مقابل، در یک نظرسنجی جداگانه در ماه آگوست، 38 درصد از کل آمریکاییها از اعزام نیروهای آمریکایی برای دفاع از اوکراین حمایت کردند. این نظرسنجی همچنین نشان داد که در مقایسه با عموم مردم آمریکا، سیاهپوستان آمریکایی کمتری از اعزام نیروهای آمریکایی به تایوان، در صورت حمله چین به آن حمایت میکنند. این پاسخ نمایانگر همان پاسخی بود که این گروه به اعزام نیرو به اوکراین داده بودند: فقط 20 درصد از پاسخدهندگان موافق بودند؛ یعنی تقریبا نیمی از تعداد جمعیت عمومی آمریکا. تردید آمریکاییهای آفریقاییتبار در مورد شرکت در این نزاعهای مسلحانه نباید به منزله فقدان میهنپرستی یا حتی بدبینی نسبت به نیروهای مسلح آمریکا تعبیر شود. در واقع، اکثر قریببهاتفاق آمریکاییهای آفریقاییتبار که در نظرسنجی شرکت کردند، دیدگاههای «بسیار مطلوب» یا «تا حدودی مطلوب» را درباره ارتش ایالات متحده ابراز کردند. این اختلاف بین حمایت سیاهپوستان آمریکایی از ارتش و عدم حمایت از مداخله مستقیم نظامی، احتمالا منعکسکننده تجربیات منحصربهفرد آنها از ارتش و نقش تاریخی آنها در جنگهای قرن بیستم و بیستویکم ایالات متحده است. بیاعتنایی سیاهپوستان آمریکایی برای شرکت در نزاعهای مسلحانه، پدیده جدیدی نیست. ارتش ایالات متحده به سیاهپوستان آمریکایی کمک کرده تا براساس میهنپرستی خود عمل کنند و راهی برای ارتقا و دریافت مزایای دیگر، مانند فرصتهای تحصیلی و مسکن، که در جامعه غیرنظامی بهدست آوردن آنها دشوارتر بود، ارائه کرده است. با این حال، همانطور که کار پژوهشگرانی مانند کریستوفر پارکر و چاد ویلیامز نشان میدهد، باوجود امید به دستیابی به برابری نژادی از طریق خدمت سربازی، کهنهسربازان آفریقایی آمریکایی گاهی اوقات از مزایای آن محروم شدهاند و با وجود خدمت به کشور، باز هم قربانی خشونت نژادی میشوند. با توجه به اینکه سیاهپوستان آمریکایی سهم نامتناسبی از ارتش ایالات متحده را تشکیل میدهند، بسیاری احتمالا نگران هستند که بار بیشتری را در جنگ آینده به دوش بکشند. این باور تا حدی در تجربه سیاهپوستان آمریکایی در طول جنگ ویتنام ریشه دارد. بسیاری از سیاهپوستان آمریکایی نیز ممکن است در مورد خرج کردن دلارهای مالیاتدهندگان در عملیات خارج از کشور که بهتر است در خانه خرج شود، نگرانی داشته باشند. مشکلات اجتماعی و اقتصادی بیشماری گریبانگیر آمریکای سیاهپوستان است، از جمله نابرابری ثروت، خشونت پلیس و نژادپرستی زیستمحیطی. تاریخ همچنین نشان میدهد که دیدگاههای آمریکاییهای آفریقاییتبار در مورد اوکراین و تایوان احتمالا تحت تاثیر تحولات داخلی نامرتبط قرار میگیرد. کتاب «سلما به سایگون: جنبش حقوق مدنی و جنگ ویتنام» به قلم مورخ دانیل اس. لوکس، توضیح میدهد که چگونه حمایت سیاهپوستان آمریکا از مداخله ایالاتمتحده در ویتنام در ابتدا مثبت بوده است. با این حال، با افزایش تلفات سیاهپوستان آمریکایی در جنوب شرقی آسیا - همراه با افزایش خشونت نژادی و نابرابری اقتصادی مداوم در جوامع سیاهپوست آمریکا - حمایت از جنگ کاهش یافت. بسیاری از سیاهپوستان آمریکایی هدفِ جنگیدن در خارج از کشور را در حالی که نبرد برای حقوق مدنی و حقوق بشر در داخل کشور پیروز نشده، به چالش کشیدند. این احساس میتواند امروز در میان بدتر شدن چشمانداز اقتصادی، تداوم خشونت پلیس و شکستهای مداوم زیرساختی در محلههای سیاهپوست آمریکا تکرار شود. اگر جوامع سیاهپوست آمریکایی به این نتیجه برسند که مبارزه مداوم برای برابری در ایالات متحده خاموش شده است، در این صورت پذیرش آنها نسبت به سیاستهایی که ممکن است منجر به از دست دادن جانشان در درگیریهای خارج از کشور شود، به طرز شگفتانگیزی کاهش مییابد. این یافتهها فقط گوشهای از تصویر بسیار گستردهتر است که برنامه استیتکرافت آمریکایی بنیاد کارنگی در حال مطالعه آن است. این واقعیت که حمایت سیاهپوستان آمریکا از مداخله نظامی در اوکراین و تایوان بسیار کمتر از حد متوسط است، قابل توجه است و باید در چارچوب واقعیتهای اجتماعی، اقتصادی و تاریخی جوامع سیاهپوست دیده شود.