اندیشکدهها
روزنامه هممیهن ، منتشر کننده آخرین و بروزترین اخبار داخلی و خارجی.
شیجینپینگ و آینده چین
اندیشکده شورای روابط خارجی نوشت، چین هر پنج سال یکبار کنگره ملی حزب کمونیست را برگزار میکند. درحالیکه بیشتر تصمیمها قبل از کنگرههای حزب گرفته میشود، جلسات هم مهم هستند زیرا در آنجا حزب کمونیست اعلام میکند چه کسی کشور را برای پنج سال آینده اداره خواهد کرد. بیستمین کنگره حزب در 16اکتبر آغاز میشود. انتظار میرود شیجینپینگ برای یک دوره دیگر در سمتهای فعلی خود به عنوان دبیرکل حزب کمونیست، رئیس کمیسیون مرکزی نظامی حزب و رئیسجمهور چین باقی بماند. عنوان رئیسجمهور تشریفاتی است و او را رئیس دولت میکند و اطمینان میدهد که سفر او به کشورهای خارجی باشکوه و تشریفات مناسب همراه است. ریاستجمهوری تنها سمتی بود که در قانون اساسی چین برایش محدودیتزمانی تعیین شده بود. در سال 2018، قانونگذاران چین، قانون اساسی را اصلاح کردند و به شی اجازه دادند تا در سمت خود باقی بماند. به احتمال زیاد شی برای سومین دوره در سمت خود باقی خواهد ماند. سوال این است که آیا سومین دوره ریاستجمهوری، شیجینپینگ را بهویژه از نظر اقدامات سیاست خارجی قاطعتر خواهد کرد؟ پاسخ به این سوال دشوار است. او قبلا کاملا قاطعانه عمل کرده است. او همچنین جامعه مدنی را سرکوب، گروههای مذهبی را مهار و سازمانهای غیردولتی را محدود کرده است. در سطح بینالمللی، او به دیپلماتها اجازه داده است که سیاستهای «گرگجنگجو» را دنبال کنند. او سیاست تهاجمیتری را در قبال هنگکنگ و تایوان پیش برده است. این سیاستها واکنشهایی را ایجاد کرده است. تقریبا همه کشورهای ثروتمند و دموکراتیک از جمله آمریکا، کشورهای اتحادیه اروپا، ژاپن و کره جنوبی اکنون چین را نهفقط یک رقیب اقتصادی بلکه یک رقیب میدانند. این امر باعث شده تا کشورها سیاستهایی را برای کاهش اتکا به چین دنبال کنند. امروزه چین به عنوان یک اخلالگر و چالشی جدی برای کشورهای دموکراتیک درنظر گرفته میشود.
اوضاع بدِ پوتین
اندیشکده شورای آتلانتیک نوشت، پوتین در دوران 22ساله خود در قدرت، روسیه را به خط مقدم امور جهانی بازگرداند. با این حال تصمیم او برای حمله به اوکراین، روسیه را بیش از هر زمان دیگری از نظر بینالمللی منزوی کرده است. در کمتر از یک سال، پوتینِ کبیر به پوتینِ منفور تبدیل شد. اکثر ناظران در روسیه و غرب با اطمینان انتظار داشتند که مقاومت اوکراین در عرض چند ساعت از بین برود و مسکو هم حاکمی دستنشانده را در کییف منصوب کند. از بختِ بدِ پوتین اما، اوکراین به مقابله پرداخت. اوضاع روسیه از آن زمان تاکنون رو به وخامت بوده است. ارتش پوتین ابتدا در کییف شکست خورد و از شمال اوکراین عقبنشینی کرد و سپس در شرق و جنوب. مسکو متحمل تلفات سرسامآوری از جمله دهها هزار سرباز و دهها فرمانده شده است. سربازان روسی آنقدر فرار میکنند که وسایل نقلیه و انبارهای تسلیحاتی را رها کرده و مسکو اکنون رسماً تامینکننده اصلی تسلیحات اوکراین است. پوتین اخیرا مجبور شد مجازاتهای شدیدی را برای فراریان وضع کند و در عین حال اولین بسیج روسیه از زمان جنگ جهانی دوم را نیز اعلام کرد. مشخص نیست که آیا این اقدامات ناامیدانه، پوتین را قادر میسازد تا فروپاشی ارتش خود را متوقف کند یا خیر. تلاش او برای تفرقهاندازی میان اروپاییها هم نتیجه عکس داشته است. موضوع نگرانکننده برای پوتین شواهد فزاینده از درگیریهای داخلی در میان نخبگان کرملین است؛ موجی از نارضایتی که به تلویزیون دولتی روسیه هم رسیده است. در حال حاضر، منتقدان انتقادهای خود را معطوف به ارتش کردهاند. با این حال، اگر تلفات مسکو در میدان نبرد همچنان رو به افزایش باشد، مطمئنا افکار عمومی روسیه اذعان میکنند که مشکل، خود پوتین است.