اندیشکدهها
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
چالشهای پیش رو رئیسجمهور بعدی برزیل
اندیشکده چتم هاوس نوشت: «در دور دوم انتخابات ریاستجمهوری برزیل بولسونارو با لولا داسیلوا چپگرا به رقابت خواهند پرداخت. اختلاف آنها بسیار اندک و نزدیکتر از حد انتظار است. نظرسنجیها نشان میدهد که داسیلوا فقط یک تا هشت درصد جلوتر از بولسونارو، رئیسجمهور راستگرای کنونی قرار دارد. این نشانهای واضح از اختلاف در کشوری است که با انبوه بحرانها دستو پنجه نرم میکند. بولسونارو در مواجهه با افزایش هزینه سوخت و تورم، یک برنامه یارانه سوخت شامل انتقال مستقیم نقدی به رانندگان کامیون را اجرا کرد. اما برنامههای یارانه انرژی بولسونارو در بهترین حالت تسکیندهندهای کوتاهمدت بوده است. بیشتر اقتصاددانان پیشبینی میکنند که با پایان یافتن یارانههای انرژی، تورم باز میگردد و بنابراین حفظ آن، حتی با مزایای کوتاهمدت مهار مصنوعی تورم، از نظر مالی غیرمسئولانه است و بدهی بیشتری به جامعه و کشور تحمیل میکند. پیشتر پیشبینی میشد که اقتصاد برزیل در سال 2023 رونق بگیرد و تعداد فزاینده تعداد فقرایی را که درگیر فقر شدید شدهاند، کاهش دهد، اما اقتصاد در حال بهبود نیست. در سال 2022، اقتصاد برزیل رشدی نهچندان ضعیف 7/2درصدی خواهد داشت، اما تخمین زده میشود که این رشد در سال 2023 به حدود یکدرصد کاهش یابد. این رشد آهسته در حالی رخ میدهد که فقر، ناامیدی و ناامنی غذایی در بزرگترین اقتصاد آمریکای جنوبی در حال افزایش است. براساس گزارش آکسفام، بیش از 33 میلیون برزیلی در حال حاضر در قحطی هستند و 63میلیون نفر زیر آستانه فقر بانک جهانی قرار دارند. شرایط کشور برای رئیسجمهور بعدی خوشایند نیست. کاهش رشد اقتصادی، حمایتهای اساسی از فقرا، افزایش قیمت سوخت و کالاهای اساسی، افزایش بدهیهای دولتی و خصوصی و کاهش نقدینگی جهانی، همگی ابرهای تاریکی بر فراز اقتصاد برزیل ایجاد کردهاند. اما چالش بزرگتر برای رهبر جدید احتمالا سیاسی است. کشور بهشدت دوقطبی شده و حدود 40درصد از رایدهندگان برزیلی نگاهی منفی به هردو نامزد انتخابات دارند.»
تنش جدید از سوی روسیه در راه است
اندیشکده آتلانتیک کانسیل نوشت: «سنگبنای استراتژی ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور روسیه در جنگ او علیه اوکراین، تشدید تنش است. بهویژه که ضدحملات اوکراین دستاوردهای روسیه را عقب انداخته است. با افزایش شکستهای پوتین، پرداختن به این چند سوال کلیدی، مهم است که چگونه اوکراین و شرکای آن میتوانند از تشدید بیشتر در سطح هستهای جلوگیری کنند و در عین حال، فرصت پیروزی را از روسیه بگیرند و اگر چنین تشدیدهایی رخ دهد، غرب چگونه باید پاسخ دهد؟ پس از حمله اولیه به کییف و سایر شهرهای بزرگ اوکراین، تشدید تنش از سوی روسیه در پاسخ به تلفاتی که در میدان نبرد داده، در چند مرحله رخ داده است: حملات توپخانهای به دونباس، بسیج روسیه، الحاق غیرقانونی و حکومت نظامی در چهار ایالت، خرابکاری احتمالی خطوط لوله نورد استریم و حملات گسترده اخیر به زیرساختهای انرژی اوکراین. در هر یک از این موارد، تشدید تنش از سوی روسیه با هدف بهدست آوردن مزیت و برتری در میدان نبرد و شکستن اراده اوکراین بوده است. اما روسیه در هیچیک از این دو هدف موفق نبوده است. با این وجود، پوتین بدون شک در مواجهه با شکست در دستیابی به اهداف جنگی کوچک خود و جلوگیری از شکست استراتژیک، دوباره تشدید تنش خواهد کرد. نادیده گرفتن تهدیدهای او برای تشدید بیشتر، از جمله از طریق استفاده از سلاحهای هستهای، سیاست درستی نیست. در عوض، باید تدابیری برای بازدارندگی و در صورت لزوم، پاسخ به این تهدید بهگونهای اتخاذ شود که هزینههای سنگینی را برای رفتار نادرست روسیه تحمیل کند، اما درگیری را تشدید نکند.»