اندیشکدهها
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
فرصت بریتانیا برای احیای اعتبارش
اندیشکده چتم هاوس نوشت: «عذرخواهی لیز تراس نتوانست بابت «اشتباهات صورتگرفته» شرایط را تغییر دهد و برای همین بود که نمایندگان حق داشتند به او بگویند که برود. رفتن لیز تراس برای برخی از موسسههای بریتانیایی یک پیروزی بهشمار میرود، اما شاید برای ناظران سراسر دنیا اینگونه بهنظر نرسد. شکی نیست که این رویداد و رفتوآمد پیوسته نخستوزیران در یک سال گذشته، به جایگاه بریتانیا در جهان بهشدت آسیب زده است. بریتانیا برای اینکه احترام و تصویری قابل اطمینان را بهدست بیاورد، باید سریع حرکت کند و کسی را بیاورد که بتواند بهسرعت سیاستها را عملی کند. این سیاستها باید مبتنی بر ثبات اقتصادی باشد، اما باید رابطه با اروپا را نیز حلوفصل کند؛ زیرا بسیاری از تحولات کنونی نشاندهنده پیامدهای تلخ پس از برگزیت است. بریتانیا نیازمند روشنساختن سیاستهایش برای بازیابی جایگاه بینالمللیاش است. فقط چند هفته تا آغاز نشست آبوهوایی COP27 باقی مانده و کمتر از یک سال از اجلاس تغییرات آبوهوایی گلاسکو که بریتانیا میزبان آن بود، گذشته و موضع این کشور در قبال تعهدات مربوط به تغییرات آبوهوایی در حال تغییر به نظر میرسد. تعهد دولت بریتانیا برای کمک به اوکراین واضح است و این موضع، قدردانی و احترام را در اروپا برایش ایجاد کرده است. مهمتر از همه، بریتانیا باید شهرت خود را به عنوان کشوری نشان دهد که در ارزشهای خود به قانون و دولت خوب احترام میگذارد. این کشور بیش از آنچه در کشورهای دیگر تصور میشود، توانایی تغییر را دارد و مایل به پذیرش آن برای خود است. با این حال، سیاستمداران بریتانیا دست به آزمایشهایی زدهاند که چارچوب قانون اساسی کشور و نیز شهرت آن را متزلزل کرده است و دولت بعدی باید به سرعت آن را تغییر دهد.»
تغییر در استراتژی امنیت ملی آمریکا
اندیشکده کارنگی نوشت: «بروکراتها گاهی به شوخی میگویند که نوشتن استراتژی در دولت مانند تزئین درخت کریسمس است؛ هرکسی این فرصت را پیدا میکند که موضوع مورد علاقه خود را اضافه کند و در این فرآیند، استراتژی گم میشود. کاخ سفید روز چهارشنبه یک استراتژی امنیت ملی را با فهرستی از چالشها منتشر کرد: امنیت غذایی، تروریسم، کنترل تسلیحات، بیماریهای همهگیر، آبوهوا، فضای سایبری، فناوری، فساد و برنامههایی بر هر بخش از جهان. از این نظر، درختی است که به خوبی تزئینشده اما همچنان نشاندهنده برخی تغییرات مهم در سیاست است. هدف اصلی استراتژی این است که آمریکا بر رقابت با چین و مهار روسیه تمرکز خواهد کرد و این کار را با سرمایهگذاری در داخل، ایجاد ائتلافی از کشورهای همفکر و مدرنسازی ارتش خود انجام خواهد داد. اینها اولویتهای معقولی هستند، اما با توجه به حمله روسیه به اوکراین و تنشهای فزاینده آمریکا با چین، تعجبآور نیستند. استراتژی جدید چارچوب دموکراسی در مقابل خودکامگی را حفظ میکند، اما سعی میکند رویکرد بازتری داشته باشد. استراتژی جدید میگوید که ایالاتمتحده معتقد نیست برای اینکه امنیت داشته باشد، حکومتهای استبدادی را به دموکراسی تبدیل کند. دومین تغییر بزرگ در این استراتژی، تغییر اولویتها است. اگر تمرکز بر روسیه و چین جای تعجب ندارد، کاهش تاکید بر خاورمیانه شگفتانگیز است که میتواند موجی در داخل و خارج دولت ایجاد کند. کاهش تهدید تروریسم، استقلال انرژی آمریکا، تلاش جهانی برای دور شدن از سوختهای فسیلی و پایان دادن به دوران ملتسازی آمریکا، همگی به نفع یک تغییر استراتژیک است. اما از نظر سیاسی خطرناک است، چراکه بسیاری از کارشناسان در واشنگتن همچنان معتقدند آنچه در خاورمیانه اتفاق میافتد برای امنیت و رفاه آمریکا حیاتی است.»