اندیشکدهها
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
دستِ بسته بریتانیا مقابل چین
اندیشکده چتمهاوس نوشت: «آسیبپذیری اقتصادی بریتانیا، اکنون دست این کشور را در سیاست خارجی بسته است. این به آن معناست که رویکرد محتاطانهتری را نسبت به آنچه که لیز تراس، نخستوزیر جدید بریتانیا میگوید، اتخاذ خواهد کرد. اولین موضوع این است که هرگونه بدتر شدن روابط تجاری بریتانیا با اتحادیه اروپا، گزینهای نیست که بریتانیا بتواند به آن فکر کند. اگر بریتانیا درگیر مناقشه تجاری شدیدتر با نزدیکترین و بزرگترین شریک تجاری خود شود، بازارها واکنش تیرهتری خواهند داشت. تراس در زمان مبارزات انتخاباتی، از عدم تمایل خود به سازش با اتحادیه اروپا صحبت میکرد. از زمانی که نخستوزیر شده اما صدای بریتانیا و اتحادیه اروپا بسیار آشتیجویانهتر بوده است. به همان دلایل بریتانیا نمیتواند موضع سختگیرانهای در قبال چین بگیرد، بدون اینکه بداند تاثیر آن بر اقتصاد چه خواهد بود و آیا رایدهندگان برای چنین هزینهای آمادهاند یا نه. سالها روابط اقتصادی با چین، به این معنا است که چینیها حالا در تار و پود اقتصاد بریتانیا رخنه کردهاند. وابستگی دانشگاهها به دانشجویان چینی و درآمدی که آنها به ارمغان میآورند، برای بریتانیا کاملا شناختهشده است اما قرار گرفتن اقتصاد بریتانیا در معرض فناوریهای دیجیتال و اجزای چینی حتی بیشتر است و چین اکنون با 6/63میلیارد پوند یا 3/13درصد از کل واردات کالا، بزرگترین منبع واردات برای بریتانیا است. بیشتر اینها لپتاپ، کامپیوتر، تلفن و اسباببازی و لباس است. تعداد کمی از خانوادهها یا ادارات هستند که این محصولات را ندارند. از طرفی دیگر، چین ششمین مقصد بزرگ بریتانیا برای صادرات است. از همین رو است که بسیاری هشدار میدهند توانایی بریتانیا برای اتخاذ موضعی سخت علیه چین در مورد حقوق بشر به شدت محدود شده است.»
زمان لغو مجوز حمله به عراق رسیده
اندیشکده کوئینسی نوشت: «این یکشنبه 16 اکتبر، سالگرد قانونی است که اجازه حمله به عراق را داد. کنگره مجوز استفاده از نیروی نظامی علیه عراق را در اکتبر 2002 تصویب کرد. 13ماه پس از تصویب آن، از این مجوز برای هدف دیگری استفاده شد. این مجوز بهطور خاص به رئیسجمهور آمریکا اجازه میداد تا از نیروهای مسلح برای «دفاع از امنیت ملی آمریکا در برابر تهدید ادامهدار در عراق» استفاده کند. صدام به سرعت سرنگون شد و پرزیدنت بوش در اول می2003 اعلام کرد که «ماموریت انجام شد» اما جنگ ادامه یافت. زمانی که پرزیدنت اوباما در دسامبر 2011 رسما جنگ عراق را پایان یافته اعلام کرد و دستور داد تمام نیروهای آمریکایی از عراق خارج شوند، تخمین زده میشد که حداقل 126هزار غیرنظامی عراقی و 4500نظامی آمریکایی کشته شدهاند. این جنگ تقریبا 800میلیارد دلار برای مالیاتدهندگان آمریکایی هزینه داشت. از آنجایی که جنگ عراق نزدیک به 11سال است که به طور رسمی تمام شده، این سوال مطرح میشود که چرا در مورد قانونی که به جنگ مجوز داده، بحث میشود؟ به این دلیل که از نظر تاریخی، لغو چنین مجوزهایی برای پایان نهایی استفاده از آنها توسط قوه مجریه ضروری نبوده است. دولتهای قبلی بهطور کلی پذیرفته بودند که پایان یک درگیری باعث منسوخ شدن قوانینی میشود که مجوز جنگ را داده است. اما دولتهای متوالی در عراق از این قانون استفاده کردند؛ اوباما برای مبارزه با داعش در عراق و سوریه و پس از او نیز ترامپ برای مقابله با تهدیداتی که از عراق میآید. امسال برخی از نمایندگان لایحهای را برای لغو این مجوز به کمیته روابط خارجی سنا فرستادهاند که در آنجا تصویب شد. کاخ سفید هم از قانون لغو حمایت کرده است. به نظر میرسد که در بیستمین سالگرد این مجوز، کنگره سرانجام این مجوز جنگ را لغو کند.»